یوسف بازیکیان با انتشار یادداشتی درباره سی امین روز جنگ در کانال تلگرامی خود نوشت: «دیشب برق در مناطقی از تهران و کرج قطع شد، آنها به زیرساختهای ما حمله میکنند و ما به زیرساختهای آنها حمله میکنیم و هرکس بیشتر زنده بماند، پیروز میدان میشود.
یاد سخنان ملا علی علیه السلام افتادم که به راستی خداوند تنها فرشته ای است که هر روز ندا می دهد ای مردم دنیا به جای مردن بچه ها را بیاورید و آنها را برای نابودی بسازید و آنها را برای رفتن آماده کنید، بسازید که نابود شوند…
من می خواهم یک نظر مهم اما احتمالاً نامطلوب در میان منتقدان جمهوری اسلامی مطرح کنم. از منتقدان تقاضا دارم با وجدان خود ساکت باشند و به این موضوع فکر کنند. نیازی به جواب دادن نیست
من تصاویر تجمعات مردم آمریکا را می بینم. من فکر می کنم “مگر نمی گویند آمریکا مهد دموکراسی است؟” این چه نوع دموکراسی است که در آن سخنان و خواسته های مردم نادیده گرفته می شود؟ خواهند گفت که «رای و نظر مردم در حکومت ایران هم نادیده گرفته می شود». مطمئناً جمهوری اسلامی مشکلاتی دارد (مثلاً در مورد دموکراسی همیشه انتقاد از طرد قوا بوده یا در سیاست خارجی در مقاطعی بین مسئولان اختلاف نظر بوده است) اما مطابقت و توجه به نظر مردم در سیاست خارجی برجسته بوده است.
چند سوال برای تقریب ذهن می پرسم؟ 1- چرا جمهوری اسلامی ایران هرگز جنگ پیشگیرانه علیه اسرائیل (یا هر جای دیگر) آغاز نکرده است؟ 2- چرا جمهوری اسلامی ایران قبل از این تنگه هرمز را نبست؟ 3- چرا آقای خامنه ای رهبر شهید با اینکه فکر می کرد و معتقد بود آمریکا در مذاکره چیزی به ما نمی دهد بارها اجازه مذاکره داد؟
این خیلی مهم است. زیرا حاکمان ما می دانستند (یا فکر می کردند) اگر این کارها را انجام دهند، حمایت مردم را از دست خواهند داد. یعنی نظر مردم همیشه در این دولت مهم بوده است.
به عبارت دیگر، اگر جمهوری اسلامی را با آمریکا مقایسه کنیم، سیاست خارجی ما بیشتر با خواست مردم منطبق است تا سیاست خارجی آمریکایی ها. برای ترامپ نظر مردم آمریکا درباره جنگ اصلا مهم نیست.
من اصلاً در مورد اسرائیل صحبت نمی کنم، زیرا اساساً یک کشور به معنای متعارف آن نیست. اسرائیل با افرادی شکل گرفت که اساساً سیاست جنایتکارانه آن را پذیرفتند. یعنی صهیونیست هایی در سرزمین فلسطین جمع شده اند که اساساً در مسائل سیاسی هم نظر دارند. صحبت از دموکراسی در چنین ساختاری کاملاً بی معنی است.
از خدا می خواهم که ما را از گمراهی نجات دهد».
