هلال احمر اصولی را در ارتباطی حیاتی منتشر کرده است که رعایت آن مرز باریک مرگ و زندگی را مشخص می کند.
به گزارش همشهری آنلاین، بر خلاف غریزه اولیه، هنگام حمله نباید به سمت خیابان یا درهای خروجی بدوید. زیرا فضاهای باز هیچ گونه سپر دفاعی ندارند. اگر در خانه هستید، به سرعت به هسته مرکزی ساختمان بروید.
امن ترین مکان جایی است که حداقل با دو لایه دیوار از بیرون جدا شود. در این میان، پنجره ها کشنده ترین قسمت خانه در نظر گرفته می شوند. موج انفجار می تواند شیشه را با سرعت یک گلوله به ترکش تبدیل کند.
توالت، حمام و راهروهای تاریک و بدون پنجره پناهگاه های ایده آل در آپارتمان ها هستند. همچنین ساختار مهندسی آج پله در برابر ریزش آوار مقاومت بالایی دارد. اگر در اتاقی گیر کرده اید، خزیدن زیر یک میز ناهار خوری چوبی جامد یا تخت فلزی می تواند از شوک ناشی از سقوط اشیا جلوگیری کند.
قوانین استفاده از فضاهای زیرزمینی و عمومی
زیرزمین ها ذاتاً پناهگاه های خوبی هستند، اما یک نیاز اساسی دارند: داشتن حداقل دو خروجی. در غیر این صورت ممکن است به تله زباله تبدیل شوند. همچنین از پناه گرفتن در مجاورت موتورخانه ها، لوله های انتقال گاز و مخازن سوخت اکیداً خودداری کنید.
در شهر، ایستگاه های مترو عمیق پناهگاه های مستحکم هستند، اما بزرگترین تهدید در این مکان ها وحشت عمومی و خطر خفگی زیر دست و پای جمعیت است. بنابراین هنگام ورود به این فضاها باید خونسردی خود را حفظ کرد.
اقدام فوری در فضای باز
اگر در خیابان غافلگیر شدید و فرصتی برای رسیدن به سازه ای امن وجود ندارد، بلافاصله روی زمین دراز بکشید. جریان های آب، چاله ها و حتی خوابیدن زیر یک میز بتنی ضخیم در خیابان می تواند قرار گرفتن شما در معرض ترکش و موج انفجار را به حداقل برساند. در این لحظات، جستجوی یک سرپناه ایده آل فقط هدر دادن ثانیه های طلایی است.
