از «یوز» بی‌قرار تا «پُوز» بی‌قرار؛ «کاش تخم‌مرغ لاکچری نبود»

از «یوز» بی‌قرار تا «پُوز» بی‌قرار؛ «کاش تخم‌مرغ لاکچری نبود»

فوتبال 360 نوشت: پیراهن تیم ملی فوتبال ایران برای حضور در جام جهانی رونمایی شد; با طرحی تکراری که چند سطر به آنچه قبل بود اضافه کرد و همانطور که انتظار می رفت تصویر «یوز ایرانی» نیز روی آن نقش بسته بود. به این ترتیب این دومین بار است که تیم ملی در جام جهانی پیراهنی می پوشد که روی آن تصویر یوزپلنگ ایرانی نقش بسته است. حیوانی در خطر انقراض که برای نجات آن باید آگاهی های زیست محیطی را افزایش دهد. اگرچه این «یوسه» تنها حیوان ایرانی نیست که در خطر انقراض قرار دارد، اما باز هم بد نیست هشدار داده شود.

داستان یوز

اینکه چگونه یوز به پیراهن تیم ملی رسید و حتی سوژه رسانه ها شد تا پیرمردان این تیم را به همین نام بخوانند، ریشه در اتفاقاتی دارد که یک سال مانده به جام جهانی 2014 باید به آن پرداخت. آن روزها سازمان های مردم نهاد نگران حیوانات در حال انقراض در یک ابتکار خلاقانه به این نتیجه رسیدند که با قرار دادن عکس یوزپلنگ بر روی پیراهن تیم ملی فوتبال ایران و درنا بر روی پیراهن تیم ملی والیبال ایران، فضایی برای افزایش آگاهی در این زمینه ایجاد کنند.

اگرچه پروژه دوم شکست خورد، پروژه اول موفقیت آمیز بود. آن زمان هیچکس فکر نمی کرد که فیفا اجازه حک این عقاب را روی پیراهن تیم ملی در جام جهانی بدهد. اما سفر یک روزه سپ بلاتر به ایران و دیدار کوتاه معصومه ابتکار که آن روزها رئیس سازمان محیط زیست بود و مثل این روزها در تیررس نبود، با رئیس فیفا به دست آمد. البته فیفا ایراد گرفت که رنگ این پیراهن باید روشن باشد و به بافت اصلی پیراهن آسیبی وارد نشود.

پس از اصلاحات، بالاخره پیراهن ایران مورد تایید فیفا قرار گرفت. در آن زمان حتی یک بروشور تهیه و در اختیار کادر فنی و بازیکنان ایرانی قرار گرفت تا اگر در جام جهانی در مورد یوز و این پیراهن سوال کرد، کمی اطلاعات داشته باشد و چند کلمه کلیدی بگوید؛ اما هیچ وقت چنین فرصتی پیش نیامد و هیچ فردی از تیم ملی علاقه ای نداشت این موضوع را با رسانه های خارجی مطرح کند.

یوز رفت و برگشت

حالا پس از دو دوره غیبت یوزپلنگ در پیراهن تیم ملی که داستان خاص خود را دارد، این حیوان در حال انقراض دوباره به پیراهن تیم ملی بازگشته است. ولی جوری که دلت درد نکنه. این بار نه طرحی زیبا و چشم نواز ارائه می شود و نه حتی طرحی جوان و زیبا مانند جام جهانی 2014; یک یاز خسته و کهنه شاید مثل شرایط سنی این روزهای تیم ملی روی این پیراهن جدید نقش بسته است. البته برای بی قراری یوز همین بس که در سال 2014 سمت چپ پیراهن تیم ملی حک شده بود و این روزها از سمت راست پیراهن تیم استفاده می شود.

دستگاه های «پوز» هم بی قرار شده اند

راستش را بخواهید، نوشتن از این جزئیات در روزهایی که علاوه بر «یوز»، «پُز» دستگاه‌های «پوز» هم بی‌قرار هستند و با سرعتی بسیار چشمگیر ثروت طبقه متوسط ​​و فقیر را می مکند، برای عرب‌ها چندان محلی نیست. هرچند شاید مثل امروز، همان رنگ دلگیر که روی پیراهن تیم ملی استفاده می شود، حال و هوای خیلی ها هم همین طور شده است. شاید یوز 2014 که جوان و شاداب بود برای افرادی که سفره هایشان اینقدر آب نخورده بود و لااقل در امان نبودند جذابیت بیشتری داشت.

شاید آن روزها آنقدر دل و جان برای پیگیری تیم ملی وجود داشت، حتی یاز حک شده روی پیراهن این تیم. مهمترین چیز این است که تخم مرغ آن روزها تجملاتی نبود… واقعاً با تخم مرغی که بیش از 500 هزار تومان قیمت دارد و یک ماه، حتی اگر یک خانواده چند نفره فقط یک ماده غذایی را در روز مصرف کنند، باید 18 میلیون تومان بدهند، آیا پول کافی برای پیگیری وضعیت تیم ملی فوتبال ایران باقی می ماند؟ شاید همان پیراهنی که در جام جهانی 2026 در پیراهن تیم ملی استفاده شده بی دلیل افسرده و کهنه نباشد…

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیشنهادات سردبیر:

تبلیغات متنی