مالکوم نانس، چهره سابق اطلاعاتی و از اعضای ارشد سابق نیروی دریایی آمریکا در مقاله ای با عنوان «سناریوی اشغال جزایر تنگه هرمز توسط تفنگداران دریایی آمریکا» نوشت:
سوال: تفنگداران دریایی برای تنگه هرمز؟ ترامپ اکنون می خواهد تنها 2500 تفنگدار دریایی بفرستد، احتمالاً برای تصرف جزایر تنگه هرمز. سریع ترین زمان ممکن برای رسیدن آنها دو هفته است.
مشکل واقعی: فرماندهان خاورمیانه 40 سال پیش این سناریو را شبیه سازی کردند و تخمین زدند که 6000 تفنگدار دریایی با تمام تجهیزاتشان در چندین جزیره پراکنده شده اند.
طرح اولیه: برنامه این بود که ابتدا جزایر لارک، هرمز و هنگاما (که به شکل کوسه است)/ هنگام تصرف شود تا بندرعباس محاصره شود. سپس با شکستن محاصره در تنگه هرمز، گروه های کوچکی برای حمله به تنب بزرگ و کوچک، ابوموسی، سیری و سپس کیش مستقر شدند. اما این عملیات دارای یک امضای شناسایی عظیم و قابل کشف خواهد بود.
چرا در سال 1988 که ایران تلاش کرد کشتی های ما را با مین غرق کند، این کار را نکردیم؟
به این دلیل ساده که این به معنای حمله آمریکا به ایران است. صدها هزار نیروی سپاه و بسیج از کوه های مشرف به این جزایر به سوی آنها تیراندازی می کردند و حملات انتحاری را سازماندهی می کردند.
مشکل لجستیکی: مسیر لجستیکی باید از پایگاه های امارات و قطر تامین می شد که هدف حملات بعدی خواهند بود. این کشورها ممکن است با این کار موافقت نکنند. در این صورت زنجیره تامین باید از تنگه هرمز که منطقه بسیار مورد مناقشه است بگذرد! این دیوانگی محض است.
چالش های تاکتیکی: یگان اعزامی نیروی دریایی باید شناورهای تهاجمی، خودروهای زرهی و هواناوهای خود را از شرق شبه جزیره مسندم، در منظره مستقیم کوه های ایران و زیر آتش پهپادهای شاهد، زیردریایی های بدون سرنشین، قایق های انتحاری بدون سرنشین و مین های کشف نشده در تنگه هوروز پرتاب کند. ما زره آبی خاکی، لندینگ کرافت یا هواناو کافی نداریم تا نیروهای کافی را به خشکی بیاوریم و این نیروها شب و روز زیر آتش توپخانه و پهپادهای انتحاری خواهند بود.
راه حل های پیشنهادی: اگر پنتاگون لطف کند و پایگاه دریایی پیشرفته (ESB) را از ایتالیا به اقیانوس هند بیاورد، حداقل نیروهای ویژه یک پلت فرم امن خواهند داشت… اما تاکنون هیچ حرکتی صورت نگرفته است. (توضیح: پایگاه دریایی اعزامی (ESB) که در فارسی به «پایگاه دریایی اعزامی» یا «پایگاه دریایی پیشرفته» ترجمه میشود، کلاسی از کشتیهای نیروی دریایی ایالات متحده است که به عنوان یک پایگاه شناور و متحرک در دریا عمل میکند. ایده اصلی پشت این کشتیها این است که نیروهای نظامی میتوانند عملیات خود را از دریا بدون نیاز به پایگاههای زمینی در کشورهای دیگر انجام دهند.)
سناریوی احمقانه: این را به پیشنهاد احمقانه انداختن چتربازان لشکر 82 به جزایر اضافه کنید. اگر سپاه بخواهد این می تواند به نسخه آمریکایی نبرد هوستومل (فرودگاه آنتونوف در اوکراین) تبدیل شود.
نتیجه گیری: همه این مفاهیم یک ایده احمقانه است که به نظر می رسد یک پاکسازی عجولانه برای جبران عدم برنامه ریزی قبلی باشد. چون این برنامه ها باید از ماه ها قبل تهیه می شد!
