مدت قرارداد روبرتو پیاتزا با تیم پروژه ورشو در لهستان می تواند به چالشی برای والیبال ایران تبدیل شود.
پیاتزا که پس از چهار فصل حضور در میلان راهی لیگ لهستان شد، قراردادی 4 ساله با پروژه ورشو امضا کرد. این مربی ایتالیایی پیش از این در لیگ لهستان و در تیم های یاسمبسکی ونگل و اسکرا بلچاتوف تجربیات موفقی داشته است.
اینکه مربیان برجسته دانیال همزمان در تیم های باشگاهی و ملی فعالیت می کنند به یک رویه در دنیای والیبال تبدیل شده است و به خودی خود نمی تواند مشکل ساز باشد. اما نکته مهم اینجاست که امضای قرارداد بلندمدت 4 ساله با تیم لهستان با اظهارات قبلی میلاد تقوی، رئیس فدراسیون والیبال همخوانی ندارد. تقوی تاکید کرده بود که پیشنهاد فدراسیون این است که سرمربی ایتالیایی در سال منتهی به المپیک به طور کامل در اختیار تیم ملی ایران باشد و خود پیاتزا نیز با این موضوع موافقت کرده است.
رئیس فدراسیون والیبال گفت: اگر این تصمیم را بگیریم و پیاتزا موافقت کند، این قرارداد را در سال 2027 به طور کامل اجرا می کنیم. اظهارنظری که این تصور را ایجاد می کرد که فدراسیون برنامه مشخصی برای داشتن سرمربی تمام وقت تیم ملی در سال منتهی به المپیک دارد.
حال این سوال پیش می آید که پیاتزا چگونه تا سال 2030 که قرار بود در سال 2027 به طور کامل در اختیار تیم ملی ایران باشد با باشگاه پروژه ورشو قرارداد بست؟ آیا این قرارداد با اطلاع و رضایت فدراسیون والیبال ایران منعقد شده یا برخلاف سیاست اعلامی این فدراسیون بوده است؟ وقتی نوبت به بازی تمام وقت در سال منتهی به المپیک می رسد، امضای قرارداد بلندمدت باشگاهی می تواند عدم اطمینان در مورد نحوه اجرای تعهدات طرفین ایجاد کند.
حال باید دید فدراسیون والیبال که پیش از این اصرار داشت پیاتزا در سال 2027 به طور کامل در اختیار تیم ملی والیبال ایران باشد، با قرارداد این مربی با تیم پروژه ورشو چگونه برخورد خواهد کرد. با این شرایط این مربی مانند پارسال و البته امسال حضوری کوتاه مدت در کنار تیم ملی خواهد داشت.
