وحید محمود قره باغ؛ تاریخ گواه آن است که در هر حزب و قدرت و سازمانی، یک طرف ماجرا را سیاستمدارانی عمدتاً میانسال و جسور تشکیل می دهند و طرف دیگر را سیاستمداران کارکشته، محتاط و عمدتاً باتجربه تشکیل می دهند که احتمالاً در مورد مسئله قدرت در اسرائیل نیز صادق است.
به عبارت دیگر، شواهد تاریخی و تحلیل های مبتنی بر عقل و منطق حکم می کند که برخی از سیاستمداران کارکشته صهیونیسم با موضوع تنش و حمله موافق نیستند و جز در مواقعی که شرایط ایجاب می کند، موافق نیستند. در واقع این طیف از سیاستمداران تلاش و قطار خود را که در دهه های گذشته از آن استفاده کرده اند و حتی جان و مال خود را در این راه صرف کرده اند، نمی خواهند. از دست دادن و شاهد خسارات به ویژه در بعد اقتصادی.
حداقل می توان حدس زد که به دنبال برخی از ترورها، آنها دیگر نمی خواستند این کارزار را ادامه دهند. اما دنیای قدرت و سیاست پیچ و خم های خاص خود را دارد و انسان هر چقدر هم که سخت و سیاسی باشد، معلم روزگار است. در برخی شرایط فقط صبر و احتیاط افراد باتجربه موثر خواهد بود و یا شجاعت سرنوشت یک قدرت را رقم می زند.
از سوی دیگر، تاریخ نشان داده است که ملت هایی که نگاه متفاوتی به موضوع مرگ در راه رسیدن به هدف دارند و از آن به عنوان شهادت یاد می کنند، معادلات سیاستمداران را تغییر داده و آنان را به تعویق یا توقف سیاست ها متمایل کرده اند.
برخی از ملت ها در هیچ شرایطی از آرمان های خود دست نمی کشند و طبیعتا جنگ با این گونه گروه ها نه معقول است و نه ممکن.
شاید برخی از سیاستمداران باید نگاهی دوباره به یادداشت های سیاسی خود در کاغذ یا ذهن خود بیندازند که به شدت با موضوع استدلال صرف و اندیشیدن به عواقب آن عجین شده است.
