پانته آ پناهی ها سال ها به عنوان منشی صحنه در سینما کار می کرد تا اینکه در اوایل دهه نود به عنوان بازیگر سینما شناخته شد. او منشی صحنه بسیاری از پروژه های مهم سینمایی بود و با کارگردانان مشهور همکاری داشت.
به گزارش فیلمنیوز، یکی از آخرین فعالیت های او در این زمینه سریال «سرزمین مادری» به کارگردانی کمال تبریزی است. او در اواخر دهه هشتاد منشی صحنه این سریال بود و حالا نامش با همین سمت در عنوان سریال به چشم می خورد.
جالب اینکه پناهیس این روزها با دو سریال در شبکه نمایش خانگی حضور دارد. در «سرزمین مادری» به عنوان منشی صحنه و در «مرداب» به عنوان یکی از بازیگران اصلی. به همین دلیل نگاهی داریم به کارنامه این بازیگر.
پانته آ پناهی ها یکی از بازیگرانی است که توانایی ایفای نقش های کاملا متفاوت را دارد. او را در فیلم های مختلف با گریم ها و لهجه های متفاوت دیده ایم.
پناهی ها اولین بار در سال ۱۳۸۰ به عنوان منشی صحنه برای فیلم «شام آخر» به کارگردانی فریدون جیرانی وارد سینما شد. در همان سال در دو پروژه «خانه روی آب» به کارگردانی بهمن فرمان آرا و «بوی بهشت» به کارگردانی حمیدرضا محسنی نیز منشی صحنه بود. وی تا سال 1385 به عنوان منشی صحنه در پانزده پروژه به کار خود ادامه داد که از مهمترین آنها می توان به «مارمولک»، «همیشه یک زن این وسط است» و «پاداش» به کارگردانی کمال تبریزی، «رنگ ارغوانی» به کارگردانی اشاره کرد. اثر ابراهیم حاتمی کیا، کنعان. کارگردانی آن را مانی حقیقی و «وقتی خوابیم» را بهرام بیضایی کارگردانی کرده است. بعد از «وقتی همه خوابیم» بود که برای «سرزمین مادری» با کمال تبریزی همکاری کرد.
پانته آ پناهی ها به عنوان منشی صحنه بیشترین همکاری را با کمال تبریزی داشته است.
در کارنامه پناهی بیشترین همکاری او با کمال تبریزی به ثبت رسیده است. او در فیلم های «مارمولک»، «پای زن همیشه وسط است» و «پاداش» به عنوان منشی صحنه کار کرد. علاوه بر این در دهه هشتاد به عنوان منشی صحنه سریال «شهریار» به همکاری با تبریزی ادامه داد. «سرزمین مادری» دومین سریال کمال تبریزی بود که پناهی ها منشی صحنه آن شد.
اولین بازی در سینما اولین باری که پناهی ها وارد عرصه بازیگری شد در سال 1381 برای فیلم «آن مرد را نکش» به کارگردانی محمد اربابیان بود و یک سال بعد در فیلم «برخورد» به کارگردانی سعید ایفای نقش کرد. ابراهیمی فر. پس از این دو فیلم به مدت 9 سال از بازی در سینما کناره گیری کرد و با بازی در نمایش های آتیلا پسیانی، کیومرث مرادی و سیامک احصایی تجربیات مهمی در تئاتر کسب کرد.
در سال 1392 با بازی در یکی از قسمت های فیلم «خانوم» به کارگردانی تینا پاکروان به سینما بازگشت. در همان سال یکی از بازیگران اصلی فیلم «جینگو» به کارگردانی تورج اصلانی بود. پناهی ها برای بازی در فیلم «خانوم» در سی و دومین جشنواره فجر موفق به دریافت دیپلم افتخار بهترین بازیگر زن در بخش نگاه نیو شد. از اینجا بود که حضورش در سینما پررنگ شد و سالی چند فیلم بازی می کرد. او خیلی زود توانست به جایگاه پرکارترین سینما دست یابد. او در سال 2014 در 8 فیلم سینمایی بازی کرد و جزو رکوردداران بود. پناهی ها از سال 1392 تا 1402 در 25 فیلم سینمایی بازی کرد که رقم قابل توجهی برای او محسوب می شود.
