نیویورک تایمز نوشت: مقاله ای از نویسنده مورین داود که در نیویورک تایمز منتشر شده است، تصویری تاریک و تکان دهنده از آنچه او «مجتمع اوباما» می نامد ترسیم می کند. عقده ای که به گفته وی ذهن و رفتار رئیس جمهور آمریکا، دونالد ترامپ را تسخیر کرده است. داود معتقد است که رفتار اخیر ترامپ به سطح جدیدی از ابتذال اخلاقی و سیاسی رسیده است که در تاریخ ریاست جمهوری آمریکا بی سابقه است.
به گزارش سرویس بین الملل «میهن تجارت»، در ادامه این مقاله آمده است: داود مقاله خود را با اشاره به آنچه که «وسواس بیمارگونه» ترامپ نسبت به باراک اوباما، رئیس جمهور سابق آمریکا می خواند، آغاز می کند. وسواسی که در بازنشر ویدیوی نژادپرستانه ترامپ در پلتفرم «حقیقت اجتماعی» به وضوح نمایان شد. این ویدئو اوباما و همسرش میشل را به شکلی تحقیرآمیز و خلاف کرامت انسانی به تصویر می کشد.
به عقیده نگارنده، این اقدام تنها یک لغزش لحظه ای نیست، بلکه بسط حساب شده ای از سابقه طولانی زیر سوال بردن مشروعیت اوباما و استفاده آگاهانه از گفتمان «برتری سفیدپوستان» برای جذب پایگاه های رادیکال راست است. این امر شکاف های نژادی و اجتماعی را در آمریکا عمیق تر می کند.
غرق شدن در حباب نفرت
داود از واکنش کاخ سفید به شدت انتقاد می کند. واکنشی که سعی داشت خشم عمومی را «جعلی» جلوه دهد. او تأکید می کند که مردم آمریکا واقعاً نگران هستند که رئیس جمهور این کشور به جای تمرکز بر حکومت مسئولانه، در «حباب نفرت و کینه» غوطه ور شده است.
او خاطرنشان می کند که این رفتارهای تکان دهنده حتی در اردوگاه جمهوری خواهان شکاف ایجاد کرده است. به طوری که چهره هایی مانند سناتور تیم اسکات و سناتور کتی بریت مجبور شدند علناً این پست ها را محکوم کنند و آن را انحراف آشکار از ارزش های ملی و تلاش برای تحریف هویت آمریکایی به ویژه در آستانه رقابت های میهن تجارتاتی پرمخاطب بدانند.
داود در تحلیل روانشناختی خود به لحظهای اشاره میکند که او آن را «داستایفسکی» مینامد. لحظه ای که ترامپ به طور علنی در صبحانه نماز ملی اعتراف کرد که “من” متورم او عامل اصلی رد نتایج میهن تجارتات 2020 او بوده است.
مورین داود: رفتار ترامپ تنها یک لغزش نیست، بلکه بسط حساب شده ای از سابقه طولانی زیر سوال بردن مشروعیت اوباما و استفاده آگاهانه از گفتمان برتری سفیدپوستان است.
آمریکا گروگان غرور اوست
در تحلیل داود، این اعتراف همه ادعاهای قانونی «تقلب در میهن تجارتات» را زیر پا می گذارد و نشان می دهد که کل دولت آمریکا برای خدمت به غرور شخصی فردی که تحمل شکست را ندارد، گروگان گرفته شده است.
وی با لحنی تلخ و کنایه آمیز به رفتار ترامپ حتی در فضاهای مذهبی اشاره می کند. جایی که ترامپ از تشریفات سنتی نماز ابراز کسالت می کند و ترجیح می دهد هر مناسبت را – هر چقدر هم که مقدس باشد – به سکویی برای تمجید از خود و پیگیری منافع شخصی محدود خود تبدیل کند.
این مقاله همچنین به “وسواس نامگذاری” ترامپ اشاره می کند. وسواسی که او را به دنبال نوعی جاودانگی ساختگی با درج نام خود بر روی تاسیسات حیاتی آمریکا سوق می دهد.
باج خواهی سیاسی
داود اقداماتی را که او آن را «اخاذی سیاسی» می نامد، فاش می کند. اقداماتی که در آن دولت ترامپ آزادسازی بودجه های کلان برای پروژه های زیرساختی را با تغییر نام فرودگاه ها و ایستگاه های قطار بین المللی به نام ترامپ گره زده است.
به عقیده نویسنده، تمایل وسواس گونه ترامپ برای تحمیل برند شخصی خود در همه جا – همانطور که در پروژه های املاک شکست خورده خود در نیویورک انجام داد – بازتابی از ناامنی عمیق و تلاشی مذبوحانه برای جبران فرسایش موقعیت سیاسی خود است. با تحمیل حضور بصری خود بر پیکره دولت.
فروپاشی اخلاقی فراگیر نخبگان
در نهایت، داود بین طفره رفتن ترامپ از پرسشهای مربوط به رابطهاش با جفری اپستین و آنچه که او «انحطاط اخلاقی فراگیر نخبگان آمریکایی» میخواند، ارتباط برقرار میکند.
او موارد اپشتاین را به «صخرهای که ناگهان غلتید و کرمهایی را که در تاریکی میچرخد آشکار میکند» تشبیه میکند. جایی که نام های برجسته سیاستمداران و روشنفکران به جای حمایت از قربانیان در حمایت از یک جنایتکار نقش داشته اند.
مورین داود مقاله خود را با انتقاد شدید از غول های فناوری به پایان می رساند. کسانی که از «نابغه ناجی جوان» به هوسها و بحرانهای میانسالی خود تبدیل شدهاند و در نتیجه جامعه جهانی بهای آینده خود را میپردازد که در گروگان بحرانهای روحی و اخلاقی صاحبان قدرت دیجیتال و سیاسی امروز هستند.
