تیم ملی فوتبال ایران در شرایطی راهی جام جهانی می شود که با حضور در گروه «جی» این مسابقات باید به مصاف نیوزلند، بلژیک و مصر برود. امیر قلانویی و شاگردانش با قرار گرفتن در این گروه ساده و البته با توجه به صعود به جمع 8 تیم برتر سوم، شانس صعود از مرحله گروهی را دارند. هرچند قلعهنویی قول داده است که علاوه بر مرحله اول، تیمش پتانسیل صعود از مرحله دوم حذفی را نیز دارد.
هر کدام از این سناریوها که قرار است اجرا شود نیاز به ارائه یک بازی کم و بیش تهاجمی و مهمتر از آن گلزنی در بازی ها دارد، از جمله جدال با نیوزلند و مصر که روی کاغذ رقبای قابل دسترس تری برای تیم ملی خواهند بود. این شرایطی است که حضور یا عدم حضور سردار آزمون می تواند معادلات را تغییر دهد.
فلو کپی ویژه سردار آزمون
اینکه تیم ملی به جام جهانی رفته یا فهرست نهایی 26 نفره خود را به تازگی اعلام کرده، برای هواداران فوتبال دنیا یا حداقل کسانی که وضعیت تیم ملی را دنبال می کنند، مورد خاصی نیست. چون غیبت سردار آزمون و به عبارت بهتر کنار گذاشتن او از لیست تیم ملی از نظر خبری ارجحیت دارد. سردار در زمانی که کشور درگیر جنگ بود، ناخواسته استوری اینستاگرامی منتشر کرد. البته او کمی بعد این ماجرای حساس را حذف کرد اما یکی دو ساعت کافی بود تا حرکتی خاص و پرشتاب با نامه ای به فدراسیون فوتبال و امیر قلانوی مانع ورود او به تیم ملی شود.
هرچند در روزهای اول از سردار آزمون به عنوان شایعه یاد می شد اما با گذشت زمان مشخص شد یکی از بهترین مهاجمان تاریخ فوتبال ایران جایی در لیست نهایی تیم ملی برای جام جهانی نخواهد داشت. این شایعه زمانی به واقعیت پیوست که لیست 26 نفره نهایی تیم ملی اعلام شد و خبری از سردار نبود. نبودن یا نگذاشتن سردار آزمون در لیست می تواند تبعات ویژه ای برای خط حمله تیم ملی داشته باشد. مخصوصا به جای او بازیکنانی به خط حمله تیم ملی اضافه شده اند که از نظر گلزنی اصلا قابل مقایسه با آزمون نیستند.
سردار یک طرف بقیه یک طرف
با اعلام امیر قلعه نویی، فهرست نهایی تیم ملی برای حضور در جام جهانی در شرایطی اعلام شد که به جز مهدی طارمی، شهریار مغانلو، علی علیپور، دنیس درگاهی و امیرحسین حسین زاده به عنوان مهاجمان تیم ملی معرفی شدند. نیازی به بحث در مورد طارم نیست. او از غیبت سردار در دیدارهای اخیر تیم ملی نهایت استفاده را کرد و با عبور از او و زدن شصتمین گل ملی خود، دومین گلزن برتر تاریخ فوتبال ایران شد.
طارمی پشت اسطوره ای به نام علی دایی ایستاده که با زدن 109 گل ملی دست نیافتنی به نظر می رسد. البته مهدی طارمی شریک اصلی سردار آزمون در دهه آخر تیم ملی بود و این دو در زمین همدیگر را پیدا می کردند. دقیقا از اینجاست که فاصله سردار آزمون با بقیه بازیکنانی که قرار است در پست مهاجم در تیم ملی بازی کنند مشخص می شود.
دنیس درگاهی که قرار است اولین بازی های ملی خود را انجام دهد طبیعتا هنوز گلی به ثمر نرسانده است. علی علیپور دیگر مهاجم تیم ملی یک گل در رده ملی به ثمر رسانده است. شهریار مغانلو با 2 گل ملی در رده بعدی قرار دارد. بهترین موقعیت در این بین امیرحسین حسین زاده جوان است که پس از 5 گل زدن طارمی بهترین گلزن ایران در فاز هجومی است.
مجموع گل های ملی بازیکنانی که قرار است به جای سردار آزمون در کنار مهدی طارمی به میدان بروند به عدد 8 می رسد و این به دلیل این است که سردار آزمون با زدن 57 گل ملی در رده سوم برترین گلزنان تاریخ فوتبال ایران قرار دارد. واقعیت بسیار آشکار است; شاید یک جریان قوی مانع از حضور سردار آزمون در تیم ملی شود اما نمی توانند آمار درخشان او و البته تفاوت فاحش او را با دیگر مهاجمان تیم ملی پاک کنند.
