در حال حاضر، فوجیان به عنوان بزرگترین ناو هواپیمابر در آسیا شناخته می شود. این کشتی چینی با استفاده از سیستم های پرتاب CATOBAR و طراحی بومی، خبر از جهشی بزرگ در توانایی چین برای نشان دادن قدرت خود می دهد.
از سوی دیگر، یو اس اس آبراهام لینکلن یک کشتی جنگی هسته ای کلاس نیمیتز با برد عملیاتی جهانی و ناوگان هوایی بزرگ است. در این مقاله قصد داریم این دو ناو هواپیمابر را از ابعاد مختلف با هم مقایسه کنیم.
اهمیت استراتژیک
فوجیان بزرگترین کشتی جنگی ساخته شده در تاریخ آسیا و بزرگترین کشتی متعارف غیرهسته ای در جهان است. ساخت این کشتی چندین سال به طول انجامید و سیستم پرتاب منجنیق و بازیابی آن با کابل مهاری جایگزین سکوهای پرش اسکی شده که در کشتی های قبلی این کشور برای اولین بار در چین استفاده می شد.
آبراهام لینکلن (CVN-72) پنجمین ناو هواپیمابر هسته ای کلاس نیمیتز است که در سال 1989 وارد خدمت شد و با بیش از 90 هواپیما و پنج هزار پرسنل در خدمت نیروی دریایی آمریکا است. این کشتی هسته ای می تواند بیش از 20 سال بدون سوخت گیری کار کند.
طراحی بومی
فوجیان سومین و بزرگترین ناو هواپیمابر نیروی دریایی چین و اولین کشتی است که به طور کامل در داخل این کشور طراحی و ساخته شد. با وزن جابجایی تقریباً 80000 تا 85000 تن و طول حدود 316 متر، از نظر اندازه، پیچیدگی و پتانسیل عملیاتی از کشتی های لیائونینگ و شاندونگ پیشی گرفته است.
از سوی دیگر، یو اس اس آبراهام لینکلن توسط شرکت کشتی سازی نیوپورت نیوز (اکنون هانتینگتون اینگالز) با استفاده از طرح های آمریکایی، راکتورهای وستینگ هاوس A4W و منجنیق های بخار ساخته شد که بازتاب مهندسی آمریکایی با زنجیره های تامین جهانی است.
یک عملیات سوختگیری و تعمیرات اساسی میانمدت (RCOH) در سال 2017، این ناو را برای سازگاری با جنگندههای F-35C ارتقا داد.
قابلیت های عملیاتی
کشتی چینی دارای سه منجنیق الکترومغناطیسی است که از نظر مفهومی شبیه به سیستم EMALS مورد استفاده در جرالد آر. فورد آمریکا است. این منجنیقها به فوجیان اجازه میدهند تا هواپیماهای سنگینتر و با سوخت کاملتر پرواز کند، که انعطافپذیری ماموریت و تعداد برخاستها را بهطور چشمگیری بهبود میبخشد. در سال 2025، چینی ها به طور همزمان جنگنده چندمنظوره J-15T، جنگنده رادارگریز J-35 و هواپیمای هشدار زودهنگام هوابرد KJ-600 را به فضا پرتاب کردند که نشان دهنده آمادگی رزمی ناو هواپیمابر بود.
از سوی دیگر، آبراهام لینکلن دارای چهار منجنیق بخار با قابلیت جابجایی جتهای سنگینتر مانند F/A-18 Super Hornet (با وزن برخاست 30 تن) و F-35C Lightning 2 (31 تن)، علاوه بر هواپیماهای C-2 Greyhound و E-2 Hawkeye است.
سیستم پرتاب الکترومغناطیسی (EMALS) در طی عملیات سوخت گیری و تعمیرات اساسی میانی به آن اضافه شد که امکان پرتاب دقیق محموله های مختلف تا مجموع جابجایی 45000 کیلوگرم را فراهم می کند.
ظرفیت کل هواپیماها
طراحی عرشه مسطح و آشیانه های توسعه یافته فوجیان امکان فرود بیش از 50 فروند هواپیما اعم از جنگنده، هواپیمای هشدار اولیه، هلیکوپتر و پهپاد را برای این ناو هواپیمابر چینی فراهم کرده است. بنابراین، این اولین باری است که چین می تواند یک بال هوایی واقعی را برای نشان دادن قدرت پایدار دور از سواحل خود مستقر کند.
ناو آمریکایی از 60 تا 90 هواپیما از جمله 44 جنگنده ضربتی Super Hornet و F-35C، 5 فروند هواپیمای جنگ الکترونیک EA-18G Growler، 4 فروند هواپیمای E-2D Hawkeye، 9 هلیکوپتر MH-60R/S Seahawk و هواپیماهای لجستیکی و 4 عرشه پروازی etarelev و 4 عرشه پروازی پشتیبانی می کند. آشیانه ها، انجام بیش از 120 سورتی پرواز روزانه از این کشتی را امکان پذیر می کند.
گامی بزرگ در فناوری نیروی دریایی آمریکا و چین
فوجیان همچنین مجهز به رادارهای پیشرفته آرایه فازی فعال (AESA)، سیستم های جنگ الکترونیک و موشک های سطح به هوای کوتاه برد HQ-10 برای دفاع نزدیک است که توسط توپ های 30 میلی متری سیستم تسلیحات نزدیک (CIWS) پشتیبانی می شود. این کشتی از یک سیستم محرکه معمولی (توربین های بخار با ژنراتورهای دیزلی-الکتریکی) استفاده می کند که پایداری و تداوم ناوبری آن را محدود می کند.
علاوه بر فعال کردن عملیات F-35C، سوخت گیری میان مدت و تعمیرات اساسی آبراهام لینکلن در سال 2017 اتصال ماهواره ای OneWeb LEO (OneWeb LEO) را فراهم کرد. این کشتی به عنوان اولین کشتی مجهز به پایانه های Kymeta u8، استانداردهای جدیدی را برای جنگ ترکیبی در دریاهای مورد مناقشه تعیین کرده است.
