احمد زیدآبادی، فعال رسانه ای در کانال تلگرامی خود نوشت:
«از یاسمین انصاری تا شیرین عبادی!
در این دنیای فانی، یاسمین انصاری، نماینده آریزونا در کنگره آمریکا که به گردن ترامپ و هاگست چسبیده و سعی در استیضاح آنها به جرم جنایت علیه بشریت در ایران دارد، یکی می شود و شیرین عبادی که با وجود دریافت «جایزه صلح» از بنیاد نوبل، مروج خشونت علیه کشورش شده و تبدیل به کلاه برخاسته از کشورش شده است!
متأسفانه نمی توان از خانم عبادی نام برد و از ذکر محسن مخملباف خودداری کرد!
آقای مخملباف سینما را با فیلم های مبتذل مانند دو بی چشم شروع کرد و به فیلم بشردوستانه رئیس جمهور ختم شد. دعوت ایشان از شخصی مانند ترامپ برای حمله به ایران نشان داد که آقای مخملباف در زندگی هنری خود، اگرچه چرخه قمری 360 درجه را در زندگی هنری خود تجربه کرده است، اما به معنای شخصی، یعنی بینش سیاسی و شجاعت اخلاقی، در همان نقطه شروع قرار دارد!
من مشکل افرادی مانند خانم عبادی و آقای مخملباف را صرفاً ناآگاهی از روابط پیچیده و پیچیده بین المللی نمی دانم. من بدی و شخصیت بد را هم به آنها نسبت نمی دهم. مشکل آنها فقدان شجاعت اخلاقی است. این فقدان جسارت اخلاقی باعث می شود که توانایی طغیان در برابر مخلوقات و امواج اطراف خود را نداشته باشند و از ترس عدم محبوبیت در برخی رسانه ها و محافل تبلیغاتی، مغلوب و مرعوب شده و عملاً خاک بر وجدان خود می ریزند!
وگرنه کدام وجدان اجازه می دهد که پس از افشای مصائب جنگ و نیات شوم ترامپ و نتانیاهو علیه ایران، باز هم از دعوت آنها به جنگ علیه کشور دفاع کند یا با سکوتی مرگبار چهره خود را نشان ندهد؟
به قول مارکوس اورلیوس، امپراتور روم، این زندگی فانی کوتاه است و ماندگارترین شهرت زودگذر!
خوشا به حال مردمی که همیشه این نکته را در ذهن دارند.»
