محمد ایمانی در کهن نوشت: افشای عمدی سفر محرمانه نتانیاهو به ابوظبی و تلاش امارات برای انکار آن، نمونه آموزنده ای از سرنوشت شراکت خائنانه با اسرائیل است.
1) امارات نقش اساسی در به رسمیت شناختن اسرائیل داشت و در این خیانت حتی از عربستان پیشی گرفت. این کشور پایگاه های نظامی و جاسوسی پنهانی را به اسرائیل داد و در عین حال سعی داشت این خیانت را پنهان کند و تجارت پر سود با ایران را از دست ندهد. اما جنگ، شیوخ را به وسط مردابی خودساخته انداخت. آنها می خواستند مرکز تجاری مهم منطقه و قطب گردشگری باشند. اما چنین آرزوی بزرگی نیازمند محیطی امن است که به مرکز تروریسم تبدیل نشود.
2) در دهه های اخیر، امارات یک طرف سرمایه گذاری برای ترویج تروریسم و جنگ و تفرقه در منطقه بوده است. خیانت بیش از حد باعث شد تا امارات به نزدیک ترین شریک عربی برای استراتژی توسعه طلبانه و جنایتکارانه رژیم صهیونیستی تبدیل شود. اسرائیل از امارات استفاده کرد تا بین دولت های عربی شکاف ایجاد کند و آنها را مجبور به دادن امتیازات بیشتر کند، تا جایی که چندین بار دولت عربستان را فریاد زد. یکی از خیانت ها اعلام خروج از اوپک بود.
3) اسرائیل نیز بخشی از دفاع خود را در امارات به عنوان خط مقدم دفاع علیه ایران مستقر کرد. امارات قبل از جنگ عملا به پایگاهی برای جاسوسی و خرابکاری و اقدامات تروریستی تبدیل شده بود و در جنگ با ایران به سکویی برای حملات اسرائیل و آمریکا تبدیل شد. حمله به برخی اسکله ها و بنادر ایران حتی پس از جنگ از مبدأ امارات و به نام این شیخ توسط اسرائیل انجام شد. امارات دو بار به یک پتروشیمی در عسلویه و یک بار دیگر به یک پالایشگاه در جزیره لاوان.
4) اما این مقدار خیانت به منطقه و خوش خدمتی به دشمن، نه تنها چیزی برای شیوخ به ارمغان نیاورد بلکه آنها را به گرداب بزرگی کشاند. جنگ باعث تخریب 120 میلیارد دلار در بورس ابوظبی و دبی شده است. سطح اشغال هتل های دبی به 15 تا 20 درصد رسید در حالی که در دو ماه اول امسال 84.8 درصد بود. گردشگری دبی عملاً سقوط کرده و کاهش سفرهای هوایی روزانه 600 میلیون دلار زیان وارد کرده است. صنایع نفت و گاز و آلومینیوم و برخی زنجیره های تامین در امارات نیز در طول جنگ به شدت مورد حمله قرار گرفتند. بر اساس آمار مرکز تحقیقات خلیج فارس، ایران در این جنگ بیش از 8695 حمله موشکی و پهپادی انجام داده است که از این میان امارات با 2819 مورد بیشترین حمله را متحمل شده و پس از آن اسرائیل با 1357 مورد قرار دارد.
5) خدمت به اسرائیل و خیانت به منطقه مانع از خیانت اسرائیل به آنها نشد. امارات هم در جنگ و هم بعد از جنگ قربانی شد که اسرائیلی ها سفر نتانیاهو برای تخریب پل های پشت ابوظبی را افشا کردند!
به گزارش کانال I24: پس از انتشار خبر سفر مخفیانه نتانیاهو، امارات اعتراض شدید خود را اعلام کرد اماراتی ها بسیار عصبانی هستند.