بخش مهمی از فیلمهایی که او در سینما بازی کرد، نقش مکمل بود، اما یکی از مهمترین ویژگیهای او این است که حتی برای نقشهای کوتاه وقت زیادی میگذارد و آنها را در ذهن مخاطب جسور میکند. در میان آثاری که در این ده سال از او در سینما دیده ایم، «نفس» به کارگردانی نرگس آبیار یکی از مهم ترین آنها بود. پناهی ها در این فیلم نقش مادربزرگ پیر و غرغرو و در عین حال یزدی مهربان و مهربان را بازی کرد و بسیار مورد توجه قرار گرفت. نقش آفرینی او در فیلم های «لاک قرمز»، «من دیگو مارادونا هستم»، «درخانگاه» و… نیز قابل توجه بود.
پس از دریافت دیپلم افتخار برای بازی در «خانوم» پناهیها در سال 1392، یک سال بعد برای بازی در فیلم «من دیگو مارادونا هستم» به کارگردانی بهرام توکلی، بازی او دوباره مورد توجه قرار گرفت و نامزد دریافت سیمرغ شد. برای بهترین بازیگر مرد او به نقش مکمل تبدیل شد. یک سال بعد برای بازی در فیلم «نفس» ساخته نرگس آبیار سیمرغ سیمین بهترین بازیگر زن را از جشنواره جهانی فیلم فجر دریافت کرد. بازی او در «لاک قرمز» نیز مورد توجه قرار گرفت و تندیس بهترین بازیگر نقش مکمل زن در نوزدهمین جشن خانه سینما را از آن خود کرد. پناهی ها در سال ۱۳۹۶ برای بازی در فیلم «درخونگاه» نامزد سیمرغ بهترین بازیگر نقش مکمل زن در جشنواره سی و هفتم شد و نامش در فهرست نامزدهای جشنواره خانه سینما برای «جشن دلتنگی» قرار گرفت.
اولین سریالی که پناهی ها در آن بازیگری را تجربه کرد، سریال شیرزاد به کارگردانی حسن فتحی بود. او در فصل اول و دوم این سریال حضور نسبتا کوتاهی داشت اما در ذهن ها ماندگار شد. یک سال بعد به تلویزیون رفت و در سریال «بانوی عمارت» به کارگردانی عزیزالله حمید نژاد بازی کرد. حضور او در سریال شبکه نمایش خانگی با بازی در سریال های «کرگدن» به کارگردانی کیارش اسدی زاده و «خاتون» به کارگردانی تینا پاکروان ادامه یافت. او سال گذشته در سریال مترجم بهرام توکلی به ایفای نقش پرداخت و حالا شاهد بازی او در سریال مرداب به کارگردانی برزو نیک نژاد هستیم.
در سریال مرداب پناهی را در نقش زنی شمالی به نام آفاق می بینیم. زنی که ظاهراً در بازار ماهی کار می کند، اما بسیار باهوش و باهوش است. او می تواند برای مدت طولانی نفس خود را حبس کند و این ویژگی به او توانایی های زیادی برای استثمار دیگران داده است.
در قسمت اول سریال او را در نقش زنی تنها دیدیم که بر سر قبر مرد جوانی گریه می کند. دست دختر بچه ای را گرفته بود و به پدر مرحوم می گفت که صیغه پسرش پسرش است و این بچه نوه اوست. با فاش شدن هویت دختربچه، همه چیز را از واقعیت زندگی او می دانستیم. از اینجا به بعد بود که زندگی او و برادرش با داستان سنگ عتیقه گره خورد و تلاش او برای به دست آوردن درایوهای مناسب بخش مهمی از سریال را به همراه داشت. پناهی ها در نقش آفاق تسلط زیادی بر لهجه دارد و رفتار و حرکاتش او را به این نقش نزدیک کرده است. همراهی او با شهرام حقیقت دوست به عنوان خواهر و برادر بسیار باورپذیر و منطقی است تا جایی که سکانس مرگ ایرج با بازی درخشان حق دوست به یکی از احساسی ترین سکانس های سریال تبدیل شده است.
