نقد و بررسی فیلم‌های سروش صحت/ از «جهان با من برقص» تا «استخر»

دنیا با من می رقصد

بعدی- فیلم سینمایی «استخر» به کارگردانی سروش صحت ساخته شده و به نظر می رسد در ماه های آینده در سینماها اکران شود.

بر اساس گزارش فردا، سروش صحت بیشتر به عنوان نویسنده سریال های تلویزیونی شناخته می شد تا در هر بخشی از هنر. بعدها وارد دنیای کارگردانی شد، البته با ساخت سریال های تلویزیونی مانند «پژمان» و «لیسانسه ها» نام خود را در میان مردم بر سر زبان ها انداخت. اما «دنیا با من می رقصد» چهره دیگری از این کارگردان را به نمایش گذاشت.

دنیای فلسفی سروش صحت

فیلم «دنیا با من می رقصد» برخاسته از یک رئالیسم تلخ است. نتیجه گذشت زمان، زوال جسم و در نهایت مرگ چیست. این فیلم از آنجایی که آوانگارد است، مخاطب را نیز با خود همراه می کند.

تماشاگر در هر لحظه از فیلم نگاه سروش صحت به مرگ و زندگی را می بیند. نوعی نیهیلیسم که انگار زندگی لذت بردن از لحظه حال نیست. تقابل غم و شادی، زیبایی و زشتی، مرگ و زندگی در ترانه های خیام. در این فیلم به زیبایی روایت و به تصویر کشیده شده است. در عین حال فیلم مدعی فلسفه بودن نیست. دوستی که در شرف مرگ است و دوستانش دور او جمع می شوند تا او را دلداری دهند. اما نکته اصلی در مورد این فیلم تقابل شخصیت ها با یکدیگر است. هر شخصیت آینه دیگری می شود و همه چیز حول محور جهان شکل می گیرد.

مخاطب در دوراهی بزرگی گیر کرده است، نمی داند «صبحانه با زرافه ها» را یک رتروگراد بداند یا متفاوت از ساخته قبلی. مردم دور هم جمع شده اند و به چیزی جز منافع شخصی و لذت نمی اندیشند. مواد مخدر به خط اصلی داستان تبدیل می شود. شخصیت ها در لحظات مختلف مواد را می کشند و موقعیت کمدی خاصی ایجاد می کنند. صحت در این فیلم دنیای فلسفی خود را با نوعی پوچی خاص عرضه می کند. افرادی که هر لذتی را در زندگی تجربه کرده اند و اکنون با مصرف مواد به دنبال تفریح ​​و لذت بیشتر هستند. با این حال شخصیت پردازی ضعیف باعث شده «صبحانه با زرافه ها» نتواند موفقیت فیلم قبلی صحت را تکرار کند.

صبحانه با زرافه ها

«استخر» سومین اثر سروش صحت است. این اثر مانند آثار قبلی ژانر فانتزی دارد و ترکیب آن با کمدی راهی است که برای همراهی مخاطب از آن استفاده می کند. «پول» داستان زوجی را روایت می کند که زندگی آنها به طلاق ختم شده است که دلیل اصلی آن بی تفاوتی مرد است. امین حیایی برای اولین بار مقابل دوربین این کارگردان رفته است. او نقشی را بازی می کند که قرار بود پژمان جمشیدی در زمان درگیری برنامه ریزی بازی کند. در واقع صحت از ترکیب بازیگران ثابت و جدید این فیلم بهره برده است. باید منتظر اکران عمومی باشیم و ببینیم «پول» همان نگاه فلسفی را به تصویر می کشد یا نه؟ آیا موفقیت دیگری مانند «با دنیا برقص» در انتظار این کارگردان است؟ یا تماشاگر اثری شبیه «صبحانه با زرافه» می بیند؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیشنهادات سردبیر:

تبلیغات متنی