نصرالله معین خواننده عنتار آبی که چند سالی است مقامات ایرانی می گویند قصد دارد به ایران بیاید و حتی مجوز کنسرتش صادر شده است، اخیرا بار دیگر در کانون توجه قرار گرفته است. البته داستان معین و ایران چندان جدید نیست. چرا که در آغاز سال جاری خورشیدی پس از 4 سال باز هم گفته شد که این خواننده کار خود را برای سفر و حضور در ایران انجام داده و «تموم شد». کمی بعد اما چنین شایعه ای از سوی مدیر برنامه های این خواننده تکذیب شد.
این داستان «انکار و یقین» مورد نادری نیست; چرا که او اخیرا مجبور شد ادعای یکی دیگر از مقامات ایرانی را بی اساس خواند. ماجرا از این قرار است که مهدی تاج، رئیس فدراسیون فوتبال ایران گفته معین می خواهد در جام جهانی برای تیم ملی ایران آهنگ بخواند. تاج حتی گفت که «کارش به چشم ماست». البته شنیدن عبارت دقیق تری که تاج در مورد این واقعه به کار برده، واجب تر است. ما در آهنگ خاصی دخالت نکرده ایم، اما در جریان هستیم، اگر بخواند بالاخره هر که برای ایران بخواند و از این ملت حمایت کند، ما تماشا می کنیم.
تب ادعای تاج هنوز رسانه های داخلی را فرا نگرفته بود که معین با انتشار مطلبی سخنان مهدی تاج را تکذیب کرد. زیرا وضعیت مردم ایران برای او در اولویت است و اساساً چنین اخباری کذب است.
تاج فقط معین کم داشت
تکذیب معین یکی از ماجراهای بی شماری است که این روزها علیه مهدی تاج می گذرد. البته داستان او چندان هم فشرده نیست. تاج ادعایی کرد و رد شد. اما مشکل اینجاست که تاج کجا با این قاطعیت جلوی دوربین ها ایستاده و گفته که در جریان فلان کار است؟ همان چیزی که خود معین از آن بی خبر است! شاید تاج اهمیتی نمیداد زیرا زمین آماده بود تا از این شایعه دستاوردی برای خود و مجموعهاش رقم بزند. چیزی شبیه به کاری که با هزینه گزافی برای رفتن به کانادا انجام داد اما از یکی از فرودگاه های آن کشور فراتر نرفته و مجبور به بازگشت به ایران شد. اگرچه گروه او می خواست از چنین اقدامی قهرمان بسازد، اما افشای اینکه تاج فرصت حضور آنلاین در این جلسات را پیدا کرده و با علم به روابط نه چندان خوب دیپلماتیک دو کشور، سفر خود به کانادا را در اولویت قرار داده است، برای او گران تمام نشد.
یه آهنگ معمولی
روندی که تاج در ماهها و هفتههای اخیر داشته تاکنون بارها مورد بررسی قرار گرفته است، اما بد نیست که بحث خاصی مطرح شده، ماجرای ترانه تیم ملی و بحرانی که یک قطعه برای فوتبال ایران، مسئولان ورزشی و تعدادی از چهرههای سیاسی به همراه داشته را نیز باید مورد ارزیابی قرار داد. فدراسیون اخیرا سرود تیم ملی را که توسط پرواز همای خوانده شده رونمایی کرده و از آن تعریف و تمجید می کند. اما قطعه مذکور نه شعر شریفی دارد که بتوان به آن مباهات کرد و نه نشانی از فرهنگ کهن و غنی این سرزمین. بدتر از آن این است که ملودی این قطعه هیچ شور و اشتیاقی در دل مخاطب ایجاد نمی کند.
طبیعی است که نمونه هایی از این دست در گذشته و به مراتب بهتر از این ساخته شده است. البته این روزها که فوتبال برای مردم در اولویت نیست، سرود آن چندان مطرح نیست، اما تلاش گروه دوستان برای باشکوه و منحصر به فرد دانستن این قطعه از جمله بیانیه شعف مهدی تاج، موضوعی غیرقابل درک است. با این حال از زاویه ای دیگر شاید تاج و مسئولان ورزش ایران راضی باشند که بالاخره فردی پیدا شده که برای تیم ملی سرود بخواند.
جام جهانی 2022 را به یاد بیاورید
اینکه پرواز هما دوغانی باعث شده فدراسیون و دست اندرکاران به تمجید از آن بپردازند احتمالا بی ارتباط با اتفاقات جام جهانی قبلی نیست. در آن روزها اعتراضات اقتصادی شدت گرفت و باعث التهاب اجتماعی شد. در چنین فضایی تلاش برای محبوبیت تیم ملی توسط فدراسیون تاثیر منفی داشت به طوری که هیچ خواننده ای حاضر به خواندن آهنگ تیم ملی برای جام جهانی نشد. در آن زمان خبر رسید که محمد معتمدی این آهنگ را می خواند. معتمدی سریع دست به کار شد و گفت من این کار را نمی کنم و نمی خواهم بخوانم.
کمی بعد گفته شد که رضا یزدانی مهره ای برای تیم ملی دارد. وی با انتشار متنی در اینستاگرام و با اشاره به اینکه در کنار مردم است، چنین موردی را تکذیب کرد. بالاخره رو به محسن چاوشی کردند و گفتند برای تیم ملی خوانده است. چاوشی نیز چنین موردی را تکذیب کرد و تهدید کرد که حق ندارند از هیچ یک از آثار قدیمی او در این زمینه استفاده کنند. در نهایت فدراسیون مجبور شد قطعه قدیمی «بر طبل شادانه بیکوب» به خوانندگی امید جعفری را بدون اعلام رسمی به عنوان آهنگ رسمی به فیفا معرفی کند.
حالا شاید برای فدراسیون شعر و ملودی خیلی مهم نباشد. شاید فقط یک مطالعه کافی باشد. از این منظر طبیعی است که وقتی شایعه می شود معین می خواهد برای تیم ملی بخواند، هیجان زده می شود و پا را فراتر می گذارد و می گوید «این اتفاق می افتد».
