میهن تجارت- اقتصاد ایران در شرایط کنونی فضایی بسیار متلاطم با تقارن ریسک های سیاسی و نظامی را تجربه می کند. در چنین شرایطی، پیشبینی جهت بازارهای دارایی دشوارتر از همیشه شده است. رضا خانکی کارشناس و فعال بازار سرمایه در گفتگو با خبرنگار مهر ضمن تحلیل شرایط موجود به تشریح راهکارهای عملیاتی مدیریت ریسک و چیدمان بهینه سبد دارایی ها پرداخت.
تلاقی جنگ و غیرقابل تشخیص بودن بازارها
خانکی در ابتدای این گفت و گو با تاکید بر اینکه متغیر «جنگ» به دلیل ماهیت وابسته به اراده طرف مقابل، خارج از چارچوب مدل های تحلیلی مرسوم است، تصریح کرد: وقتی صحبت از درگیری نظامی می شود، به دلیل عدم امکان سنجش دقیق «اراده دشمن»، تحلیل بازار از بین می رود. با این وجود، سرمایه گذاران به طور طبیعی سعی می کنند دارایی های خود را به سمت صنایعی هدایت کنند که کمترین آسیب را در برابر شوک های نظامی دارند.
این کارشناس تاکید کرد: صنایعی که در زنجیره مصرف پایین یعنی تولیدکنندگان کالاهای اساسی و اساسی قرار دارند، اولین گزینه برای حفظ ارزش سرمایه در شرایط بحرانی محسوب می شوند. صنایعی مانند صنایع غذایی، بانکداری و تا حدودی معدن از این جمله هستند.
صنایع آسیب پذیر؛ چرا برخی از شرکت ها دچار بحران می شوند؟
خانکی در بخشی دیگر از تحلیل خود به تحلیل مفهوم «اکسپوژر» پرداخته است.
به گفته وی، قرار گرفتن در ادبیات مالی به معنای میزان “در معرض خطر بودن” یک شرکت یا دارایی در برابر یک رویداد خاص، نوسانات قیمت یا بحران های خارجی است.
وی با برشمردن صنایع آسیب پذیر افزود: در تجربیات قبلی درگیری های نظامی، شرکت هایی که وابستگی شدید به بستر اینترنت داشتند، افت شدید درآمدی را تجربه کردند. همچنین صنایعی که در معرض محصولات اساسی مانند فولاد قرار دارند، مانند تولیدکنندگان ورق فولادی یا واحدهایی که تامین مواد اولیه آنها به طور مستقیم به پتروشیمی ها وابسته بود، با اختلالات جدی در زنجیره تولید و تامین مواجه شده اند.
این کارشناس بازار سرمایه تصریح کرد: به عنوان مثال اگر کارخانه ای مواد اولیه اصلی خود را از یک واحد پتروشیمی تهیه کند و در زمان جنگ به آن واحد پتروشیمی حمله شود، به دلیل قطع زنجیره تامین، تولید کارخانه مذکور متوقف می شود. این بدان معناست که این شرکت در معرض ریسک بالایی از پتروشیمی قرار دارد.
خانکی تاکید کرد: با حذف صنایعی که در معرض خطرات جنگی هستند، دامنه گزینه های سرمایه گذاری بسیار محدود می شود. در چنین شرایطی بانک ها، صنایع غذایی، گروه توزیع و دارو از معدود بخش هایی هستند که پتانسیل رشد و تاب آوری را دارند.
هشدار در مورد گسترش دامنه حملات
این فعال بازار سرمایه در عین حال نسبت به خوشبینی شدید هشدار داد و گفت: همه توصیههای فعلی مبتنی بر یک فرض کلیدی است: توانایی درک اهداف طرف مقابل در موج بعدی درگیری. در جنگ 40 روزه گذشته شاهد بودیم که برخی موسسات و شرکت های دارویی هدف قرار گرفتند. در صورت از سرگیری درگیری ها، احتمال گسترش دامنه حملات و حتی هدف قرار گرفتن صنایع غذایی وجود دارد. بنابراین برای سرمایه گذاری در شرایط بسیار پیچیده و پویایی قرار داریم.
مدل آرایش پرتفوی دارایی پیشنهادی
خانکی در پاسخ به سوال خبرنگار مبنی بر ترکیب بهینه دارایی ها در سبد سرمایه گذاری با فرض ثبات نسبی شرایط تا پایان سال، مدل پیشنهادی خود را با نگاهی تدافعی ارائه کرد و گفت:
40 درصد طلا به عنوان پناهگاه سنتی سرمایه در برابر خطرات ژئوپلیتیکی و نوسانات ارزی.
20 درصد از دارایی های با درآمد ثابت، از جمله صندوق های سرمایه گذاری با درآمد ثابت یا اوراق قرضه، برای حفظ نقدینگی.
۴۰ درصد سهام و صندوقهای سهامی با تمرکز بر صنایع مذکور و صندوقهای انرژی.
وی درباره جزئیات حوزه بورس تصریح کرد: 20 درصد از این 40 درصد سهام را برای بهره مندی از نوسانات قیمت جهانی نفت و حامل های انرژی به صندوق های انرژی اختصاص می دهم و 20 درصد باقیمانده را به سهام صنایعی که در زنجیره مصرف پایه هستند (غذا، بانک و شاید مخابرات) اختصاص می دهم.
به گفته خانکی، صندوقهای انرژی در واقع ابزارهای پوششی هستند که از نوسانات قیمت نفت سود میبرند، در حالی که صنایع غذایی و بانکی پناهگاههای سنتی سرمایهگذاران در مواجهه با اقدامات نظامی هستند.
منبع: تمبر
