احمدرضا درویش کارگردان سینما در یادداشتی نوشت:
ایرانیان عزیز این روزها با هر لباس و زبان و اعتقادی در برابر دشمن ایستاده اند و «غضب مقدس» خود را فدای شیاطین کودک کش کرده اند و این رستاخیز خجسته مرا به سوسنگرد و قصرشیرین و خرمشهر خواهد برد که شهری خون آلود شد در جای جای آتش، عشق و خونش را باید بر پیکر شهر، عشق و خونش را بر تن کرد. با مبارزه بچه های ایران دوباره «خرمشهر» شد.
و اکنون تفاوت دختران مدرسه شجره طیبه میناب در سال 1404 با فرزندان زینب (س) راهنمایی در سال 1365 چیست؟ تفاوت خارک و خرمشهر چیست؟ بین جهان آرا و لاریجانی؟ و…
یادمان باشد که باورها، نفرت، حیرت، اشک و حتی سکوت ما همه برای ایران است. یادمان باشد که همه ما بچه های ایرانیم.
سکانسی از فیلمنامه «درخش» تقدیم به همه کسانی که به فکر بالا بردن نام بزرگ کشور هستند.
صحنه 24 – روز – داخلی – دهلیز
در اتاق تاریک راهرو، قرآن بر سینه ابراهیم است و نور چراغ قوه بر آن می تابد. چشم ها در سکوت به هم نگاه می کنند. رسول خدا پر سفيد كبوتر را به عنوان علامت در ميان دو صفحه قرآن قرار داده و مي بندد. ابراهیم هنگام مرگ نفس نفس می زند و همه را خطاب می کند.
ابراهیم: بعد از من، واحد من، تیپ، لباس، دسته و گروهان من را نداریم. ما همه با هم هستیم، تبدیل شده ایم به یک گروه جدید با یک نام جدید …
اشاره ابراهیم به رسول است.
ابراهیم: ماموریت را انجام بده… دست تو امانت است…
ابراهیم دست پیامبر را بر سینه اش می گذارد. دست هر فرد روی دست ابراهیم قرار می گیرد. ناگهان صدای رعد و برق در آسمان به گوش می رسد. نور شدید آسمان بر دستان می تابد. موسیقی اوج می گیرد. دست ها از قاب عکس خارج می شوند. ابراهیم به شهادت رسید و…
فیلم سینمایی «درخش» محصول سازمان هنری رسانه اوج به تهیه کنندگی مهدی فرجی در مرحله پیش تولید قرار دارد.
