بعدی- وی ادامه داد: برای آمریکا تغییر رژیم در ایران خیلی مهم نیست، اما اسرائیل به دنبال فروپاشی و زمین گیر شدن ایران به عنوان یک کشور قدرتمند است، اسرائیل ترجیح می دهد ایران به کشوری فروپاشیده و فروپاشیده تبدیل شود، در عین حال آمریکا چنین اهدافی را دنبال نمی کند، ترامپ هرگز حتی نگرش مثبتی نسبت به روند پهلوی نشان نداده است، اما اسرائیل سیاست های خاص خود را دارد تا زمانی که جنگ ادامه دارد.
به گزارش به گزارش میهن تجارت، کروش احمدی، دیپلمات سابق ایرانی و تحلیلگر ارشد سیاست خارجی در گفتگو با به گزارش میهن تجارت این موارد را بررسی کرده است:
اگرچه جنگ با حمله به بیت رهبری آغاز شد، اما میزان حملات هوایی اسرائیل و آمریکا به ایران در روزهای اول جنگ بیشتر از ترورها بود، اما از نیمه دوم جنگ تا کنون ترورها دوباره افزایش یافته و اکنون به ترور رئیس شورای عالی امنیت رسیده است. آیا می توان گفت که این ترور با هدف تغییر تاکتیک جنگی انجام شده است؟
کروش احمدی: اگر به جنگ 12 روزه برگردیم، دیدیم که اساسا شروع جنگ و عملیات جنگی اسرائیل با ترور بود. قبل از شروع حمله به ایران، تجاوزات اسرائیل با ترور رهبران و فرماندهان در رابطه با حماس و حزب الله آغاز شد. بنابراین تمرکز در جنگ 12 روزه (حداقل در روزهای اول) بر ترور بود. حتی در جریان جنگ 12 روزه و در تلاشی ناموفق، جلسه شورای امنیت ملی که اکثر شرکت کنندگان در آن غیرنظامی بودند نیز مورد حمله قرار گرفت.
بر این اساس عملیات هایی که با ترور افراد از جمله مرحوم علی لاریجانی ادامه یافته است در راستای اقدامات قبلی است. واضح است که ترور رهبران و فرماندهان سیاسی که در خانه های خود ترور شده اند غیرقانونی است. بر اساس کنوانسیون قوانین جنگ و 4 کنوانسیون ژنو، ترور رهبران سیاسی و ترور پرسنل نظامی که در حال انجام وظیفه نیستند غیرقانونی است. عرف کشورها و جامعه جهانی این است که حتی در شرایط جنگی هم کشورها دست به این نوع ترورها نمی زنند و در جنگ های دیگر شاهد چنین حوادثی نبوده ایم. اما به هر حال این سیاستی است که اسرائیل از ابتدا داشته و با وحشت کار خود را آغاز کرده است و شواهد نشان می دهد که اسرائیل همچنان بر این عقیده است که تا حد امکان از امکانات اطلاعاتی و عملیاتی خود استفاده خواهد کرد و به این حملات تروریستی ادامه خواهد داد.
نکته مهم این است که اگرچه آمریکا مستقیماً مسئولیت ترورهای اخیر را بر عهده نگرفته است، اما به نوعی در این ترورها مشارکت داشته است و نشانه هایی از دست داشتن آمریکا در عملیات ترور روز اول جنگ و حمله به بیت رهبری وجود دارد. ظاهراً صلاح دیدند که مسئولیت این ترورها عمدتاً و عملاً بر دوش اسرائیل است. زیرا اسرائیل همیشه گفته است که ترورها را زیر نظر دارد.
