تصمیم امارات متحده عربی برای خروج از اوپک نه تنها یک شوک اقتصادی به بازار جهانی نفت بود، بلکه نشانه ای از شکل گیری نظم ژئوپلیتیکی جدید در خاورمیانه پس از جنگ ایران بود. این تصمیم در کنار تحولات امنیتی و نظامی در منطقه، خطوط سنتی اتحادها را تغییر داده و اختلافات جدیدی را در میان کشورهای عربی ایجاد کرده است.
در این گزارش آمده است: در این چارچوب، امارات به عنوان یکی از مهم ترین مراکز مالی و نظامی خلیج فارس، همکاری های امنیتی خود با اسرائیل را بیش از پیش گسترش داده است. استقرار سامانه دفاع موشکی «گنبد آهنین» و حضور نیروهای اسرائیلی در امارات نمونه بی سابقه ای از این همکاری است که پیش از این در جهان عرب غیر قابل تصور بود.
وال استریت ژورنال در ادامه با بررسی تصمیم امارات برای خروج از EAP در سه منظر سیاسی، اقتصادی و امنیتی، خاطرنشان کرد: جنگ ایران این فرصت را برای امارات فراهم کرده است تا از سایه عربستان خارج شود و جایگاه مستقل تری در معادلات منطقه ای پیدا کند. خروج از اوپک نیز در همین راستا تفسیر می شود. این اقدام همزمان با اجلاس سران خلیج فارس در عربستان اعلام شد و پیامی روشن درباره اولویت منافع ملی ابوظبی داشت.
از نظر اقتصادی نیز این تصمیم دلایل عملی دارد. محدودیت های تولید در اوپک حدود 30 درصد از ظرفیت تولید نفت امارات را بدون استفاده باقی گذاشته است. در شرایطی که جنگ بر اقتصاد این کشور به ویژه در حوزه گردشگری و تجارت فشار وارد کرده است، افزایش تولید نفت می تواند منبع درآمد مهمی باشد. امارات همچنین در تلاش است تا با سرمایه گذاری در خطوط لوله جایگزین، وابستگی خود به تنگه هرمز را کاهش دهد.
از نظر امنیتی، جنگ دیدگاه امارات را نسبت به تهدیدات منطقه ای تغییر داده است. ناآرامی های منطقه در کنار آنچه که امارات متحده عربی آن را انفعال برخی از همسایگان عرب خود می داند، ابوظبی را وادار کرد رویکرد جدی تری برای همکاری با آمریکا و اسرائیل اتخاذ کند.
برعکس، این رویکرد شکاف میان امارات و سایر کشورهای منطقه به ویژه عربستان سعودی را عمیق تر کرده است. اگرچه این کشورها هنوز متحد محسوب می شوند، رقابت برای نفوذ منطقه ای از جمله در حوزه دریای سرخ و حوزه های اقتصادی افزایش یافته است. اختلافات درون اوپک نیز از عوامل تنش بین دو کشور بوده است.
وال استریت ژورنال نوشت: در سطحی بزرگتر، جنگ ایران نه تنها به همگرایی کشورهای خلیج فارس منجر نشد، بلکه اختلافات موجود را تشدید کرد. در حالی که برخی از کشورها مانند عربستان سعودی و عمان به دنبال راه حل دیپلماتیک هستند، امارات رویکرد تهاجمی تری اتخاذ کرده و حتی خواستار اقدامات نظامی قاطع تری شده است.
تحلیلگران بر این باورند که این تحولات نشان دهنده جاه طلبی های رو به رشد امارات برای ایفای نقش مستقل تر و برجسته تر در سیاست منطقه ای و حتی جهانی است. به گفته برخی کارشناسان، ابوظبی در تلاش است تا به بازیگری تبدیل شود که نه تنها در چارچوب اتحادهای سنتی عمل کند، بلکه قوانین بازی را نیز تعیین کند.
