عبدالله موحد دارنده 6 مدال طلای کشتی آزاد المپیک و جهان بر اثر سکته قلبی در آمریکا دار فانی را وداع گفت. او همبازی و از دوستان نزدیک جهان پهلوان غلامرضا تختی بود.
موحد در تالار مشاهیر فدراسیون جهانی کشتی در جایگاه یازدهم قهرمانان کشتی آزاد قرن بیستم قرار دارد.
مجتبی فضلی زاده معلم منضبط و سخت گیر اردبیلی بود که پس از مدتی به بابلسر منتقل شد. در اوایل سال 1300 با بانویی از بندرانزلی ازدواج کرد و در سال 1304 اولین فرزندشان به نام ابوالفضل به دنیا آمد. پس از آن مجتبی و همسرش صاحب هفت فرزند دیگر (6 پسر و یک دختر) شدند.
زمانی که قرار شد همه ایرانیان شناسنامه داشته باشند، مجتبی فضلی زاده نام خود را به محد اردبیلی تغییر داد. عبدالله در سال 1318 در بابلسر پا به عرصه هستی گذاشت. او در چهار سالگی پدرش را از دست داد. مجتبی محد اردبیلی نیمه سال درگذشت. از ابوالفضل و تنها خواهرش خواست با همه سختی ها به تحصیل ادامه دهند.
موحد در مورد ورودش به این ورزش می گوید: زمانی که والیبال بازی می کردم با محمد درانی (از خادمان غیرمنتظره والیبال و ناشنوایان) آشنا شدم. او مرا تشویق کرد که به عضویت باشگاه شاهین درآیم، اما فکر کردم برای تمرین در مدرسه مروی و شرکت در مسابقات مدرسه کافی است. یک روز به او گفتم که قد من زیاد نیست و فکر نمی کنم برای باشگاه هایی که تیم های حرفه ای بسکتبال و والیبال دارند مناسب باشم، بنابراین باید تصمیم دیگری بگیرم.
وی در ادامه خاطرات خود می گوید: در سال 1338 در مسابقات قهرمانی کشور در تیم مدارس تهران شرکت کردیم و دوم شدیم و وقتی از آن مسابقات برگشتیم برادر مهدی مرا تشویق کرد که در رشته کشتی به ورزش ادامه دهم و من نیز پذیرفتم و به باشگاه جوانان تهران واقع در خیابان قدیم فالحها در خیابان پروفسور ههری، واقع در خیابان قدیم فالحها، در خیابان ههری قدیم استاد مهدی رفتیم. ایستگاه بهنام و بعد از یک سال تمرین در مسابقات انتخابی شرکت در بازی های المپیک 1960 رم شرکت کردم.
آسیایی، المپیکی، جهانی
عبدالله موحد در سه المپیک 1962 توکیو، 1968 مکزیکوسیتی و 1972 مونیخ شرکت کرد. محمود نامجو، عباس زند، مهدی یعقوبی و منصور مهدی زاده قبل از عبدالله محد و همراهانش در سه دوره المپیک حضور داشتند.
اولین المپیک
موحد در بازی های المپیک 1964 پنج بار روی تشک رفت و کنت استیونسون از انگلیس، سیدنی مارش از استرالیا و چونگ دونگ گوئو از کره را با امتیاز شکست داد. او در دور چهارم با هوری یوچی مساوی کرد و با اینو وولچف از بلغارستان به همین نتیجه رسید. در اینجا امتیازات منفی محد با سه برد و دو تساوی به هفت رسید و از صعود به دیدار فینال و کسب مدال طلا بازماند. وولچف با همین نتیجه مدال طلا را از زمین موحد حذف کرد. بدتر از آن، کلاوس روست از آلمان غربی، به لطف تساوی و امتیاز استراحت، پیش از این مغلوب قهرمان کره و بلغار شده بود و به راحتی مدال نقره را از آن خود کرد.
موفقیت مداوم
عبدالله موحد در سال 1342 به عضویت تیم ملی ایران درآمد و در همان سال برای اولین بار در مسابقات جهانی صوفیه (بلغارستان) در دسته 70 کیلوگرم به روی صحنه رفت. در مسابقات این گروه اکثر قهرمانان سرشناس جهان حضور داشتند. این اولین حضور و تجربه محمد 23 ساله در مسابقات جهانی بود. وی در این رقابت ها موفق به صعود به صندلی قهرمانی نشد و با اینو ولچف کشتی گیر سرشناس بلغارستانی در جایگاه ششم مشترک قرار گرفت.
در مسابقات جهانی بعدی که در سال 1965 در منچستر انگلستان برگزار شد، موحد به همراه سیف پور و مهدی زاده به مدال طلا دست یافت و تمامی بزرگان این رده از جمله بریاشویلی، وولچف، محمود آتالایی و هوری یوچی را شکست داد و بر سکوی قهرمانی ایستاد. موحد در مسابقات جهانی تویدوگو در سال 1966، مسابقات جهانی دهلی نو در سال 1967، مسابقات جهانی ماردل پلاتا در سال 1969 و مسابقات جهانی ادمونتون در سال 1970، موحد به طور متوالی بر سکوی اول مسابقات جهانی ایستاد.
