ابابیل‌ها هنوز در آسمان هستند

به گزارش خبرگزاری به گزارش میهن تجارت، بار دیگر صدای تهدید توسط قدرتی بلند می شود که عادت دارد قبل از هر رویارویی سایه خود را بزرگتر از واقعیت نشان دهد.

کشتی‌ها به حرکت در می‌آیند، نام‌ها برجسته می‌شوند و زبان تهدید جای گفتگو را می‌گیرد، گویی سنگینی فولاد و هیاهوی رسانه‌ای برای تغییر سرنوشت کافی است، اما تجربه نشان داده است که تاریخ با نمایش‌های بلندپروازانه مهربان نیست.

نام ابراهه همیشه با غرور همراه بوده است که به فرض پیروزی حتمی به راه افتاد و دیگر برنگشت. لشکری ​​عظیم، فیل هایی که پاهایشان زیر پایشان می لرزید و اعتماد به نفسی که لحظه ای شک را به خود راه نمی داد. پایان این داستان با یک علامت کوچک مشخص شد. ابابیل آمد و آنچه فرو ریخت، اسطوره شکست ناپذیری بود که بر ریگ غرور ساخته شد.

این سنت فقط متعلق به روایات دور نیست. در دوران معاصر، شبی در دل کویر بود که پیشرفته‌ترین نیروهای نظامی جهان، پیش از رسیدن به مقصد، با یک حرکت غیرقابل پیش‌بینی مواجه شدند. طبس صحنه تقابل اراده و غرور شد. جایی که سند طوفان او را بدون انجام ماموریت بدون سلاح در دست دفن کرد. آن حادثه بار دیگر یادآور شد که همه چیز همیشه تحت کنترل قدرت های مدعی نیست.

امروز هم که ناوهای آمریکایی به آبهای منطقه می روند، تصویر آشنایی در ذهن ایرانیان زنده می شود. فیل های آهنی که به وزن و هیبت متکی هستند. در مقابل آنها، پاسخ ایران در انتخاب مسیر دیگری منطقی است. هواپیماهای بدون سرنشین بومی، در این روایت، تنها ابزار نظامی نیستند. آنها نشانه تغییری هستند که قواعد بازی را تغییر داده است. همان نسبت نابرابری که زمانی بین یک فیل و یک بچه وجود داشت.

رهبر معظم انقلاب اسلامی این قاعده تکراری تاریخ را اینگونه بیان کردند: «معمولاً مستکبران و مستکبران جهان مانند فرعون، نمرود، رضاخان، محمدرضا و امثال اینها در اوج افتخار سرنگون شدند، این نیز سرنگون می‌شود. کلمه ای که از تجربه انباشته آمده است.

تهدیدهای جدید آمریکا یادآور یک قانون نانوشته است. قانونی که می گوید پیروزی سهم هیاهو نیست. تا زمانی که تاریخ نتواند پیروزی ابراهه را روایت کند، ادعای شکست ایران به عنوان یک صدا باقی خواهد ماند. صدایی که قبل از رسیدن در سکوت شکست محو می شود.