در روزهای اول جنگ ترامپ از جنگ 4 روزه صحبت می کرد و نتانیاهو از جنگ یک هفته ای صحبت می کرد اما اکنون که جنگ مدت هاست ادامه دارد از این اعداد فاصله گرفته است. آیا نشانه هایی از فرسایش جنگ وجود دارد؟
کروش احمدی: در ابتدا آمریکا و اسرائیل فکر می کردند که جنگ طولانی نخواهد بود. البته همه حرف هایی که ترامپ می گوید را نباید زیاد جدی گرفت و مبنای کار قرار داد، چون ترامپ زیاد حرف می زند و حرف های بسیار متناقضی می گوید. اصلا معلوم نیست روی کدام یک از حرف های ترامپ می توان حساب کرد و به کدام یک از حرف های او نمی توان توجه کرد. اما شواهد نشان می دهد که برخی از خواسته ها و انتظاراتی که وی از جنگ داشته است، برآورده نشده است. انتظار اسرائیل و آمریکا این بود که با همان حملات اولیه و ترور تعدادی از مقامات، ایران آماده امضای قرارداد با آمریکا و پذیرش خواسته های آمریکا باشد. اما این انتظار محقق نشد و پس از ادامه جنگ، از نظر نظامی، ایران توانست توانایی خود را نشان دهد. به ویژه در مورد حمله به اسرائیل و حمله به تعدادی از پایگاه ها و اهداف آمریکایی در منطقه و در ارتباط با تنگه هرمز.
وقایع رخ داده در تنگه هرمز و کنترلی که ارتش ایران موفق به اعمال آن بر تنگه هرمز شده، عامل مهمی است که ممکن است بر کوتاه شدن یا طولانی شدن جنگ نیز تأثیر بگذارد. در واقع تا زمانی که این موضوع حل نشود و توافق حاصل نشود یا تا زمانی که آمریکایی ها نتوانند کنترلی که ایران بر تردد شناورها در این آبراه مهم دارد را از بین ببرند، جنگ پایان نخواهد یافت. این موضوع بدون توجه به حملاتی است که ایران، اسرائیل و آمریکا علیه یکدیگر انجام می دهند. تا زمانی که وضعیت تنگه هرمز عادی نشده و تردد آزاد کشتی ها و نفتکش ها فراهم نشود، پایان جنگ بعید به نظر می رسد. تداوم کنترل ایران بر تنگه هرمز به معنای شکست ترامپ و عدم موفقیت او در جنگ است. چنین نتیجه ای از جنگ برای ترامپ و برای سیاست داخلی و آینده سیاسی او بسیار زیانبار خواهد بود.
آیا در چنین شرایطی آمریکا برای جلوگیری از شکست در تنگه هرمز نیروی زمینی در خارک مستقر خواهد کرد؟ آیا سناریوی اشغال جزایر محقق خواهد شد؟ وضعیت را به خصوص با توجه به عدم موفقیت در درخواست وی برای همراهی با ناتو در موضوع هرمز چگونه ارزیابی می کنید؟
کروش احمدی: اکنون جنگ نامتقارن در تنگه هرمز در جریان است. نیروی دریایی ایران و آمریکا به طور متقارن با یکدیگر درگیر نیستند. بلکه نیروی دریایی آمریکا در فاصله ای از تنگه هرمز مستقر است و حملات علیه تاسیسات ایران در تنگه هرمز و خلیج فارس از راه دور و با موشک انجام شد. ایران کشتیهای عبوری از تنگه هرمز را با امکاناتی مانند پهپادهای کوچک و موشکهای کوتاهبرد از مناطق مختلف در خشکی و دریا و از پناهگاهها و مخفیگاههایی که مخصوص پرتاب این تجهیزات طراحی شدهاند، تهدید کرده است. این پایگاه های کوچک و پراکنده در خشکی و دریا و در قایق های تندرو و مانند آن می توانند تردد کشتی ها را در تنگه هرمز کنترل کنند و کشتی هایی که بدون هماهنگی و توافق قبلی با ایران برای عبور از تنگه هرمز می روند در خطر هستند.
تاکنون کشتی ها و نفتکش ها در تنگه هرمز هدف قرار گرفته اند و به همین دلیل تردد از طریق این تنگه محدود شده است. خطری که برای نفتکش ها و کشتی ها وجود دارد از پهپادها و موشک های کوتاه برد بیشتر است. این ابزارها به تعداد زیاد در خشکی، دریا و جزایر پراکنده هستند. بنابراین حذف دلایل راه اندازی این دستگاه ها برای آمریکا کار ساده ای نیست. به همین دلیل، آمریکا امیدوار است که ائتلافی تشکیل دهد تا کشورهای دیگر بتوانند در موضوع تنگه هرمز مشارکت کنند. به ویژه، شاید ترجیح ترامپ این باشد که نیروهای زمینی کشورهای دیگر در خشکی و جزایری که احتمالاً محل پایگاه های پرتاب پهپاد و موشک باشد، وارد شوند.