طلای جهانی
در تاریخ پنجاه و پنج ساله ورزش قهرمانی ایران و در عرصه کشتی، هیچ نامی از کشتی پنج مدال طلا کسب نکرده است، آن هم بدون وقفه. عبدالله موحد با بهره گیری از همه ویژگی های جمعی، معنوی، فنی و رزمی خود به آن موفقیت دست یافته است.
این موفقیت بی نظیر در شرایط خاص آن زمان نصیب عبدالله موحد شده است که در دسته های 68 تا 70 کیلوگرم، میانگین وزن مردان جهان، نام جوان اینو وولچف بلغارستانی که در کسب موفقیت های جهانی و المپیک دست کمی از موحد ندارد، بریا شویلی و خوخاشویلی از ترکیه، هوری سامورالا از شوروی و هوری از ژاپن، آگالودتولی از شوروی و آگوستوری از ژاپن. یوسینف از بلغارستان و بابی (یابرت) داگلاس از آمریکا هر کدام مدعیان هستند. آنها قهرمانی جهان و قهرمانی المپیک را کسب کرده اند و در مقابل عبدالله به راحتی نتیجه مبارزه را از دست ندادند.
حالا که صحبت از این اسامی شد، بهتر است یادمان باشد که یکی از ماندگارترین قهرمانان کشتی اروپا، جهان و بازی های المپیک بوده اند، مثلا اینو وولچف یازده سال متوالی در مسابقات مختلف شرکت کرد.
دو طلای آسیایی
در سال 1966 در پنجمین دوره بازی های آسیایی که در بانکوک برگزار شد. تیم کشتی آزاد ایران سه مدال طلا کسب کرد. موحد در آن سال در اوج رقابت های کشتی فرنگی قهرمانی جهان، توانست همه حریفان خود را شکست دهد و مدال بازی های آسیایی را با کیفیت بالای خود کسب کند.
1-عبدالله موحد
2- توبیتا یوشیهارو (ژاپن)
3- اودی چاند (هند)
دومین مدال طلای یکپارچه بازی های آسیایی در سال 1970 دوباره در بانکوک به دست آمد. او توانست بر تمامی حریفان خود غلبه کند و با حریف ژاپنی مساوی کند و دوباره در صدر عنوان قهرمانی قرار گیرد.
1-عبدالله محد اردبیلی
2-Kimtowada (ژاپن)
3- روم پراکاش (هند).
همانطور که در جدول برندگان کشتی سبک وزن مشاهده می شود، در هر دو بازی سال های 1966 و 1970، حریفان یکپارچه از ژاپن و هند در کنار او بر سکوی قهرمانی قرار دارند.
القاب و افتخارات عبدالله محد اردبیلی
دارنده مدال طلای بازی های المپیک 1968
پرچمدار ایران در مراسم افتتاحیه بازی های آسیایی 1970
برنده پنج مدال طلا در مسابقات جهانی در سال های 1965، 1966، 1967، 1969 و 1970
برنده دو مدال طلای بازی های آسیایی 1966 و 1970
بازی های المپیک
1964 توکیو، ژاپن مقام پنجم (ست 48 کیلوگرم)
1968 مکزیکو سیتی، مکزیک مدال طلا (رده 68 کیلوگرم)
1972 مونیخ آلمان به دلیل ضربه مغزی به مسابقات ادامه نداد.
مسابقات جهانی
تولید 1962، ذخیره ایالات متحده (رده 68 کیلوگرم)
1963 صوفیه، بلغارستان، رتبه ششم مشترک (دسته 78 کیلوگرم)
1965 منچستر، انگلیس، مدال طلا (رده 68 کیلوگرم)
تودیگو ۱۹۶۶، مدال طلای ایالات متحده آمریکا (رده ۶۸ کیلوگرم)
1967 دهلی نو، هند مدال طلا (رده 68 کیلوگرم)
1969 ماردل پلانا، آرژانتین، مدال طلا (68 کیلوگرم)
1970 ادمونتون، مدال طلای کانادا (دسته 68 کیلوگرم)
1971 صوفیه، بلغارستان مقام چهارم (رده 68 کیلوگرم)
بازی های آسیایی
1966 بانکوک، تایلند مدال طلا (رده چهارم)
1970 بانکوک، تایلند مدال طلا (رده چهارم)
جام های بین المللی
1961، تفلیس، اتحاد جماهیر شوروی، مدال نقره (رده چهارم)
مدال طلای تهران 1961 (رده چهارم)
1962، تفلیس، اتحاد جماهیر شوروی، مدال طلا (رده چهارم)
قهرمانی ایران
نشان نقره رشت 1339 (دسته سوم)
نشان نقره تهران ۱۳۴۰ درجه سه
مدال طلای تهران 1343 (رده چهارم)
