مهرداد دشتی در گفت و گو با خبرنگار به گزارش میهن تجارت با اشاره به نحوه برخورد با عواطف، نقش آن ها در زندگی افراد و تاثیر عواطف والدین در رفتار و تربیت فرزندان، اظهار کرد: این عواطف و عواطف چه نقشی را ایفا می کنند. از نظر روانشناسی یکی از اشتباهات رایج در تربیت فرزندان این است که والدین فکر می کنند نباید احساسات خود را بروز دهند.
وی با بیان اینکه این تصور این است که بی توجهی به احساسات و ابراز نکردن آن نه تنها کمکی به آرامش خانواده نمی کند، بلکه زمینه ساز رفتارهای مخرب در آینده می شود، افزود: والدینی که ناراحتی، عصبانیت یا آزار خود را بروز نمی دهند، این احساسات را به صورت غرغر، پرخاشگری یا حتی رفتار تحقیرآمیز مکرر نسبت به کودک نشان می دهند.
این روانشناس و مشاور خانواده با بیان اینکه در چنین شرایطی کودک ناخودآگاه این پیام را دریافت می کند که احساسات مجاز نیست و در نتیجه یا احساسات خود را نادیده می گیرد و یا با رفتارهای منفی و پرخاشگرانه ابراز می کند، تصریح کرد: آثار منفی این رفتارها در رشد عاطفی کودک باقی می ماند.
ابراز احساسات توسط والدین به کودکان کمک می کند تا رابطه سالم تری با احساسات خود برقرار کنند
دشتی با تاکید بر ضرورت شناخت عواطف و توجه به آنها ادامه داد: شناخت هیجانات اولین گام در مدیریت هیجانات است و والدین باید بدانند چه زمانی ناراحت هستند، چرا عصبانی هستند و این احساس از کجا می آید. زمانی که والدین خود را شناخت و متوجه شد چه چیزی او را ناراحت یا عصبانی کرده است، می تواند با آگاهی بیشتری با کودک ارتباط برقرار کند و از انتقال احساسات منفی به او اجتناب کند.
وی با بیان اینکه بیان این احساس چه در همان لحظه و چه پس از آرام شدن فضا به کودک کمک می کند تا با عواطف خود رابطه سالم تری برقرار کند، گفت: گفتن جملات ساده ای مانند «این رفتار شما مرا غمگین می کند» یا «حالا عصبانی هستم و نیاز به آرام شدن دارم» نه تنها نشانه ضعف است، بلکه آموزش عملی به کودک است تا عواطف خود را بیان کند و احساسات خود را تنظیم کند. احساسات او را شناسایی کنید و راه های سالمی برای مدیریت آنها بیابید.
این روانشناس و مشاور خانواده با بیان اینکه در مورد کودکان تنها نباید به رفتارهای آشکار مانند گریه یا عصبانیت توجه کرد، افزود: سکوت، سکوت و گوشه گیری نیز می تواند نشانه اضطراب، عدم شادی و یا نبود هیجان سالم در محیط خانواده باشد.
نداشتن هیجان در خانه باعث بروز مشکلات رفتاری، اضطراب و ناامنی می شود
دشتی اضافه کرد: گاهی کودک در خانه ای بزرگ می شود که در ظاهر آرام و بدون استرس است، اما در واقع از کمبود تجربه عاطفی مثبت رنج می برد و این عدم هیجان می تواند در آینده منجر به مشکلات رفتاری، اضطراب و ناامنی شود.
وی با اشاره به اینکه خانه ای که هیچ احساس روشنی در آن پدیدار نمی شود و همه چیز یکنواخت و خنثی است می تواند به اندازه خانه ای پر تنش آسیب زا باشد، خاطرنشان کرد: در چنین شرایطی والدین باید آگاهانه فضاهایی را برای تجربه شادی، هیجان مثبت و نشاط ایجاد کنند.
این روانشناس و مشاور خانواده ادامه داد: این فضاها می تواند شامل بازی های گروهی، گفتگوهای صمیمانه، خلاقیت های هنری یا فعالیت های مشترک خانوادگی باشد و ایجاد چنین شرایطی باعث می شود کودک نه تنها احساس امنیت کند، بلکه یاد بگیرد که احساسات مثبت و منفی هم طبیعی و هم قابل کنترل است و زندگی خانوادگی می تواند مکانی برای رشد عاطفی سالم باشد.
منبع : به گزارش میهن تجارت
