مطمئناً، مزارع عظیم سرور و مایل ها کابل فیبر نوری وزن دارند، اما ما در مورد وزن زیرساخت اینترنت صحبت نمی کنیم، ما در مورد خود اینترنت صحبت می کنیم: اطلاعات، داده ها و سایبرنتیک.
از آنجایی که ذخیره و جابجایی داده ها در فضای سایبری نیاز به انرژی دارد (که طبق نظریه انیشتین دارای جرم است)، از نظر تئوری باید بتوان وزن اینترنت را محاسبه کرد.
در سال 2006، در روزهای اولیه وب، راسل سیتز، فیزیکدان دانشگاه هاروارد تصمیم گرفت تا برای محاسبه وزن اینترنت وارد عمل شود. خلاصه چی بود؟ اگر جرم انرژی را در نظر بگیریم که سرورها را تأمین می کند، وزن اینترنت تقریباً 50 گرم (به اندازه دو توت فرنگی) است.
به همین دلیل است که مردم هنوز از مقایسه سیتز استفاده می کنند. یعنی بیشتر وقت روزمان را صرف چیزی (اینترنت) می کنیم که در یک ثانیه می توانیم آن را ببلعیم!
برآوردهای فعلی وزن اینترنت
برآوردهای کنونی نشان می دهد که 1 گرم DNA می تواند 215 پتابایت (215×10 به توان 15 بایت) اطلاعات را ذخیره کند. اگر اینترنت 175×10 به توان 247 بایت باشد، این معادل 960497 گرم DNA است که وزن 64000 توت فرنگی است.
اما از سال 2006 تغییرات زیادی رخ داده است، از جمله استفاده از گوشی های هوشمند، اینستاگرام، آیفون و ظهور هوش مصنوعی. اگر بخواهیم وزن فعلی اینترنت را با منطق Seitz محاسبه کنیم به وزن یک سیب زمینی می رسیم.
زمانی که Seitz محاسبات خود را انجام داد، مجله Discover راه دیگری برای وزن دادن به اینترنت پیشنهاد کرد.
اطلاعات موجود در اینترنت به بیت نوشته می شود، بنابراین باید وزن الکترون هایی که برای رمزگذاری این بیت ها استفاده می شود را بررسی کنیم. مجله دیسکاور با استفاده از تمام ترافیک اینترنت (که در آن زمان حدود 40 پتابایت تخمین زده می شد)، وزن اینترنت را کسری ناچیز (5 میلیونیم) گرم تخمین زد. کمی بیشتر از یک قطره آب توت فرنگی. حالا شاید وقت آن رسیده که خودمان برای محاسبه وزن اینترنت اقدام کنیم!
اگر اینترنت معادل 960.49 گرم DNA باشد، این معادل یک سوم سایبرتراک تسلا است.
روش محاسبه شده چقدر معقول است؟
اولین چیزی که باید در نظر گرفت روش سرور انرژی است. کریستوفر وایت، رئیس آزمایشگاه NEC و از پیشکسوتان آزمایشگاه های معتبر آمریکا در این باره گفت: پنجاه گرم کاملا اشتباه است. دانشمندان دیگر با او موافقند.
دانیل وایتسون، فیزیکدان ذرات در دانشگاه کالیفرنیا، معتقد است که این یک راه بسیار راحت برای رسیدن به واحدهای دلخواه است. مثل این است که فرض کنیم قیمت یک دونات را بتوان با تقسیم تعداد کل دونات های دنیا بر تولید ناخالص داخلی دنیا محاسبه کرد.
این رویکرد غیرمنطقی است و به ازای هر دلار یک دونات به ما می دهد که قیمت مناسبی ندارد و حتی به قیمت معقولی هم نزدیک نیست.
روش محاسبه مجله دیسکاور نیز کمی اشتباه به نظر می رسید. این بیشتر به انتقال اینترنت مربوط می شود تا خود اینترنت. در این روش تعداد مشخصی الکترون برای رمزگذاری اطلاعات در نظر گرفته شده است، اما در واقع این عدد بسیار متغیر است و به تراشه ها و مدارهای خاص مورد استفاده بستگی دارد.
ارائه روشی جدید برای محاسبه وزن اینترنت
وایت روش سومی را پیشنهاد کرد. اگر فرض کنیم که تمام دادههای ذخیره شده در اینترنت در یک مکان، روی میلیونها سرور در سراسر جهان باشد، چقدر انرژی برای رمزگذاری آن دادهها نیاز است و وزن آن انرژی چقدر خواهد بود؟
