در لحظه آغاز حمله به اصفهان، اتفاق عجیبی در عمق شبکه ارتباطی کشور افتاد: تعداد زیادی از تجهیزات زیرساختی به یکباره از کار افتادند. سیستم عامل دستگاه ها «پرید» و اینترنت بین المللی قطع شد.
به گزارش فارس، نکته قابل تامل این است که تجهیزات آسیب دیده از برندهای سیسکو، فورتینت و جونیپر بوده که همگی ساخت آمریکا هستند.
4 سناریو احتمالی
کارشناسان امنیت شبکه 4 احتمال اصلی را برای این خرابکاری پیشنهاد می کنند:
دسترسی های پنهان: درهای پشتی که حتی بدون اینترنت نیز فعال می شوند و می توانند دستگاه ها را از بین ببرند.
بسته های داده مخرب: ارسال داده های ویژه از داخل شبکه که باعث از کار افتادن سیستم ها می شود.
باتنتهای غیرفعال: بدافزاری که سال ها پنهان بوده و توسط یک رویداد خاص فعال می شود.
آلودگی در زنجیره تولید: دستکاری سخت افزار و نرم افزار قبل از ورود به کشور که حتی با تغییر سیستم عامل هم مشکلی حل نمی شود.
این حمله نشان داد که ستون فقرات امنیت سایبری کشور نمی تواند به تجهیزات خارجی وابسته باشد. امنیت واقعی با مالکیت و تولید فناوری بومی شروع می شود. توسعه تجهیزات داخلی دیگر یک شعار نیست. این یک ضرورت حیاتی برای بقا در جنگ سایبری است.
