ساعاتی پس از پایان نشست درباره تنگه هرمز، دولت انگلیس با صدور بیانیهای اعلام کرد که نمایندگان 40 کشور حاضر در این نشست بر ضرورت بازگشایی تنگه هرمز، رعایت آزادی کشتیرانی و قوانین حقوق دریاها تاکید کردند و در عین حال از اقدامات بازنگری دیپلماتیک بینالمللی، هماهنگی رایزنیهای بینالمللی و رایزنیهای اقتصادی بینالمللی در چارچوب هماهنگیهای بینالمللی و رایزنیهای اقتصادی بینالمللی صحبت کردند. سازمان دریانوردی و ادامه گفتگو بین کارشناسان و مقامات کشورهای شرکت کننده.
به گزارش ایرنا، اما آنچه از این دیدار برمی آمد، بیش از یک برنامه روشن و فوری برای بازگشایی این تنگه، مجموعه مواضع سیاسی، دغدغه های اقتصادی و اشاره به مذاکرات بعدی بود. در بیانیه لندن، هیچ جدول زمانی مشخص، هیچ مکانیسم اجرایی فوری و هیچ تصمیم عملی مستقلی وجود ندارد که بتواند به سرعت وضعیت را در میدان تغییر دهد. به این ترتیب جلسه ای که با تبلیغات فراوان برگزار شد، فعلا در سطح هماهنگی سیاسی و سنجش مسیرهای بعدی باقی مانده است.
ایوت کوپر وزیر امور خارجه انگلیس که ریاست جلسه امروز را برعهده داشت در اظهارات رسانه ای خود سعی کرد این دیدار را از مسیر واشنگتن متمایز کند. وی گفت: انگلیس به دلیل نگرانی از خطر تشدید تنش، پیامدهای اقتصادی بحران و نبود برنامه مشخص، دیدگاه متفاوتی با آمریکا داشته و اقدام تهاجمی در خاورمیانه انجام نداده است. این موضع در کنار عدم حضور آمریکا در نشست امروز این تصور را تقویت می کند که لندن در تلاش است تا پرونده هرمز را پس از بن بست مسیر نظامی به صحنه ای برای فعالیت سیاسی و دیپلماتیک منتقل کند.
در میان مواضع پیشنهادی، ایتالیا رویکرد محتاطانه تری داشت. آنتونیو تاجانی، وزیر امور خارجه ایتالیا با اشاره به پیامدهای مستقیم بسته شدن تنگه هرمز بر امنیت کشتیرانی، بازار جهانی انرژی و امنیت غذایی، بر آمادگی رم برای مشارکت در طرحهای چندجانبه برای تضمین عبور ایمن کشتیها تاکید کرد. وی در عین حال اظهار داشت که هرگونه اقدام بعدی باید بر اساس ماموریت مشخص از سوی سازمان ملل باشد.
وزیر امور خارجه بلژیک در موضعی جداگانه به اثرات مستقیم بحران بر قیمت سوخت، قبوض انرژی و اقتصادهای باز اروپا اشاره کرد و بر لزوم استفاده از اهرم های سیاسی و دیپلماتیک لازم از جمله تحریم های اقتصادی گفت. وی تاکید کرد که بروکسل از آزادی دریانوردی در چارچوب دفاعی و در صورت برقراری آتش بس پایدار و رویکرد روشن بین المللی حمایت می کند. این موضع نشان می دهد که حتی تندترین اظهارات مطرح شده در این نشست، اجرای هرگونه اقدام عملی را به شرایط پس از توقف مخاصمات موکول می کند.
در این میان سازمان بین المللی دریانوردی نیز با پرهیز از ادبیات سیاسی، بر ضرورت پیگیری راه حل فنی و هماهنگ برای مدیریت شرایط موجود تاکید کرد. آرسنیو دومینگز، دبیرکل این سازمان گفت: باید چارچوبی برای خروج کشتی های متوقف شده، تسهیل انتقال خدمه، کمک های بشردوستانه و عبور ایمن از طریق تعامل دیپلماتیک، راهکارهای عملی و هماهنگی بین المللی فراهم شود. به گفته وی، این روند مبتنی بر همکاری است
کشورهای ساحلی، ضمانتهای امنیتی و هماهنگی عملیاتی خواهد بود.
برآیند نشست امروز این است که پس از شکست فشار نظامی آمریکا، انگلیس سعی کرده از طریق دیپلماسی و ائتلاف سازی در پرونده هرمز ابتکار عمل را به دست گرفته و این بحران را به عرصه رایزنی های سیاسی منتقل کند. با این حال، مجموعه مواضع منتشر شده نشان می دهد که این تلاش همچنان در مرحله ترسیم مسیرهای بعدی و سنجیدن گزینه ها به جای رسیدن به راه حلی فوری و موثر است. به عبارت دیگر، نشست لندن بیش از هر چیز انعکاسی از دغدغه و پویایی سیاسی غرب بود که از سطح اعلام مواضع فراتر نمی رفت.
