به گزارش به گزارش میهن تجارت، این روزها بازار پوشاک بنگلادشی و پاکستانی که به صورت قاچاق وارد کشور می شود رونق گرفته است و برخی از شهروندان ترجیح می دهند به جای خرید پوشاک داخلی، این اجناس را به عنوان لباس خارجی خریداری کنند. زیرا قیمت این اجناس بیشتر از قیمت لباس های ایرانی کمتر بوده و به گفته مردم از کیفیت بالاتری برخوردار است.
نکته حائز اهمیت این است که قیمت این نوع پوشاک که معمولا برندهای معتبر جهانی هستند با قیمت دلاری آنها در سایت فروشنده اصلی کشور مبدا مطابقت ندارد و به نظر می رسد مشکلات زیادی دارند.
مجید افتخاری یکی از اعضای اتحادیه پوشاک در گفت و گو با به گزارش میهن تجارت گفت: به طور کلی اگر قیمت این کالا در کشور مبدا 10 دلار باشد، تولیدکننده یا فروشنده بخشی از محصول خود را که تا کنون به فروش رسیده است. رد شده یا به قیمت 50 سنت فروخته شده است.
وی می افزاید: این کالاها در هیچ کشور پیشرفته ای اجازه ورود ندارند اما در ایران بدون اینکه بدانند این کالا چیست و استاندارد دارد یا نه وارد کشور می شود و شاید مشکل کالا مربوط به سلامت و بهداشت باشد. بهداشت قطعا قیمت این کالاها در کشور هدف یک دهم یا یک بیستم قیمت واقعی است اما به عنوان کالای بی کیفیت به ایران فروخته می شود.
ورود پوشاک قاچاق به تولید
وی با بیان اینکه ورود این کالاهای بی کیفیت باعث از بین رفتن تولید می شود، می افزاید: ورود این کالاها باعث آسیب تولید می شود. زیرا تصور مصرف کننده این است که قیمت تمام شده کالای ایرانی بالاست. اما او نمی داند که کالاهای به اصطلاح خارجی بی کیفیت هستند. به طور کلی هر کدام از این محصولات دارای مشکل هستند و تنها مبنای آنها قیمت پایین آنهاست.
پوشاک بورسی بازار را مختل کرد
افتخاری با تاکید بر اینکه ورود این کالاها به هر کشوری بازار داخلی آن کشور را مختل می کند، ادامه می دهد: به طور کلی ممنوعیت واردات باعث ورود این دسته از محصولات به کشور نمی شود. اگر این نوع لباس ها به هر کشوری وارد شود، بازار آن کشور را مختل می کند و به همین دلیل واردات این کالاها در همه کشورها ممنوع است. این در حالی است که این محصولات به صورت قاچاق وارد ایران می شود و به راحتی در فضای مجازی تبلیغ و فروخته می شود و کاری با این افراد انجام نمی شود.
وی ادامه می دهد: بازار پوشاک چالش های زیادی دارد که قاچاق این محصولات یکی از آنهاست.
وی به چالش های تولیدکننده داخلی اشاره می کند و بیان می کند: این موضوع یکی از چالش های بازار پوشاک کشور است. تولیدکننده داخلی هزینه های گزافی برای تولید می پردازد. مثلاً تولیدکننده ایرانی شلوار جین باید پارچه را از مبادی رسمی وارد کند، حقوق گمرکی، حقوق، مالیات و دستمزدی که دولت می گوید بپردازد. به این ترتیب شلوار جین قیمت بالایی برای تولید کننده دارد. اما شلوار استوک برند خارجی از لفت اور پاکستان وارد بازار ایران می شود و با همین قیمت به فروش می رسد.
افتخاری در ادامه به افزایش چشمگیر این واردات به کشور اشاره می کند و می گوید: نکته اساسی این است که واردات این محصولات به صورت قارچ گونه رشد می کند و افراد زیادی در شبکه های اجتماعی اقدام به فروش این محصولات می کنند. در مجموع نظارت درستی وجود ندارد و برای جلوگیری از مشکلات احتمالی باید جلوی رشد و توسعه آنها گرفته شود.
این فعال صنعت پوشاک درباره مبادی وارداتی این کالاها می گوید: بیشتر این کالاهای باقی مانده از کشور پاکستان وارد می شود. یعنی کالاهایی که رد شدند یا مازاد تولید. در حال حاضر به صورت گسترده از غرب و شمال غرب کشور وارد می شود و به راحتی برای آنها تبلیغ می کنند تا فروشگاه های اینترنتی بتوانند این اجناس را خریداری کنند. اما نکته اینجاست که در اکثر مواقع خریداران تا زمانی که بسته را دریافت نکرده اند نمی دانند چه چیزی خریداری کرده اند. آنها در نهایت می دانند که محصول مردانه، زنانه یا بچه گانه است، به طور کلی در این مورد محصولات به صورت ترکیبی فروخته می شوند.
نگهداری لباس در انبار
افتخاری در ادامه به روند حمل و نقل و مشکل بهداشتی این محصولات اشاره و بیان می کند: از سوی دیگر موضوع اصلی در فرآیند حمل است. این کالاها از مسیرهای مختلفی وارد می شوند. مسیر حمل و نقل یکی از مکان هایی است که احتمال رشد باکتری در آن زیاد است و خطر نفوذ حشرات موزی به پارچه لباس وجود دارد. این لباس ها معمولاً در کف انبارها ریخته می شود و گاهی مواردی وجود داشته که لباس ها در انبارها نگهداری می شده است. در نهایت این آثار را به چوب لباسی آویزان می کنند و کودکی آن لباس را می پوشد. این لباس ها بدون نظارت وارد می شود و به فروش می رسد و این ظلم به مصرف کننده است.
آن طور که این فعال بازار می گوید، اگر مصرف کننده قیمت کالا را به دلار تبدیل کند و آن را با سایت کشور مبدا تطبیق دهد، متوجه می شود که آن کالا مشکل دارد. مثلاً شلوار جین برند لی در ایران 300 هزار تومان به فروش می رسد که با دلار امروزی 5 تا 6 دلار است. اما همین شلوار در سایت این برند زیر 60 دلار نیست.
بر اساس این گزارش، به نظر می رسد نهادهای متولی باید در این زمینه اقداماتی را برای حفظ سلامت شهروندان انجام دهند و حداقل با بازکردن راه واردات، مردم را به خرید کالاهای باکیفیت وادار کنند.
