رسوایی جفری اپستین و شبکه صهیونیست‌های یهودی در هاروارد

به گزارش خبرگزاری به گزارش میهن تجارت و به نقل از المیادین، افشاگری ها و اسناد منتشر شده درباره جفری اپستین، سرمایه دار و متهم جنسی، نه تنها نشان دهنده فساد فردی اوست، بلکه تصویر شبکه گسترده ای از نفوذ صهیونیست های یهودی در هاروارد و موسسات آموزشی، سیاسی و مالی آمریکا را آشکار می کند. این شبکه با استفاده از سرمایه، روابط و نفوذ حرفه ای توانسته است آموزش عالی و سیاست های ملی و بین المللی را به نفع خود شکل دهد.

حجم نزول و تأثیر آنها

ایمیل ها و مکاتبات لو رفته حاوی موضوعاتی مانند برتری یهودیان بر دیگران و ارزش جنگ های استعماری برای غارت منابع است که نه تنها اخلاق انسانی بلکه درک عمومی از هنجارهای اجتماعی را به چالش می کشد. حضور چهره های مطرحی چون نوام چامسکی، استفن بنن، لارنس سامرز و هاوارد لوتمیک در این مکاتبات تکان دهنده است و نشان می دهد که بسیاری از افراد مشهور به طور موقت یا برای همیشه ایدئولوژی، ازدواج یا وجهه عمومی خود را رها کرده اند تا در حلقه اپستاین قرار گیرند.

تحلیلگر توماس کارات معتقد است که انتشار هدفمند این اسناد ممکن است در درجه اول برای سردرگمی خواننده و جلوگیری از پاسخ هوشمندانه طراحی شده باشد. سارا سلرز، فعال اسکاتلندی، این وضعیت را به احساس «بیدار شدن در دنیایی متناوب و دیستوپیایی» تشبیه کرده است که در آن «مقیاس شر مطلق آنقدر زیاد است که نمی‌دانی برای درست کردن چیزی از کجا شروع کنی».

دیدگاه های شبکه های گسترده

حلیمه خان، افشاگر بریتانیایی، اظهار داشت که اپستین “بیش از آن درگیر بود که کار یک نفر باشد” و “اپستاین یک پروژه است و مردی که ما می شناسیم فقط یک چهره و یک فرد گناهکار است” و افزود که “شاید ما قربانیان آشکار اپستین نباشیم، اما همه ما قربانیان ضمنی اپستین هستیم.”

این شبکه‌های گسترده توسط خبرنگار تحقیقی ویتنی وب نیز تأیید شده است که در کتاب‌هایش به بررسی ارتباطات اپستین با «شبکه‌های جنایت سازمان‌یافته نسلی… و جناح‌های اصلی اطلاعات آمریکا و اسرائیل» پرداخته است. این شبکه‌ها نشان می‌دهند که چگونه نهادهایی که آمریکا برای توجیه نفوذ جهانی خود استفاده می‌کند توسط شبکه‌های صهیونیستی یهودی اپستین و متحدانش فاسد شده‌اند.

هاروارد، قلب شبکه

هاروارد، نماد آموزش عالی آمریکا از دهه گذشته ۱۶۳۰ و زادگاه رهبران این کشور محل اصلی فعالیت اپشتاین بوده است. تحقیقات نشان می دهد که نفوذ اپستین محدود به شبکه های مالی یا اطلاعاتی نبود، بلکه به شبکه آموزشی هاروارد نیز گسترش یافت، شبکه ای که توسط او و حامیانش برای دستیابی به قدرت، سود، لذت و کنترل اجتماعی خراب شد.

در اواخر دهه 1960، زمانی که دانشجویان هاروارد علیه “همدستی بی چون و چرای دانشگاه با ماشین نظامی-سیاسی-فکری” در جنگ ویتنام قیام کردند، هیئت حاکمه WASP دانشگاه بین جناح های رادیکال و محافظه کار گرفتار شد. در پاسخ، هاروارد با انتخاب درک بوک به عنوان رئیس جمهور و انتصاب مورخ اقتصادی یهودی صهیونیست، هنری روزوفسکی به عنوان رئیس دانشکده علوم انسانی، تلاش کرد جو را آرام کند و نظم را بازگرداند. روسفسکی کنترل ۱۰۰۰ او عضو هیئت علمی و سرپرستی هزاران دانشجو بود و به عنوان «خالق» و «حامی مؤسسات بزرگ» شناخته می شد.

