خبرنگاران میدان و والیبال ساعتی منتظر ماندند تا سرانجام روبرتو پیاتزا برای پایان تمرین سوت پایان تمرین را دمید و به سراغ آنها رفت تا به سوالات آنها پاسخ دهد. در حالی که مصاحبه به سمت گفتگوی آرام با سوالات غیرجنجالی پیش می رفت، پیاتزا که به سوالی در مورد دستیارانش واکنشی کنایه آمیز داشت، در مورد سوال بعدی با سخنان تند سخنانی جنجالی را مطرح کرد.
این سوال با کلید واژه «نسل طلایی» مطرح شد و آیا دیگر جایی در تیم ملی نخواهند داشت؟ بدون ذکر نام ستارگانی چون محمد موسوی، میلاد عبادی پور، امیر غفور و شاید یکی دو نفر دیگر که هنوز هم بازیکنان مطرحی در ایران و خارج از ایران هستند.
پیاتزا علاوه بر اظهارات تند و بی سابقه، واکنش ظاهری خاصی نیز داشت. او با کنایه گفت: این نسل طلایی چه کار بزرگی کرده است؟ کدام تورنمنت های FIVB روی سکو بوده اند؟ المپیک؟ لیگ جهانی؟
صحبت های سرمربی تیم ملی در این خصوص را بخوانید: فصل گذشته در تلویزیون از من در مورد نسل طلایی پرسیدند، نسل طلایی یعنی افرادی که چیزی به دست آورده اند و اگر مدال طلا گرفتند می توان آنها را نسل طلایی نامید، اگر هنوز در ایران مدال طلا ندیده ام، چرا می خواهید آنها را نسل طلایی بنامید؟
این روزنامه نگار در این لحظه در پاسخ به اینکه آنها قهرمان آسیا و بازی های آسیایی شده اند، اما پیاتزا از جایگاه خود کوتاه نیامد، گفت: بازی های آسیایی و قهرمانی آسیا مسابقات مهم جهانی نیستند و قابل مقایسه نیستند. این مسابقات در تقویم سالانه FIVB نیست.
پیاتزا ادامه داد: نسل طلایی به این معناست که چندین بار قهرمان و قهرمان شده اند، ایران هرگز در لیگ جهانی، قهرمانی یا لیگ ملت ها مدال نگرفته است، او حتی در بازی های المپیک هم مدال ندارد، این چهار رویداد مهم ترین رقابت های دنیا هستند، لطفا در مورد نسل طلایی صحبت نکنید، می توانید بگویید نسل خوبی بودند و من موافقم. باید بگویم که برزیل از زمانی که پودیوم 120 همیشه طلا بوده است، نسل 18 همیشه طلا بوده است.
این اظهارات سرمربی ایتالیایی در حالی است که وی حداقل با یکی از بازیکنان این نسل (میلاد عبادی پور) در باشگاه میلان ایتالیا کار کرده و حتی قبل از آمدن به ایران برای پذیرش سرمربیگری تیم ملی با او مشورت کرده است اما نشان داده است که حتی به شناخت قبلی از انتخاب اعضای تیمش اهمیتی نمی دهد.
البته این پاسخ به معنای بسته بودن آنها در تیم ملی نیست، بلکه سرمربی تیم ملی با این پاسخ تلاش می کند فشار افکار عمومی نسبت به گذشته درخشان و آنچه که به عنوان «نسل طلایی» شناخته می شود را از بازیکنان فعلی دور کند.
شاید این پیامی برای نسل فعلی تیم ملی باشد که اگر می خواهند با این عنوان شناخته شوند باید دستاوردهای خود را به نقطه ای ملموس و فیزیکی برسانند، چیزی مثل مدال المپیک یا لیگ ملت ها.
