اگرچه آتش بس میان ایران، آمریکا و اسرائیل تا حدودی صلح را به ارمغان آورد، اما ساختار انرژی جهان را که 6 هفته است در هرج و مرج به سر می برد، احیا نکرده است. ممکن است بازارها از ادبیات کاهش تنش استقبال کنند، اما معامله گران انرژی فقط حرف نمی زنند. آنها به دسترسی تأیید شده حمل و نقل، زیرساخت فعال و محموله های بیمه شده اهمیت می دهند.
به گزارش ایرنا به نقل از دیپلماسی مدرن، به گفته کارشناسان، این فرض که قیمت نفت و گاز به سرعت به سطح قبل از جنگ بازگردد، بسیار خوش بینانه است. زیرا در شرایطی که حمل و نقل در تنگه هرمز تقریبا متوقف شده است، بحران از میدان جنگ به حوزه لجستیک منتقل شده است.
قبل از جنگ، تنگه هرمز نه تنها یک مسیر کشتیرانی، بلکه یک گلوگاه حیاتی برای نفت کل اقتصاد جهان بود و هنوز هم هست. اداره اطلاعات انرژی آمریکا اعلام می کند که در سال 2024 روزانه 20 میلیون بشکه نفت از این تنگه عبور می کند که نزدیک به 20 درصد مصرف جهانی مایعات نفتی است. با این حال، جایگزین های واقعی کمی وجود دارد. علاوه بر این، تنگه هرمز جایگاه مهمی در زمینه گاز طبیعی مایع (LNG) و جریان های عمده کودهای شیمیایی داشته است.
این درست نیست که قیمت ها روی کاغذ در حال کاهش است. در بدترین حالت، قیمت نفت فیزیکی به حدود 150 دلار در هر بشکه رسید که نشان میدهد کمبود محمولههای آماده تحویل بسیار بدتر از آن چیزی است که بازار آتی نشان میدهد. بارکلیز هشدار داده است که پیش بینی 85 دلاری آن برای نفت برنت به عادی سازی سریع جریان از طریق تنگه هرمز بستگی دارد.
رویترز گزارش داد که از زمان آتش بس تنها 15 کشتی از این تنگه عبور کرده اند که با میانگین روزانه 138 کشتی قبل از درگیری فاصله زیادی دارد.
این خبرگزاری گزارش داد که اوپک پلاس درباره افزایش تولید بیشتر بحث کرده است، اما تنها در صورتی که تنگه هرمز دوباره فعال شود. در همین حال، واشنگتن مجبور است اقدامات اضطراری انجام دهد و 8.48 میلیون بشکه از ذخایر استراتژیک نفت (SPR) آزاد کند و معافیت نفت روسیه را برای حفظ بشکه های بیشتر در این سیستم تمدید کند. اینها از جمله اقدامات دولت است که در تلاش برای پر کردن شکاف عرضه است که هنوز هم بسیار واقعی است.
به عقیده تحلیلگران، این اقتصاد جهانی است که در مقیاس وسیعی در رنج است. کریستالینا جورجیوا، رئیس صندوق بینالمللی پول (IMF) گفت: بانکهای مرکزی باید محتاطانه به فشارهای تورمی ناشی از جنگ واکنش نشان دهند، زیرا شوکهای انرژی مداوم میتواند به قیمتهای بالاتر و رشد ضعیفتر سرایت کند. بانک جهانی از این هم فراتر رفت و هشدار داد که در بهترین حالت ممکن است رشد جهانی بین 0.3 تا 0.4 درصد و در صورت طولانی شدن بحران 1 درصد کاهش یابد.
این گزارش نتیجهگیری میکند که برای بازگشت قیمتها به حالت عادی، ابتدا باید ترافیک حملونقل در مقیاس بزرگ بازسازی شود، زیرساختها باید تعمیر شوند، تاسیسات LNG باید دوباره با ثبات کار کنند، موجودیها باید بازسازی شوند و بیمهگران باید مطمئن شوند که خطر جنگ از بین رفته است. هیچ یک از این موارد در چند روز اتفاق نمی افتد و برای رهایی معنادار از چالش ها به سه تا شش ماه نیاز است.