شبکه 12 رژیم صهیونیستی نیز درباره علت تکذیب اماراتی گزارش داد: مقامات اماراتی می ترسند به عنوان یک حزب در محور ضد ایرانی ظاهر شوند. این ترس و انکار مصداق ضرب المثل معروفی است که می گوید: «ادبیات چوب است». ضربه عصا او را مؤدب کرد.»
6) علاوه بر نتانیاهو، رئیس ستاد ارتش اسرائیل، در جریان جنگ علیه ایران در ابوظبی، با مقامات ارشد امارات از جمله محمد بن زاید، رئیس جمهور امارات، دیوید بارنیا، رئیس موساد نیز دو بار در طول جنگ به امارات سفر کرد. یک بار در ماه مارس و یک بار در فروردین برای انجام عملیات علیه ایران هماهنگی های لازم را انجام دهند.
7) زیو آگمون، رئیس سابق دفتر نتانیاهو درباره سفر نتانیاهو گفت: به عنوان فردی که امارات را به خوبی می شناسد و مدت زیادی در آنجا زندگی کرده است و به عنوان فردی که نخست وزیر را در یک سفر تاریخی کاملا محرمانه همراهی کرده ام، می توانم بگویم که او در ابوظبی مانند یک پادشاه مورد استقبال قرار گرفت! شیخ بن زاید، اعضای خانواده و دیگر مقامات از ما استقبال کردند. او نخست وزیر را با ماشین شخصی خود از هواپیما به کاخ آورد.
8) «بن کسپیت» تحلیلگر روزنامه معاریو با اشاره به درز عمدی این سفر می نویسد: نتانیاهو برای استفاده از انتخابات و انحراف افکار عمومی از بحران های داخلی، به متحد استراتژیک اسرائیل خیانت کرد و او را قربانی کرد. اقدامی که نزدیک به خیانت است تایید این سفر توسط نتانیاهو باعث شد تا در شرایطی که وزیر امور خارجه ایران پیشتر امارات را نسبت به عواقب خطرناک این اقدام خیانتکارانه هشدار داده بود.
9) اسرائیل در مقابل همه اخاذی ها چیزی جز یک سیستم دفاعی محدود به امارات نداد که هیچ فایده ای برای شیوخ در جنگ نداشت. کار به جایی رسیده است که در شیخ نشین دبی، شبکه های سیمی و فلزی بزرگی در اطراف برخی از مراکز تولید و ذخایر نفت کشیده شده است تا مثلاً در برابر حملات هواپیماهای بدون سرنشین محافظت شود. مشابه این توری ها در مرغداری ها استفاده می شود. اماراتی ها اگر کمی تدبیر و استقلال داشتند می فهمیدند که باید با همسایه قدرتمند با احترام برخورد کرد، خیانت را کنار گذاشت و عذرخواهی کرد. یا حداقل مثل عربستان مدعی شد که ما در ادامه جنگ با شما مخالف نیستیم!
10) به امارات کوچک القا شد که با خیانت به منطقه می تواند قدرتی در حد «اسرائیل دوم» باشد! اما اکنون آن تجارت ناامن و ناموفق شده است. اسرائیل هیچ کاری برای او انجام نداد جز اینکه از امارات محافظت کند. اکنون اخباری مبنی بر احتمال جدایی برخی از شیوخ از حکومت ابوظبی به گوش می رسد.
11) امارات آینه ای برای هر کشور کوچک نفتی و نیمه نفتی است که توهم می پروراند و اسراییل را به ویژه علیه ایران سوار می کند. این نمونه ای برای جمهوری آذربایجان و دولت الهام علی اف است. بلایی که برای شیخ نشینان اماراتی اتفاق افتاد می تواند برای دولت باکو و خطوط لوله نفت آن نیز بیفتد. تامین انرژی مورد نیاز اسرائیل و تحویل پایگاه های نظامی، جاسوسی و تروریستی در کنار مرزهای ایران، خیانت قابل تداوم و تحمل نیست.
