استقلالی ها پیش از پایان فصل کابوس وار 04-1403 در رده نهم جدول و البته کسب عنوان جام حذفی، پروژه ویژه بازسازی را با رویکرد اعمال تغییرات و تحولات فنی گسترده آغاز کردند. یکی از اقدامات جالبی که پیش از دیدار هفته گذشته مقابل سپاهان انجام شد، انتصاب کلارنس سیدورف، اسطوره هلندی دنیای فوتبال به عنوان مشاور مدیرعامل وقت استقلال (علی نظریجیبری) بود.
اعضای هیأت مدیره باشگاه استقلال در حالی به دنبال تزریق قدرت خارجی به بدنه مدیریتی باشگاه بودند که نظرشان اضافه شدن سیدورف به عنوان معاون ورزشی باشگاه بود و امیدوار بودند حضور این چهره سرشناس بتواند تحولی عظیم در مسیر رشد و اعتلای آبی ها ایجاد کند. نکته مهم این است که بر اساس اسناد و قوانین مراجع بالادستی، انتصاب فرد خارجی در پست های رسمی سازمانی ممنوع است و همین موضوع باعث شد سیدورف نه در سمت معاونت ورزشی، بلکه در کسوت مشاور ورزشی مدیرعامل معرفی شود.
ایده عالی
علی طاغرنیا، علی نظریجویباری یا هر یک از همکارانشان در هیئت مدیره استقلال درباره حضور چهرههایی مانند کلارنس سیدورف اظهار نظر کردهاند یا بنا به دستور مسئولان بالاتر هلدینگ قراردادی یک ساله با اسطوره هلندی منعقد شده است تا رشد و ارتقای ساختار مدیریتی آبیها را تحسین کرد. چرا که در فوتبال ایران شاید تعداد مدیران موفق به تعداد انگشتان دست هم نرسد و عمدتاً تغییرات مدیریتی در قالب یک حلقه (چرخه) انجام می شود و به ندرت چهره ای جدید و کارآمد روی کار می آید.
کلارنس سیدورف در دوران حضور در مستطیل سبز یکی از اسطوره های فوتبال بود و در سال های اخیر در نقش یک تاجر و چهره تجاری-ورزشی فعالیت های ویژه ای انجام داده است. ترویج استفاده از دانش خارجی برای رشد و اعتلای فوتبال ایران اقدامی پسندیده است و باید امیدوار بود که گسترش یابد و حتی در سطح وسیع تری مسئولان فدراسیون فوتبال نیز به این موضوع توجه کنند. زیرا بدیهی است تزریق تجربیات به روز و مطابق با فوتبال دنیا می تواند به تسریع رشد و پیشرفت کمک شایانی کند.
عملکرد زشت
همانطور که استقلالی ها برای به خدمت گرفتن کلارنس سیدورف به عنوان یک ایده عالی شایسته تحسین و تمجید هستند، باید به دلیل اجرای قرارداد یک ساله خود با سیدورف نیز تحسین شوند. در مورد مبلغ قرارداد اعداد مختلفی پیشنهاد می شود اما به نظر می رسد همین مبلغ 250 هزار یورویی مبلغ قرارداد یک ساله استقلال و اسطوره هلندی است که به نرخ یورو 22 اردیبهشت 1404 (روز رسمی شدن قرارداد سیدورف با استقلال) که در واقع حدود 930 میلیارد تومان بوده است.
آبی ها در قرارداد خود با سیدورف قید کردند که حداقل یک ششم هر ماه را در تهران و در خدمت باشگاه بگذراند و تمام امور فنی استقلال از پایه گرفته تا بزرگسالان و مشکلات خرد بزرگ آنها را زیر نظر بگیرد. اما با احتساب زمانی که برای معارفه به تهران آمده بود، 3 سفر به ایران داشت به طوری که عملا فقط یک چهارم تعهد خود را انجام داد. البته یکی از دلایل سفر نکردن کلارنس سیدورف نیز مسائلی مانند جنگ مطرح شده است، اما آنچه مشخص به نظر می رسد این است که مدیران باشگاه استقلال از ظرفیت و پتانسیل شخصیتی مانند سیدورف استفاده نکردند و از طرفی کلارنس سیدورف از کم کاری مدیران استقلال نهایت استفاده را کرد و می توان گفت بهترین تعریف را برای پروژه جدیدی که انجام داده بود، نداد.
پایان بد
در حالی که مدیران باشگاه استقلال برای سال 1405 بودجه انقباضی در نظر گرفته اند و با توجه به شرایط جنگی و البته آسیب هایی که به زیرساخت های شرکت های حامی خود وارد شده، قصد دارند بودجه خود را با ظرافت بیشتری خرج کنند، در یکی از اقدامات اصلاحی تصمیم به قطع همکاری با کلارنس سیدورف گرفتند و قرارداد وی را تمدید نکردند. موضوع به دلیل ضعف ایده نیست، بلکه به وضوح به رابطه پرنوسان و اجرای بد مدل قراردادی تعریف شده آنها مربوط می شود.
استقلالی ها حتی اگر می خواستند سیدورف را با همان رقم سال گذشته حفظ کنند با توجه به نوسانات ارزی باید حدود 50 میلیارد تومان هزینه می کردند که این اقدام منطقی نبود. به خصوص تجربه سال گذشته جلوی چشم آبی هاست و نتوانستند از ظرفیت و پتانسیل حضور اسطوره هلندی استفاده کنند. در چنین شرایطی می توان عنوان “پایان بد” را برای پایان خوب پروژه ناموفق سیدورف در استقلال انتخاب کرد اما همانطور که گفته شد ایده کلی پروژه جذاب و درست است و باید امیدوار بود در سال های آینده با بهره گیری از اتفاقاتی که بین استقلال و سیدورف رخ داد، پروژه های توسعه محور موفق تری در فوتبال ایران اجرا شود.
