با اعلام آخرین لیست تیم ها در روزهای گذشته، ترکیب نهایی 1248 بازیکن دعوت شده به این مسابقات مشخص شد. بازیکنانی که قرار است این رویداد را به صحنه ای زنده و هیجان انگیز تبدیل کنند (با این نکته که بازیکنان مصدوم تا 24 ساعت قبل از اولین بازی تیمشان در مسابقات قابل تعویض هستند).
از نوجوانان جوان گرفته تا پیشکسوتان باتجربه و از استعدادهای نوظهور گرفته تا بزرگترین ستارگان فوتبال جهان، این فهرست برای همه چیزهایی دارد. اتلتیک نگاهی به ترکیب این تیم ها انداخته و به بررسی نکات جالب و کمتر شناخته شده در لیست پرداخته است.
نمایندگان باشگاه
وسعت جهانی این تورنمنت زمانی که به باشگاه های بازیکنان نگاه می کنیم چشمگیرتر می شود. در مجموع 449 باشگاه از 71 کشور مختلف در جام جهانی حضور دارند. در این میان طبیعی است که بزرگترین و شناخته شده ترین باشگاه های فوتبال دنیا بیشترین سهم را داشته باشند.
منچسترسیتی با 19 بازیکن منتخب از 12 کشور مختلف در صدر قرار دارد.
پنج باشگاه پربازیگر در این مسابقات عموماً به عنوان نخبه ترین تیم های فوتبال باشگاهی در جهان در نظر گرفته می شوند. در میان آنها هر دو فینالیست لیگ قهرمانان اروپا هستند: قهرمان پاری سن ژرمن و نایب قهرمان آرسنال که هر کدام 16 بازیکن در جام جهانی 2026 دارند.
پنج لیگ برتری که بیشترین نمایندگی را در این تورنمنت دارند، همان پنج لیگ معتبر اروپایی هستند که مجموعاً به عنوان “بیگ پنج” شناخته می شوند. لقبی که تا حد زیادی نشان دهنده قدرت رقابتی این لیگ هاست.
پس از آنها، لیگ حرفه ای عربستان با 47 بازیکن قرار دارد. رقابتی که از جام جهانی قبلی سرمایه گذاری زیادی برای جذب ستاره های بزرگ فوتبال در خاورمیانه انجام داده است.
این در حالی است که 25 نفر از این 47 بازیکن عربستانی هستند. به همین دلیل عربستان به همراه قطر بالاترین درصد بازیکنان جام جهانی را دارند که در لیگ داخلی کشورشان بازی می کنند.
از سوی دیگر 8 کشور حاضر در این رقابت ها حتی یک بازیکن را در لیست خود ندارند که در لیگ داخلی کشورشان بازی کند. یعنی همه ملی پوشانشان در باشگاه های خارجی کار می کنند.
مسن ترین و جوان ترین تیم های جام جهانی
پاناما با تجربه ترین و مسن ترین تیم در بین 48 کشور شرکت کننده است. میانگین سنی این تیم 30 سال است و هیچ بازیکنی در لیست آن کمتر از 24 سال سن ندارد.
بازیکنان بزرگسال پاناما سالهاست که اعضای ثابت تیم ملی هستند. به همین دلیل پاناما نیز باتجربه ترین تیم مسابقات به شمار می رود و بازیکنان آن به طور میانگین 57.8 بازی ملی در کارنامه خود دارند.
آرژانتین قهرمان فصل گذشته نیز در همین رده تیم های مسن تر و با تجربه تر قرار دارد. این جام جهانی می تواند آخرین تلاش بزرگ برای لیونل مسی و هم تیمی هایش باشد. قبل از اینکه لیونل اسکالونی سرمربی این تیم روند میدان دادن به نسل جدید استعدادهای آرژانتینی را آغاز کند.
اسکالونی یکی از شش مربی آرژانتینی حاضر روی نیمکت های جام جهانی خواهد بود. بیش از هر ملیتی در این مسابقات.
از سوی دیگر ساحل عاج جوان ترین تیم این مسابقات را در اختیار دارد و میانگین سنی بازیکنان آن 25.4 سال است.
مدعیان اصلی قهرمانی یعنی اسپانیا، فرانسه و انگلیس نیز از بازیکنان جوان این مسابقات هستند.
توماس توخل، سرمربی انگلیس خط هافبک تیمش را با بازیکنان جوان و پرانرژی چیده است. در حالی که جردن هندرسون 35 ساله نقش یک عنصر باتجربه را بازی می کند.
با این حال، توخل بیشتر به بازیکنان باتجربه در خط حمله تکیه کرده است. به طوری که مهاجمی زیر 24 سال در لیست انگلیس وجود ندارد و سه مهاجم این تیم در دهه چهارم زندگی خود (30 سال به بالا) هستند.
149 شرکت کننده در طول جام جهانی تولد خود را جشن خواهند گرفت.
سه نفر از آنها امیدوارند بهترین هدیه ممکن را دریافت کنند. زیرا مانوئل آکانجی از تیم ملی سوئیس، دنیس اوندائو از تیم ملی آلمان و ژان میشل سری از تیم ملی ساحل عاج همگی در 19 جولای، روز فینال، تولد خود را جشن می گیرند.
در همین حال کریگ گوردون دروازه بان اسکاتلند در همان سالی به دنیا آمد که ایتالیا قهرمان جام جهانی اسپانیا شد.
چه کسی بهترین میانگین گل را در هر تیم ملی دارد؟
آیا فرانتسدی پیرو، مهاجم هائیتی، در نهایت دوران درخشانی نسبت به کریستیانو رونالدو خواهد داشت؟ نه
اما این مهاجم 31 ساله با معدل ملی کمی بهتر از رکورددار تاریخ گل های ملی فوتبال وارد این مسابقات می شود. او به طور میانگین در هر بازی ملی 0.67 گل به ثمر رساند.
با این حال صدر جدول طبیعتا متعلق به ارلینگ هالند مهاجم مهیب تیم ملی نروژ است.
هلند در 49 بازی بین المللی 55 گل تقریبا باورنکردنی به ثمر رسانده است. اگر او بتواند این فرم عالی را در جام جهانی به ارمغان بیاورد، شاید نروژ بتواند انتظاراتی را که بسیاری از کارشناسان از او به عنوان “اسب تاریک” میدانند برآورده کند.
