جنگ تحمیلی آمریکا و اسرائیل علیه ایران با ترور مقامات ارشد سیاسی و نظامی ایران و هدف تغییر حکومت آغاز شد. رویدادی مغایر با اهداف اعلام شده برای سال 2026، اما در راستای رویای نومحافظه کاران آمریکایی پس از 11 سپتامبر، اگرچه همه روسای جمهور ایالات متحده از آن زمان و حتی خود «دونالد ترامپ» با شور و حرارت بیشتر مدعی شدند که جنگ برای تغییر دولت را رد می کنند و آن را آغاز نخواهند کرد.
به گزارش ایسنا، «استفان ورتهایم» مورخ و تحلیلگر برجسته آمریکایی در حوزه سیاست خارجی و از اعضای ارشد برنامه امور دولت آمریکا در بنیاد کارنگی برای صلح بین المللی در یادداشتی با این مقدمه که در روزنامه گاردین منتشر شد، نوشت: زمانی که ترامپ حملات را اعلام کرد، به جای ادعای 19 تهدید قریب الوقوع از زمان ایران، لیستی از 19 خطر قریب الوقوع را ارائه کرد. ادعا کرد که این جنگ برای تسویه حساب های قدیمی است نه پاسخگویی به نیازهای امروز و فردا.
ویژگی نابهنگام این درگیری نه تنها در رهبران متخاصم آغازگر آن، بلکه در ساختار سیاسی آمریکا نیز دیده می شود. جنگی که به نظر میرسد فقط در میان آمریکاییهای بالای 60 سال مورد حمایت قرار میگیرد و در میان نسلهای جوانتر به شدت مورد حمایت قرار گرفته است – به طوری که از هر پنج نفر تنها یک نفر در میان افراد زیر 30 سال از آن حمایت میکند.
به طرز متناقضی، همین روند ضد جنگ ممکن است در تصمیم به جنگ نقش داشته باشد. با کاهش شدید حمایت از اسرائیل در میان هزاره ها، ترامپ و نتانیاهو احساس کردند که این تنها فرصت آنها برای دستیابی به هدف شومشان یعنی تغییر رژیم در ایران است.
ورتهایم ادامه داد: با وجود همه اینها، جنگ ایران نشان داد که آمریکا چقدر از نظر نظامی فرسایش یافته و از نظر استراتژیک سردرگم است. طی چند هفته، دولت ترامپ مقدار زیادی مهمات پیشرفته را وارد منطقهای کرد که امنیت آن تنها چهار ماه پیش در سند استراتژی امنیت ملی اولویت پایینی به شمار میرفت.
او نشان داده که رئیس جمهور می تواند بدون توجیه عمومی جنگ بزرگی را به کشور تحمیل کند و حداقل یک ماه از عواقب آن دوری کند. او با تکیه بر جنگهای غیرمجاز کاخ سفید توسط کنگره، جنگافروزی را وارد سطح جدیدی کرد.»
نویسنده معتقد است: «پس از پایان این دور از جنگ، آمریکا ممکن است حتی عمیقتر در درگیریهای غرب آسیا فرو رود. متحدان خلیج فارس احتمالاً خواستار تعهدات دفاعی قویتری از واشنگتن خواهند بود.
مردم آمریکا اکنون باید درک کنند که یک جنگ ناموفق و غیرمردمی دیگر برای جلوگیری از جنگ های آینده کافی نیست، مگر اینکه با اقدام جمعی خود هزینه سیاسی سنگینی را بر جنگ افروزان تحمیل کنند.
