یکی از اعضای اندیشکده آمریکایی شورای آتلانتیک معتقد است که سفر وزیر خارجه عمان به واشنگتن احتمالا منعکس کننده ارزیابی مسقط از نزدیک شدن ترامپ به یک نقطه تصمیم گیری درباره ایران است.
به گزارش سرویس بین الملل «میهن تجارت»؛ دنیس سیترونویچ، یکی از اعضای اندیشکده آمریکایی شورای آتلانتیک در صفحه شخصی خود نوشت: سفر مورد انتظار وزیر امور خارجه عمان به واشنگتن احتمالا نشان دهنده ارزیابی مسقط از نزدیک شدن دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا به نقطه تصمیم گیری درباره ایران است. به نظر می رسد عمان به دنبال دسترسی مستقیم به تصمیم گیرندگان ارشد در این مقطع حساس و انتقال ارزیابی خود مبنی بر امکان توافق است. بعید نیست که چهره های نزدیک به دولت، احتمالاً از جمله استیو ویتکاف، این تعامل را تشویق کرده باشند تا از نقش میانجی مورد اعتماد عمان با تشدید رایزنی ها بهره ببرند.
1. چرا ملاقات با معاون رئیس جمهور ونس مهم است؟
دیدار با معاون رئیس جمهور، جی دی ونس، از اهمیت ویژه ای برخوردار است.
ونس به طور فزاینده ای به عنوان پل ارتباطی بین دولت و پایگاه سیاسی جریان “مگا” (MAGA) عمل می کند. تأثیر او صرفاً نهادی نیست، بلکه سیاسی است: او میتواند روایت داخلی در مورد هر معامله با ایران را شکل دهد. بنابراین، گفتوگوی مستقیم عمان با او ممکن است با هدف اطمینان از این باشد که هرگونه توافق احتمالی نه به عنوان یک امتیاز، بلکه به عنوان یک پیروزی استراتژیک همسو با اصول “اول آمریکا” باشد.
از این منظر، دیپلماسی به همان اندازه که به موضوع هسته ای مربوط می شود، با موقعیت سیاسی داخلی نیز مرتبط است.
2. آیا هنوز امکان توافق وجود دارد؟
امکان توافق همچنان وجود دارد، مشروط به دو شرط کلیدی:
تمرکز مذاکرات باید به پرونده هسته ای محدود شود و به مسائل منطقه ای یا موشکی گسترش نیابد.
هر دو طرف باید نسبت به دورهای قبلی (از جمله مذاکرات ژنو) انعطاف بیشتری از خود نشان دهند.
نشانه هایی از همگرایی تدریجی وجود دارد، اما شکاف های مهم باقی مانده است.
3. میهن تجارت استراتژیک ترامپ
پرزیدنت ترامپ در نهایت با یک میهن تجارت استراتژیک روشن روبرو خواهد شد:
گزینه اول: فریمورک «جارم پلاس پلاس».
توافقی فراتر از توافق 2015، برجام، که احتمالاً شامل موارد زیر است:
توقف یا بازیابی غنی سازی در سطوح بالاتر؛
تمدید قابل توجه بندهای به اصطلاح “غروب آفتاب”؛
تقویت مکانیسم های نظارتی
چنین توافقی باید نسبت به برجام اولیه بهبودهای ملموس و قابل مشاهده داشته باشد تا از نظر سیاسی در داخل ایالات متحده قابل دفاع باشد.
گزینه دوم: اهرم از طریق تشدید فشار
با توجه به استقرار بی سابقه نیروهای ایالات متحده در منطقه، دولت ممکن است ادامه فشار نظامی یا تشدید قابل توجهی را برای کسب امتیازات بیشتر در نظر بگیرد.
با این حال، باید تاکید کرد که امکان دستیابی به شرایط بسیار بهتر تنها با تشدید فشار اجباری محدود می شود. افزایش فشار ممکن است مواضع ایران را سختتر کند، نه انعطافپذیرتر.
خلاصه
ما در یک پنجره زمانی حساس هستیم.
توافق هسته ای تقویت شده هنوز در دسترس است، اما به موارد زیر نیاز دارد:
یک تصمیم سیاسی روشن در واشنگتن؛
و انعطاف ایران و آمریکا فراتر از خطوط قرمز قبلی است.
هفته پیش رو احتمالاً تعیین خواهد کرد که آیا این مسیر به سمت تقویت بازدارندگی هسته ای حرکت می کند یا به سمت تشدید حساب شده.
