بلومبرگ نوشت: روسیه در حال تغییر زنجیره تامین نفت خود برای مقابله با افزایش نفتی است که به چین می رود و برخی از محموله ها را از نفتکش های کوچک به نفتکش های بزرگتر در مکانی جدید در دریا برای مسیر طولانی تر به شرق منتقل می کند.
بر اساس گزارش میهن تجارت، در چند سال گذشته، بیشتر محمولههای دریایی از مسکو به هند میرفتند، اما اکنون این کشور عقبنشینی کرده و راه را برای چین باز کرده است – که روسیه را بر آن داشت تا نفت خود را به سمت حاملهای نفت خام بسیار بزرگی که میتوانند تا دو میلیون بشکه حمل کنند، منتقل کند.
براساس دادههای سکوهای ردیابی Vortexa Ltd، از دسامبر، حدود 6.3 تا 6.9 میلیون بشکه نفت اورال – معیار کشور – توسط تانکرهای کوچک از طریق آبهای اروپا و کانال سوئز به دریای سرخ و سپس به چهار نفت خام منتقل شده است. و کپلر. این منطقه دریایی مکان معمولی برای انتقال نفت در دریا نیست.
حرکت از نفتکش به کشتی – و استفاده از VLCCها – نشان دهنده تغییر در مشخصات خریداران است، به طوری که پکن نفت بیشتری خریداری می کند در حالی که پالایشگاه های هندی کاهش قیمت دارند. آنا زمیننکو، تحلیلگر می گوید: «این می تواند نشان دهنده وابستگی فزاینده به چین به عنوان خریدار اصلی نفت اورال روسیه باشد.
در تصویر ماهواره ای زیر، در جنوب کانال سوئز که در 16 فوریه گرفته شده است، یک VLCC با عرشه سفید در کنار یک کشتی خاکستری کوچکتر دیده می شود که نشان دهنده انتقال نفت در دریا است.
از زمان حمله روسیه به اوکراین در چهار سال پیش و موج تحریمها، مسکو ثابت کرده است که میتواند صادرات نفت خود را برای ادامه تجارت تغییر دهد، حتی اگر هزینه و تلاش بیشتری داشته باشد. فشار اخیر ایالات متحده برای محدود کردن جریان نفت اورال به هند، چین را وادار کرده است که این خلاء را پر کند.
این تغییر در حجم ها مشهود است. بر اساس داده های ردیابی، تحویل نفت روسیه به بنادر چین در 18 روز اول فوریه به 2.09 میلیون بشکه در روز رسید. این افزایش – از 1.72 میلیون بشکه در روز در ژانویه به طور کلی و 1.39 میلیون بشکه در دسامبر – کاهش صادرات به هند را جبران کرده است.
استفاده از VLCC با توجه به مسافت طولانی بین روسیه و چین منطقی است. اگر خریدار برای محموله پیدا نشود، این کشتی های بزرگ می توانند به عنوان انبار شناور اقتصادی نیز عمل کنند.
ظهور دریای سرخ بهعنوان نقطه ترانزیت نفت روسیه پس از بررسی دقیقتر مکانهای سنتی، از جمله شمال کانال سوئز یا گاهی نزدیک یونان یا مالت صورت گرفته است. در خاورمیانه، حضور نیروی دریایی آمریکا باعث شده است که مبادله نفت در نزدیکی عمان جذابیت کمتری داشته باشد.
نفتکش Sahara – یک ابر نفتکش ساخت سال 2007 که مشمول تحریم های ایالات متحده است – از جمله VLCC هایی بود که اخیراً نفت را در نزدیکی شبه جزیره سینا دریافت کرد و نفت تحویل شده توسط Suezmax و Aframax را بارگیری کرد. سپس محموله 1.7 میلیون بشکه ای را در نزدیکی ناخودکا در شرق دور روسیه تخلیه کرد و از آنجا به همراه نفتکش های دیگر به چین منتقل شد.
در مجموع، این محموله حدود سه ماه طول کشید تا از بندر نووروسیسک دریای سیاه به مقصد برسد، در حالی که معمولاً پنج تا شش هفته طول کشید. اطلاعات تماس مدیریت و مالک نفتکش صحرا مستقر در لیبریا، HS Nellis Ltd. در پایگاه داده دریایی Equasis موجود نبود.
