پرسپولیس در هفته بیست و دوم لیگ برتر ایران در شرایطی میزبان خیبر خرم آباد بود و در شرایطی مقابل میهمانش شکست خورد که بعد از ناکامی های اخیر نیاز جدی به پیروزی داشت. خیبر با پیروزی مقابل پرسپولیس در حالی که سومین باخت متوالی این تیم را رقم زد، توانست در این فصل هم در بازی رفت و هم در بازی برگشت سرخپوشان پایتخت را شکست دهد.
پرسپولیس در 7 بازی ابتدایی نیم فصل دوم لیگ برتر 5 باخت متحمل شد و تنها با 6 امتیاز یکی از ضعیف ترین تیم های نیم فصل دوم محسوب می شود. قرمزهای پایتخت در شرایطی این آمار ضعیف را به ثبت رسانده اند که در 6 بازی اخیر نیم فصل اول با هدایت اسمار ویرا 5 برد و یک تساوی به دست آوردند و امید زیادی به نیم فصل دوم داشتند. با این حال از پایان تعطیلات نیم فصل، شرایط برای پرسپولیس به کلی تغییر کرده و سرخ پوشان هیچ نشانی از تیم سرحال هفته های پایانی نیم فصل ندارند.
اتفاقی که باعث پیدایش حومه های زیادی در اطراف تخت جمشید شد و پالش پوشان را دچار بحران کرد. در گفتگو با امیر عابدینی مدیرعامل سابق پرسپولیس به تحلیل وضعیت این روزهای این تیم پرداخته ایم:
پرسپولیس در نیم فصل دوم عملکرد ضعیفی از خود نشان داده و مورد خشم هواداران قرار گرفته است. به عنوان مدیرعامل سابق پرسپولیس فکر می کنید چرا این تیم در چنین شرایطی قرار گرفته است؟
به نظر شما آیا این تیم با هویت الان هویت دارد و آیا تیم برای همین هویت کار می کند؟ چهار نفر بی کلاس را به عنوان رهبر آورده اند و خنده دار شده است. از طرفی همه مراکز اجتماعی این روزها دچار سردرگمی، خودباختگی، ترس و هیجانات عجیبی شده اند که نمی توانم بگویم یا تمرکز کنم و درباره آن صحبت کنم. می بینم همه مردم یک غمی زیر پوست دارند و این روی ورزش هم تاثیر گذاشته است.
به نظر شما غیبت هواداران تا چه اندازه در این نتایج تاثیر داشت؟
من معتقدم که فوتیال نمی تواند خود را از حاکمیت شرایط امروز خارج کند. فوتبال امروز ما فوتبال نیست، دور هم جمع می شویم و یک بازی تدارکاتی انجام می دهیم. برخی تیم ها با اقتدار می آیند، در زمین کار می کنند، تلاش می کنند و از این هویت دفاع می کنند. آنها از هویت منطقه ای، بومی، ملی و هر چه که هست دفاع می کنند.
نظرت در مورد بازی با خیبر چیست؟
من به تیم خیبر تبریک می گویم. آنها خیلی خوب کار کردند و بسیار معقول دویدند. برنامه ریزی شده و حساب شده کار کردند. خیبر مربی سرشناسی دارد و با اینکه مهدی رحمتی در کادرفنی ما مبتدی است و تجربه کافی ندارد، اما نشان داد که قدر مربیانی را می داند که تجربه، علم و دانش دارند. به او تبریک می گویم، تیمش خیلی خوب بود. اگر بگذارند این تیم می تواند روزهای خوبی را برای فوتبال رقم بزند.
اما در مورد پرسپولیس باید بگویم بچه ها تصادف کردند. حادثه از بالا به پایین و از پایین به بالا. بچه ها خودشان را در سیستم مدیریتی باشگاه خودی نمی بینند، خودشان را غریبه می دانند و اتفاق نظر وجود ندارد. روی زمین همه تلاش خود را می کنند اما قلب و بینی و مغز و افکار با آناتومی بدن و آن سیستم فیزیکی اصلا کار نمی کند. در بچه ها هماهنگی ندیدم، دیدم فقط برای دویدن می دوند. آنها می خواهند نبازند، اما برایشان اهمیت چندانی نداشت.
علت این عدم هماهنگی و فقط دوندگی را عزاداری می بینید یا در سیستم مدیریتی؟
نه، من هماهنگی در مدیریت نمی بینم. ببینید در دفتر مرکزی و ثبت نام باشگاه هماهنگی احساسی پیدا نمی کنید. یکدفعه یک نفر مدیر یا مالک باشگاه می شود و در جامعه علامت سوالی روی او ایجاد می شود. این علامت سوال به تدریج به تیم تزریق می شود. ما نشان دادیم که پول نسخه اصلی نیست و چیزهای دیگری می خواهیم و آن چیزها به احساسات در زمین فوتبال مرتبط است. فرد باید با فوتبال آشنا باشد و به عنوان بازیکن، مدیر، راهنما، سرپرست و مربی فعالیت کرده باشد. مثلا محمود خوردبین را فراموش کنی؟ او سال ها روی نیمکت پرسپولیس نشست، مریض شد اما به عشق پرسپولیس با کمی اشتیاق تمام تلاشش را کرد و اصلا پول برایش مهم نبود. آیا امروز چنین افرادی داریم؟ آیا رابطه ای که لیدرها از نظر عاطفی با کاپیتان تیم برقرار می کردند امروز هم وجود دارد یا چیز دیگری است و از جای دیگری تغذیه می شود تا به بازیکن آسیب برساند. می خواهم بگویم ما فوتبالمان را به سمت بیماری بردیم.
چگونه این اتفاق افتاد؟
با شکاف بین جامعه ورزش؛ بین فوتبال استانی، تهرانی و ملی و در تهران بین استقلال و پرسپولیس فاصله است. الان تفریحی که مثلاً با الیما بازی می کردیم نصف تماشاگران استقلال بود که پرسپولیس را تشویق می کردند و برعکس وقتی استقلال با باشگاه ازبکستانی بازی می کرد پرسپولیسی ها به زمین آمدند و در کنار استقلالی ها ایستادند. در حالی که امروزه اینگونه نیست.
الان در آسیا کجا هستیم و چه نقشی در آسیا داریم و چه نقشی می توانیم در فوتبال آسیا داشته باشیم؟ مدتی است که بازیکنان ما در سطح بالای آسیا حضور ندارند. در انتقال چه کار می کنیم، چه چیزی را انتقال می دهیم و چه چیزی وارد می کنیم؟ آیا این تجارت صلح، رشد و آگاهی را برای جامعه پای ما به ارمغان می آورد؟ مربی می آوریم و وقتی می بینیم باب حال و هوای تماشاگر ندارد، او را عوض می کنیم. ما باید تغییر می کردیم. ما نباید بعد از داده ها امتحان می دادیم. الان در پرسپولیس با مشکلات جدی مواجه هستیم و بازیکنان هماهنگ نیستند و انضباط تیمی وجود ندارد. بچه ها دلشان زخمی است و مثل دیگران دلشان می سوزد و کادر از آن طرف می آید و تهدید می کند.
