در این راستا، حامد ستاک، تحلیلگر بازار سرمایه وی در پاسخ به این سوال که اگر مذاکرات ایران و آمریکا مثبت باشد و احتمال توافق وجود داشته باشد، کدام صنایع شرایط بهتری پیدا خواهند کرد، گفت: پس از این اتفاق بازار یک فاز کلی را طی می کند. زیرا در مجموع شرایط بازار نسبت به سایر بازارهای رقیب و موازی با افت زیادی روبرو بوده است. بر این اساس، یک مرحله کلی وجود خواهد داشت که طی آن کل بازار با هم رشد نسبتا مناسبی را تجربه خواهد کرد.
این تحلیلگر بازار سرمایه معتقد است آنچه امروز بورس را تحت فشار قرار داده جنگ روانی و رسانه ای است تا تهدید نظامی.
وی در ادامه خاطرنشان کرد: در مرحله بعدی شرایط به صورت های مالی شرکت ها برمی گردد. این بدان معناست که شرکت هایی که در این شرایط بحرانی عملکرد بهتری داشتند رشد خواهند کرد. در مرحله بعد شرکت ها و نمادهایی که بیشتر تحت تاثیر شرایط پس از آن رویداد قرار می گیرند و از آن بهره مند می شوند، رشد بهتری را تجربه خواهند کرد.
ستاک افزود: اما اگر چنین اتفاقی بیفتد و مذاکرات به نتیجه مثبت منجر شود، بازار در مجموع رشد چشمگیری خواهد داشت.
چرا بازار سرمایه دیگر به مذاکره خوش بین نیست و بدبین نیست؟
این کارشناس بازار سرمایه درباره خوش بینی یا بدبینی بازار به مذاکرات ایران و آمریکا گفت: بازار چندین بار روند مذاکره را به خود دیده است. بنابراین دیگر نمی تواند برای فرآیند مذاکره الگویی ترسیم کند و بر اساس آن الگو نتیجه گیری کند.
این تحلیلگر بازار سرمایه ادامه داد: خوش بینی و بدبینی مردم به ویژه فعالان اقتصادی بر اساس الگوهای قبلی شکل می گیرد. مثلاً تصور می شود اگر شرایط الف، ب و ج اتفاق بیفتد، نتیجه چنین و چنان خواهد شد. از آنجایی که نمی توان در مورد مذاکرات الگویی ترسیم کرد و مواقعی پیش آمده که در اوج خوش بینی، نتیجه مطلوب نبوده است، بازار کاملا محتاطانه به جلو می رود.
بازار سهام به هر خبر کوچکی بیش از حد واکنش نشان می دهد
ستاک در ادامه این گفتگو با تحلیل روند نزولی اخیر بازار و تاثیر سیگنال های جنگ و مذاکره بر آن اظهار داشت: به طور کلی زمانی که بازار در مرحله احتیاط قرار دارد، هر اتفاق کوچکی با واکنش افراطی همراه است. از آنجایی که منابع خبری و سیگنال نمی توانند خیلی قابل اعتماد باشند، هر منبعی ممکن است بتواند شرایط روانی بازار را هدایت کند.
ستاک خاطرنشان کرد: اگر بخواهیم به طور مشخص از ریزش بورس در این هفته صحبت کنیم، پیش بینی های صورت گرفته و موضع گیری های اتخاذ شده باعث شد شرایط بازار حالت بدی به خود بگیرد.
آیا بستن بازار در زمان جنگ راه حلی است؟
این تحلیلگر بازار سرمایه در پاسخ به سوالی درباره وضعیت بورس در صورت وقوع جنگ و لزوم تعطیلی یا ادامه فعالیت در شرایط خاص، گفت: به نظر من عملکرد قبلی بورس با توجه به کوتاه بودن زمان جنگ ایران و اسرائیل مناسب بود. اگر تعارض کوتاه مدت باشد، اجرای قبلی نمونه و رویه خوبی برای دفعه بعد خواهد بود.
وی گفت: اما اگر خدای ناکرده درگیری در درازمدت اتفاق بیفتد، بازار نمی تواند بسته بماند. شاید در آن صورت تصمیمات مرحله ای و مرحله ای گرفته شود اما در مرحله اول همان مدل قبلی مناسب است.
مقصد نقدینگی خارج شده از بورس
این تحلیلگر بازار سرمایه درباره مقصد پول های خارج شده از بورس در شرایط فعلی گفت: معمولا از طریق رشد بازارها می توان متوجه شد که منابع به کدام سمت رفته است. منابع به سمتی می روند که تقاضای بازار از عرضه بیشتر شود و رشد قیمت رخ دهد. بخشی از این وضعیت متاثر از بازارهای جهانی و بخشی دیگر ناشی از شرایط داخلی کشور است.
وی در ادامه درباره اولویت سرمایه گذاری نمادهای بزرگ و کوچک در صورت توافق در خصوص رشد نمادهای بزرگ، گفت: در صورت بازگشت شرایط به حالت عادی، همه نمادها با فاصله زمانی به جایگاه اولیه خود می رسند. با این حال نمادهای شاخص یا نمادهای بزرگ یک ویژگی دارند که باعث محبوبیت آنها در شرایط خاص می شود و آن وضعیت نقدینگی آنهاست.
ستاک گفت: این نمادها به دلیل وجود بازارسازان توانمند و بعضا بازارسازان اجباری از وضعیت نقدینگی بهتری نسبت به سایر نمادها برخوردار هستند. به همین دلیل فعالان بورسی در شرایط نامشخص بیشتر به این نمادها علاقه دارند تا نمادهایی که وضعیت نقدینگی ضعیف تری دارند.
سرنوشت صندوق های کالایی و درآمد ثابت در شرایط جنگ
ستاک در خصوص عملکرد صندوق های سرمایه گذاری در شرایط جنگی گفت: صندوق های با درآمد ثابت و صندوق های کالایی مانند طلا و نقره دو گونه متفاوت هستند. صندوق های با درآمد ثابت قطعا بهتر است که باز باشند. زیرا این صندوق ها روند خاصی دارند و انتظار نوسان خاصی برای آنها نداریم.
وی در ادامه بیان کرد: اما صندوق های کالایی مشابه سهام هستند; اگرچه آنها به عواملی مانند قیمت جهانی کالاها نیز مرتبط هستند، اما ابزارهای مالی پرریسکی محسوب می شوند. ماهیت این صندوقها با صندوقهای با درآمد ثابت متفاوت است و باید با آنها مانند بازارهای پرریسک مانند سهام رفتار شود.
