مذاکره هنر دیپلمات‌هاست، مقاومت هنر رزمندگان

مذاکره هنر دیپلمات‌هاست، مقاومت هنر رزمندگان

محمد مهاجری، فعال سیاسی درباره لزوم دوقطبی نشدن و ایجاد یک صدا در شرایط کنونی گفت: وجود چندصدا و صدا در کشور ما از ویژگی هایی است که از دیرباز، از ابتدای انقلاب تاکنون وجود داشته و اصل آن موضوعی کاملا مثبت و ارزشمند است. با این حال گاهی اوقات عده ای به مشکل می خورند که حد این چندصدایی کجاست و مشکل ادراک دارند. اگر بپذیریم که مرز آزادی بیان، مرز بیان و مرز تکثر، امنیت ملی است. در آن صورت همه از تصمیمات مهم مقامات عالی کشور تبعیت خواهند کرد.

به گزارش ایلانا، وی ادامه داد: یک جنگ هرگز نمی تواند برای همیشه ادامه یابد. بالاخره جنگ تمام شد. جنگ‌ها در نقطه‌ای به پایان می‌رسند، اکثریت قریب به اتفاق جنگ‌ها با گفتگو به پایان می‌رسند. به هر حال جنگ باید مکان و نقطه پایانی داشته باشد، مگر اینکه بگوییم جنگ قرار است به نابودی کامل یک طرف منجر شود. در این جنگ، آمریکایی ها و اسرائیل توانایی نابودی ملت بزرگی مانند ایران را ندارند، از طرفی تصور نمی شود ما آمریکا را نابود کنیم و روی کره زمین نباشیم. ما روی زمین صحبت می کنیم و سیاست روی آنتن نیست، روی واقعیت است. بنابراین وقتی مقامات عالی کشور تصمیم به مذاکره می گیرند باید بر اساس منافع ملی باشد.

این فعال سیاسی گفت: الان برخی از افراد تندرو از روی دلسوزی اظهار نظر می کنند و من این را تکذیب نمی کنم، برخی درک درستی ندارند، برخی اصلاً جنگ را درک نمی کنند. کسانی که سابقه جنگ دارند ممکن است از منافع و الزامات جامعه عمومی آگاه نباشند. بالاخره جنگ نیاز به حمایت دارد. حمایت شامل حمایت اقتصادی، حمایت تسلیحاتی و حمایت اجتماعی است. بنابراین، احتمالاً بر اساس برخی از مواد پیشنهادی، یک توافق ده ماده ای داده ایم. آمریکایی ها ابتدا گفتند قبول کردند، اما حالا شایعاتی را مطرح می کنند، اما این آتش بس همچنان می تواند با مذاکره به نتایج بهتری برسد. نمی شود یک کشور 90 میلیونی با این وسعت را همیشه در حال جنگ نگه داشت و در اطراف جنگ، باید نقطه پایانی برای آن ایجاد کرد. بالاخره حتی افراطیون هم بعد از مدتی به خود می آیند. حالا حتی به خود هم نیامدند، باید با کاروان باشند.

مهاجری در بخشی دیگر از صحبت های خود درباره صلح پایدار گفت: ما در اینجا آسیب های زیادی دیده ایم و در نهایت علاوه بر رهبر انقلاب، فرماندهان عالی رتبه نظامی را از دست داده ایم، شخصیتی مانند آقای لاریجانی را از دست داده ایم. طبیعی است که وقتی چنین هزینه های گزافی داده ایم، بخواهیم جنگ به گونه ای تمام شود که بهای خون عزیزانمان گرفته شود. طبیعتاً اگر قرار باشد وضعیت شکننده ای مانند جنگ 12 روزه یا نمونه ای که اکنون در لبنان و برخی دیگر از نقاط جهان شاهد آن هستیم وجود داشته باشد، به نفع کسی نیست. حتی به نظر من نه به نفع آمریکاست، نه به نفع منطقه و نه به نفع ایران.

وی ادامه داد: همانقدر که آمریکایی ها موافق آتش بس هستند، به این معناست که آنها هم قبول دارند که باید تا حد قابل توجهی به خواسته های ایران توجه کنند. به هر حال، در یک مذاکره شما فقط دریافت نمی کنید، مذاکره تعامل است. گاه به خاطر دست کشیدن از برخی مطالبات است، گاهی به خاطر اصرار بر خواسته ها. بالاخره یک جایی باید امتیاز بدهید و امتیاز بگیرید. هنر بزرگ رزمندگان ما کوتاه نبودن در جنگ بود. هنر بزرگ دیپلمات های ما این است که در مذاکرات سازش نکنند.

این فعال سیاسی درباره لزوم وحدت و انسجام ملی در شرایط کنونی اظهار داشت: جامعه منتظر بود که یک سری اتفاقات مثبت در کشور رخ دهد. حالا در این جنگ دوباره دیدیم که مردم از همه آنها گلایه داشتند، الحمدلله در خیابان بودند. انتظار آمریکایی ها این بود که در سه چهار روز اول افرادی را که فکر می کردند حامی آنها هستند به خیابان بکشانند و هرج و مرج اجتماعی ایجاد کنند و نظام را براندازند که نشد.

مهاجری تصریح کرد: مردم همه بیرون آمدند. افرادی که در این مدت به خیابان ها آمدند همه طرفدار 100 درصدی نیستند، بعضی ها 100 درصد طرفدار هستند، بعضی ها 70 درصد طرفدار هستند، بعضی ها 50 درصد هستند، بعضی ها اصلا باور نمی کنند. اما وقتی احساس کردند موجودی به نام ایران در معرض نابودی است، آمدند و پای پرچم ایستادند و زیر این پرچم به سینه زدند. احتمالاً همه افرادی که در جامعه ما بودند فهمیدند که ما باید این وطن را برای همه میهن پرستان بخواهیم.

وی گفت: وحدت ملی بر همه وطن پرستان واجب است. ما فقط یک خط قرمز داریم. ما با میهن پرستان و بی وطن سازش نداریم. در این صورت همه مردم فارغ از گرایش سیاسی، گرایش اجتماعی و هر فرهنگ زیستی که دارند باید خودی دیده شوند و در صدا و سیما، در حکومت داری، در دولت و مجلس سهم داشته باشند. این اشتباهاتی که ما در سال های گذشته انجام دادیم و تریبون ها دست یک جریان کوچک بود. خدای ناکرده ممکن است دوباره به انشقاق داخلی تبدیل شود. جنگ 12 روزه و جنگ 40 روزه ما را به این نتیجه رساند که مردم پای این نظام و مملکت ایستاده اند و باید سهم آنها به طور کامل و بدون تخفیف داده شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیشنهادات سردبیر:

تبلیغات متنی