مردی که ۴۸ ساعت بدون ریه زنده ماند!

آنکیت بهارات، جراح قفسه سینه در دانشکده پزشکی دانشگاه نورث وسترن فاینبرگ در شیکاگو، ایلینویز، که به توسعه یک سیستم ریه مصنوعی کمک کرد، گفت: مواردی وجود داشته است که افراد ریه های خود را برداشته و به یک دستگاه خارجی متصل کرده اند تا سطح اکسیژن را حفظ کنند. اما دستگاه‌هایی که در این موارد استفاده می‌شوند به‌عنوان ریه‌های مصنوعی به حساب نمی‌آیند زیرا جریان خون را از قلب حفظ نمی‌کنند، یعنی قلب نمی‌تواند به طور طبیعی کار کند.

به گزارش نیچر، بهارات می گوید طراحی گروهش منحصر به فرد است زیرا جریان متعادل و مداوم خون را به قلب حفظ می کند و خطر لخته شدن خون را که می تواند باعث حمله قلبی شود، کاهش می دهد.

ناتاشا راجرز، پزشک پیوند در بیمارستان Westmead در سیدنی، استرالیا، گفت: “مهندسی پشت سیستم ریه مصنوعی قابل توجه است. حفظ عملکرد طبیعی قلب در غیاب ریه دشوار است. آنها واقعاً شجاع بودند.”

این تیم می‌گوید که سیستم ریه مصنوعی آن‌ها می‌تواند در سایر افراد به شدت بیمار مورد استفاده قرار گیرد، در حالی که آنها را به اندازه کافی سالم نگه می‌دارد تا واجد شرایط پیوند ریه باشند.

وضعیت تهدید کننده زندگی

این مرد قبل از قرار گرفتن بر روی سیستم ریه مصنوعی، دچار سندرم دیسترس تنفسی حاد شده بود، یک بیماری اغلب تهدید کننده زندگی که در آن ریه ها نمی توانند اکسیژن کافی را جذب کنند، ناشی از ویروس آنفلوانزا. سپس او را روی دستگاه تنفس مصنوعی گذاشتند، اما دچار عفونت مقاوم به دارو شد. عفونت باعث شد قسمت‌هایی از ریه‌های او پر از چرک شود و او دچار شوک سپتیک شد و در آن زمان قلب و کلیه‌هایش شروع به از کار افتادن کردند.

بهارات می گوید که او بسیار بیمار بود، ایست قلبی داشت و در حال مرگ بود. از آنجایی که این مرد برای پیوند ریه بیمار بود، تیم پزشکان تصمیم گرفتند ریه های او را که منبع عفونت بود، خارج کنند.

بهبود شگفت انگیز

به طرز شگفت انگیزی، مرد به سرعت شروع به بهبودی کرد. در عرض 48 ساعت، او تمام داروها را برای حمایت از فشار خون خود قطع کرد، عملکرد کلیه او به طور کامل ترمیم شد و قلبش به طور طبیعی کار کرد. در این مرحله، مرد پیوند ریه مضاعف دریافت کرد و سال‌ها بعد هیچ نشانه‌ای از رد عضو یا اختلال عملکرد ریه نشان نداد. اکنون تقریباً سه سال از انجام این کار می گذرد و وضعیت بیمار واقعاً خوب است.

اختراعی در زمان همه گیری

وقتی با این مرد ملاقات کردند، بهارات و تیمش در حال کار بر روی یک سیستم ریه مصنوعی برای حمایت از افراد مبتلا به موارد شدید کووید-19 بودند. این سیستم به گونه ای طراحی شده بود که آنها را سالم و واجد شرایط پیوند ریه کند.

اگرچه فناوری به نام اکسیژن‌رسانی غشایی خارج بدنی (ECMO) وجود دارد که می‌تواند کار ریه‌ها را انجام دهد و برای اکسیژن‌رسانی به خون و حذف دی‌اکسید کربن استفاده می‌شود، اما ریه‌های فرد در بدن او نگهداری می‌شوند که قلب را ثابت نگه می‌دارد. راجرز می گوید این سیستم جدید به قلب متصل است و نسخه اصلاح شده ای است که فشار مناسب برای جریان خون به قلب و از آن را حفظ می کند.

راجرز می‌گوید: «این مطالعه نشان می‌دهد که ریه‌ها را می‌توان به‌طور موقت برای مدت طولانی از بدن خارج کرد. یک احتمال نظری این است که می‌توانید ریه‌ها را بردارید، شخص را با این نوع سیستم زنده نگه دارید، ریه‌ها را درمان کنید و آنها را در جای خود قرار دهید. اما استفاده از این سیستم به چندین گروه متخصص نیاز دارد و این بدان معناست که تنها بیمارستان های بزرگ قادر به استفاده از آن خواهند بود.

بهارات امیدوار است این سیستم را در آینده تجاری سازی کند تا در هر بیمارستانی مورد استفاده قرار گیرد. در حال حاضر، ما آن را به بیماران شمال غربی که در آستانه مرگ هستند پیشنهاد می کنیم.