با این حال حداقل تا کنون می دانیم که اکثر کشورهای اروپایی با درخواست ترامپ موافقت نکرده و موافقت و آمادگی خود را برای حضور در ائتلاف بین المللی اعلام نکرده اند. در خاور دور، کره جنوبی و ژاپن برای شرکت مردد هستند. با این حال وزیر خارجه آمریکا گفته است که تا پایان هفته جاری فهرستی از کشورهایی را که مایل به مشارکت در تنگه هرمز هستند، اعلام خواهد کرد. در حال حاضر حتی با مشارکت سایر کشورها، بازگشایی تنگه هرمز کار آسانی به نظر نمی رسد.
با توجه به اینکه جزیره خارک از تنگه هرمز دور است و دسترسی مستقیم به تنگه هرمز ندارد، آمریکا با همان حملاتی که ادعا می کرد علیه پایگاه های نظامی این جزیره انجام داده است، فقط سعی کرد به ایران ضربه بزند و هشدار دهد. هدف از این هشدار ارسال این پیام به ایران است که اگر ایران از مواضع خود عقب نشینی نکند، ممکن است پایانه های نفتی و تأسیسات ذخیره سازی نفت مورد حمله قرار گیرند.
سوال آخر را با بازگشت به سوال اول مطرح می کنیم: از آقای لاریجانی به شخصیتی تعبیر می شود که به عنوان دبیر شورای عالی امنیت ملی در دیپلماسی هم تبحر داشت و اگر راهی برای استفاده از دیپلماسی وجود داشت حتما از آن استفاده می کرد. اکنون در غیاب آنها نگرانی از افزایش تنش و خشونت بین آنها وجود دارد. آیا اسرائیل عمداً در تلاش است تا مسیر دیپلماسی را به طور کامل مسدود کند؟
کروش احمدی: یکی از فرضیات اصلی ترور آقای لاریجانی نیز همین موضوع است. آقای لاریجانی همیشه نگاهی جانبی به دیپلماسی داشت و اینکه اسرائیل او را هدف ترور قرار داد می تواند تلاشی برای جلوگیری از راه حل های دیپلماتیک باشد. مشخص نیست که آیا آمریکا در این موضوع دخالت داشته است یا خیر. این سوال وجود دارد که آیا این ترور با چراغ سبز آمریکا انجام شده است یا خیر؟ این ترور ممکن است با اجازه آمریکا برای کور کردن مسیر دیپلماسی انجام شده باشد. البته در این مورد، مشکل این است که ترامپ با شخصیسازی سیاست خارجی و تضعیف یا حتی غصب نهادهای مرتبط با سیاست خارجی آمریکا، عملاً خود را از مشاوره و راهنمایی معمول و روند تصمیمگیری معمول نهادها محروم کرده و در نتیجه در برابر فشارهای اسرائیل و رئیسجمهور پیشین اسرائیل، بسیار آسیبپذیرتر و خلع سلاح شده است. یکی از نگرانیهای احتمالی نتانیاهو و تندروهای اسرائیلی این است که ترامپ به توقف جنگ تمایل داشته باشد و هدفی که اسرائیل دنبال میکند، یعنی فروپاشی عمومی ایران، محقق نشود.
برای آمریکا تغییر رژیم در ایران چندان مهم نیست، اما اسرائیل به دنبال فروپاشی و زمین گیر شدن ایران به عنوان یک کشور قدرتمند است. اسرائیل ترجیح می دهد ایران به کشوری فروپاشیده و فروپاشیده تبدیل شود. در عین حال آمریکا چنین اهدافی را دنبال نمی کند. ترامپ حتی هرگز نگرش مثبتی نسبت به روند پهلوی نشان نداده است. اما اسرائیل سیاست های خاص خود را دارد. تا زمانی که جنگ ادامه داشته باشد، داستان در چارچوب دیدگاه های جنایتکارانه اسرائیل پیش می رود و آمریکا را به سمت خود می کشاند.
