رسانه انگلیسی امواج نوشت: در سال 1956، پس از اینکه جمال عبدالناصر، رهبر مصر کانال سوئز را ملی کرد، بریتانیا و فرانسه برای بازپس گیری آن عملیات نظامی را آغاز کردند. قدرت های استعماری سابق اروپایی هم قدرت نظامی داشتند و هم نقشه روشنی داشتند. اما چیزی که آنها نداشتند توانایی تحمل عواقب آن بود. فشار واشنگتن بر لندن برای عقب نشینی در نهایت با پذیرش بریتانیا مواجه شد. این عملیات یک شبه به قدرت بریتانیا پایان نداد، بلکه لحظه ای بود که جهان متوجه شد که برتری انگلیس در غرب آسیا پایان یافته است.
به گزارش «میهن تجارت»، در ادامه این مطلب آمده است: اینکه تنگه هرمز به «سوئز آمریکا» تبدیل خواهد شد یا خیر، همچنان سوالی است که پاسخ قطعی ندارد. اما منطق ساختاری این مقایسه ارزش توجه جدی دارد. یک کارزار نظامی با اهداف اعلام شده آغاز شد: نابودی برنامه هسته ای ایران، تضعیف توان نظامی آن و بازگرداندن بازدارندگی. اما این اهداف آنطور که تبلیغ می شود محقق نشده است. اکنون حتی ارزیابی های خود جامعه اطلاعاتی آمریکا نیز این شکاف را تایید می کند. ایران همچنین با بستن آبراهی که قبل از 28 فوریه یک پنجم نفت دریایی جهان از آن عبور می کرد، واکنش نشان داده است. ابتکار نیروی دریایی ایالات متحده برای بازگشایی مسیر موسوم به پروژه آزادی کمتر از 36 ساعت به طول انجامید و سپس توسط ترامپ متوقف شد.
پایتخت های منطقه از نزدیک وضعیت را زیر نظر دارند. کشورهای عربی خلیج فارس که معماری امنیتی خود را بر اساس برتری آمریکا بنا کرده بودند، اکنون محاسبات جدیدی انجام می دهند. نظم پس از هرمز چگونه خواهد بود و چه کسی خلاء قدرت را پر خواهد کرد؟ چین وارد رویارویی مستقیم با قدرت آمریکا نشده است و برای مدیریت عقب نشینی آمریکا میانجیگری نکرده است. کاری که او انجام داده این است که بدون توجه به نتیجه مرحله نظامی این رویارویی، خود را در موقعیتی قرار داده است که بتواند نفوذ دیپلماتیک بیشتری را به ارث ببرد.
این به معنای صدور حکم قطعی درباره پایان قدرت آمریکا در خلیج فارس نیست. همانطور که بحران سوئز بلافاصله به نفوذ بریتانیا پایان نداد. اما بحران سوئز – و درسهایی که نیم قرن بعد به وضوح قابل مشاهده است – بیشتر از خود نبرد تعریف میشود، بلکه با آنچه که جنگ آشکار کرد، تعریف میشود: محدودیتها، مسئله اعتبار، و شکاف بین آنچه یک قدرت بزرگ ادعا میکند میتواند انجام دهد و آنچه که واقعاً قادر به ارائه آن است.