پروژه های اپشتاین در هاروارد

معمار برجسته موشه سافدی در طراحی مرکز دانشجویی هاروارد-ردکلیف هیلیل، که قرار بود به نام روزوفسکی نامگذاری شود، مشارکت داشت. این پروژه با کمک چهار حامی مالی، از جمله جفری اپستین و لزلی وکسنر، تامین شد.

لری سامرز، رئیس سابق هاروارد و لئون بوتشتاین، رئیس کالج بارد نیز وارد حلقه تماس های اپستاین شدند. سامرز در تأسیس برنامه دینامیک تکاملی هاروارد، که شامل دفتر اپستین می‌شد، بسیار مؤثر بود. بوتشتاین، رئیس کالج بارد، بارها از اپستین در خانه اش در نیویورک دیدن کرد تا سرمایه جمع آوری کند، با افراد مشهوری مانند وودی آلن ارتباط برقرار کرد و حتی پول دریافتی از اپستین را به کالج اهدا کرد.

نقش اپستین در پروژه های علمی و شخصی

ارتباط اپستین با اساتید برجسته ای مانند لیزا رندال نشان می دهد که حتی اعضای درون گروهی (صهیونیست های یهودی) بر اساس جنسیت یا ارزش شخصی ارزیابی می شدند. راندال، یک فیزیکدان نظری، در ایمیل های خصوصی اپستین به عنوان “گرانش” نامیده می شد و حتی به شوخی از اپستین پرسیده بود که چرا به او اعتبار یهودی داده نمی شود.

طرح تربیت نخبگان و اصلاح آموزش و پرورش

تحت هدایت روزوفسکی و سامرز، هاروارد به سمت یک پروژه حرفه ای محدود برای آموزش نخبگان حرکت کرد. اصلاحات آموزشی شامل افزایش الزامات مدرک، برنامه درسی اصلی با تمرکز بر “واقعیت های کوچک” و رشد کالج های حرفه ای و مدرسه مدیریت کندی بود. دپارتمان مطالعات آفریقایی-آمریکایی اصلاح شد و استدلال کمی در دوره کارشناسی مورد تاکید قرار گرفت. این اقدامات برای تولید نخبگان محدود تحت کنترل شبکه های صهیونیستی بود.

تأثیر در سیاست و اقتصاد جهانی

افرادی که توسط شبکه اپستین و هاروارد به واشنگتن یا سیلیکون ولی فرستاده شدند عبارتند از آنتونی بلینکن، سامانتا پاور، ال گور، مارک زاکربرگ، جرد کوشنر و دیگران. سیاست های تحت تأثیر این شبکه شامل جنگ با مواد مخدر، بحران وام مسکن در سال 2008، مداخلات نظامی و پیشرفت هوش مصنوعی بود.

این شبکه در سیاست داخلی و مدیریت دانشگاه نیز فعال بود. فشار هماهنگ استیون پینکر، سامرز و بیل آکمن منجر به استعفای کلودین گی، اولین رئیس سیاه پوست هاروارد و جایگزینی او با اقتصاددان یهودی صهیونیست، آلن گاربر، همراه با پروژه های هوش مصنوعی و نظارت بر دانشجویان شد.

رسوایی اپشتاین نشان می دهد که قدرت و نفوذ یک شبکه گسترده در آموزش، سیاست و اقتصاد می تواند منافع شخصی و گروهی را با استفاده از سرمایه، علم و نفوذ حرفه ای پیش ببرد. اکنون افشای این شبکه مسئولیت بزرگی را برای جامعه جهانی ایجاد می‌کند: اعمال نظارت و پاسخگویی دقیق بر شبکه‌هایی که سال‌ها دور از دید عموم فعالیت می‌کنند و اصلاح ساختارهایی که اجازه چنین نفوذ گسترده‌ای را داده‌اند.