شجاع خلیل زاده در دو هفته گذشته بنا به دلایلی در خبرها و حاشیه های فوتبال ایران بوده است. همانطور که می دانید و تصاویر کاملا گویای آن هستند، هفته هاست که بازیکنان لیگ برتری بعد از زدن گل جشن نمی گیرند. دلیل آن حوادث تلخی است که در کشور رخ داد و بسیاری از خانواده ها را ناراحت کرد. این در حالی است که تراکتور در دیدار هجدهم خود با گل حساس لوشکیا در اواخر وقت، آلومینیوم اراک را شکست داد. خود لوشکیا که بازیکن خارجی است و طبیعتاً انتظار نمی رفت که از شادی خودداری کند اما در تصاویر تلویزیونی به نظر می رسید که سایر بازیکنان تراکتور از جمله خلیل زاده جشن مفصلی گرفته اند. چیزی که بخشی از افکار عمومی را عصبانی کرد.
پس از آن مسابقه تصویری از شجاع منتشر شد که گویی بازیکنان دیگر را برای شرکت در جشن فرا می خواند. بدتر از آن، نقل قول عجیبی بود که به طور ناگهانی در تیراژ گسترده مدافع تراکتورسازی در شبکه های اجتماعی منتشر شد؛ ادعایی با مضمون: “چرا نباید خوشحال باشم؟” تیم من یک گل به ثمر رسانده است و برای بردن آن تلاش می کنم. بقیه مسائل به من مربوط نمی شود.» شجاع اما هر دو مورد التهابی را تکذیب کرد؛ ابتدا قاطعانه مدعی شد که هیچ مصاحبه ای انجام نداده و انتشار آن نقل قول کار کسانی است که می خواستند آن را خراب کنند، سپس گفت که عکس معروف دعوت به شادی مربوط به بازی آسیایی تراکتورسازی است.
صحبت طوفانی طوفانی خلیل زاده بعد از بازی با سپاهان و در میکس زون ورزشگاه یادگار تبریز انجام شد. کاپیتان تراکتور پس از برتری یک بر صفر تیمش در این بازی مهم حرف هایی از این دست زد: “بعضی ها در خارج از کشور می نشینند و برای ما نسخه می کنند، به نظر من اول خانواده خود را به خیابان بفرستید، من هم اینجا هستم، مشکلات اقتصادی دارم، با مردم زندگی می کنم و از مشکلات آنها مطلع هستم، من هم اعتراض دارم، این افراد صبور هستند، لطفا کمکشان کنید و به آنها استراحت بدهید.”
ما کاری به آن عکس و نقل جعلی شجاع نداریم و مشخص است که انتصاب آنها به عنوان کاپیتان تراکتور شیطنت آمیز بوده است. مشکل اینجاست که حتی این اظهارنظر رسمی و علنی خلیل زاده هم چندان منطقی نیست. سخنان او حداقل دو عیب مهم دارد.
شکل اول؛ می دانیم که نیت گوینده بد نیست، اما مردم بچه های کوچک و صدقه گیر نیستند که به کسی نیاز داشته باشند که به آنها «نعمت» بدهد. شاید این ادبیات کمک و یارانه و مال فروشی کار ما را به اینجا رسانده باشد. مردم صاحب این خانه هستند و قیم مسئولند. این خاک هم خاکی حاصلخیز است و این حجم از سختی زندگی بهانه ای نیست. کسانی که چنین انتقاداتی می کنند باید به شأن مردم احترام بگذارند. این حق ملت است که زندگی بسیار مرفه تری داشته باشد و هرگز نباید از اصطلاحاتی استفاده کرد که مردم را در موقعیت گرفتن کمک و درخواست کمک قرار دهد. رئیس، به عنوان یک قاعده، مردم باید باشند.
شکل دوم؛ کسی که دغدغه معیشت هموطنانش را دارد، وقتی رئیس دولت در تمرین تیم ملی حضور دارد، آن سخنرانی مفصل و پرشور را فقط برای گرفتن پاداش و جوایز بیشتر برای خود و هم تیمی هایش انجام نمی دهد. اگر آن روز یک کلمه هم از مشکلات مردم می گفتید، امروز باورپذیرتر بودید آقای شجاع و البته دوستان دیگر!
