به گزارش خبرگزاری به گزارش میهن تجارت، خانواده را می توان اولین مکتب زندگی انسان دانست; جایی که کودک قبل از آشنایی با جامعه ارزش ها، هنجارها و شیوه های رفتاری را می آموزد. در این محیط والدین مهمترین نقش را در شکل گیری شخصیت، نگرش و آینده فرزندان خود ایفا می کنند. بسیاری از ویژگی های اخلاقی، اجتماعی و حتی عاطفی افراد ریشه در نحوه تربیتی دارد که در سال های اولیه زندگی تجربه کرده اند و به همین دلیل هر عاملی که بتواند کیفیت آموزش را افزایش دهد از اهمیت ویژه ای برخوردار است.
یکی از مهمترین عوامل هماهنگی و همسویی والدین در نحوه برخورد و تصمیم گیری تربیتی با فرزندان است. موضوعی که تاثیر آن نه تنها در دوران کودکی، بلکه در تمامی مراحل زندگی فرد نمایان خواهد بود. تربیت فرزند فرآیندی حساس، طولانی و چند بعدی است که نیازمند آگاهی، حوصله و همکاری مستمر والدین است و کودکان نیازمند محیطی هستند که در آن قوانین، انتظارات و ارزش ها به شکلی روشن و پایدار برای رشد سالم تعریف شوند.
وقتی یکی از والدین رفتاری را تشویق می کند و دیگری آن رفتار را منع می کند، کودک با پیام های متناقض مواجه می شود و در درک مرزهای رفتار دچار سردرگمی می شود. این تناقضات ممکن است به مرور زمان باعث کاهش اعتماد کودک به قوانین خانواده و تضعیف اقتدار والدین شود و از این رو هماهنگی در روش های تربیتی نه تنها یک مزیت، بلکه یک ضرورت اساسی برای ایجاد ثبات در محیط خانواده تلقی می شود.
در دنیای امروز که کودکان با حجم وسیعی از اطلاعات، تأثیرات فرهنگی متنوع و چالش های نوظهور مواجه هستند، نقش والدین در راهنمایی و حمایت از آنها بیش از گذشته اهمیت یافته است و فضای مجازی، شبکه های اجتماعی و تغییرات سریع سبک زندگی، تربیت فرزندان را به مسئولیت پیچیده تری نسبت به گذشته تبدیل کرده است.
در چنین شرایطی اگر والدین در اصول تربیتی و نحوه برخورد با مسائل مختلف هماهنگ نباشند، احتمال بروز مشکلات رفتاری و عاطفی در کودکان افزایش می یابد و از سوی دیگر اتحاد و همدلی والدین می تواند به کودک کمک کند تا با اطمینان بیشتری وارد عمل شود و در مقابل فشارها و چالش های بیرونی تصمیمات صحیح تری اتخاذ کند.
هماهنگی بین والدین در روش های فرزند پروری یکی از عوامل اصلی موفقیت در فرزندپروری است / تفاوت در روش های فرزند پروری چه پیامدهایی دارد؟
مائده سلیمی، روانشناس بالینی کودک و نوجوان وی با اشاره به اینکه خانواده اولین و مهمترین محیطی است که شخصیت و رفتار کودک در آن شکل می گیرد، به خبرنگار به گزارش میهن تجارت گفت: والدین به عنوان الگوی اصلی زندگی فرزندان نقش تعیین کننده ای در تربیت و رشد آنها دارند و از این رو هماهنگی بین والدین در روش های تربیتی یکی از عوامل اساسی موفقیت در تربیت فرزندان تلقی می شود.
وی با بیان اینکه وقتی والدین بر سر قوانین، ارزش ها و انتظارات خود از فرزندان توافق می کنند، کودک با پیام های مشخص و مشخصی مواجه می شود، افزود: این وضوح باعث می شود رفتارهای صحیح را بهتر بشناسد و به درک درستی از حدود و مسئولیت های خود دست یابد.
این روانشناس بالینی کودک و نوجوان با بیان اینکه از سوی دیگر تفاوت در روش های تربیتی باعث سردرگمی کودک می شود، بیان می کند: به عنوان مثال اگر یکی از والدین رفتاری را مجاز و دیگری آن رفتار را منع کند، کودک در تشخیص درست و نادرست دچار مشکل می شود و ممکن است احساس ناامنی کند.
هماهنگ کردن شیوه تربیت فرزندان برای والدین یک ضرورت انکارناپذیر است
سلیمی با اشاره به اینکه هماهنگی والدین به تقویت اقتدار آنها در خانواده نیز کمک می کند، ادامه می دهد: وقتی والدین از تصمیمات یکدیگر حمایت می کنند، کودک کمتر سعی می کند از تفاوت ها به نفع خود استفاده کند و بیشتر به قوانین خانواده احترام می گذارد.
وی با بیان اینکه از سوی دیگر توافق والدین در مسائل تربیتی باعث ایجاد آرامش و ثبات در محیط خانواده می شود، می گوید: کودک در محیطی که تنش و تضاد کمتری وجود دارد احساس امنیت بیشتری می کند و فضای مناسب تری برای رشد عاطفی و اجتماعی او فراهم می شود.
این روانشناس بالینی کودک و نوجوان با تاکید بر اینکه هماهنگی والدین در تربیت فرزندان ضرورتی انکارناپذیر است، می افزاید: گفت و گو، مشورت و همکاری والدین می تواند به تربیت موفق تری منجر شود و زمینه رشد متعادل و سالم فرزندان را فراهم کند.
تربیت فرزند مستلزم همکاری و همکاری والدین است/ هماهنگی بین والدین می تواند زمینه ساز شکل گیری رفتارهای نامطلوب در کودکان باشد.
فاطمه رضازاده، روانشناس و مشاوره کودک و نوجوان وی با بیان اینکه تربیت فرزند مسئولیت بزرگ و حساسی است که موفقیت در آن نیازمند همکاری و همفکری والدین است، به خبرنگار به گزارش میهن تجارت گفت: اگرچه والدین ممکن است دیدگاه ها و تجربیات متفاوتی داشته باشند، اما برای رسیدن به نتایج مطلوب در تربیت فرزندان باید در اصول و روش های تربیتی هماهنگ عمل کنند.
وی با بیان اینکه کودکان بیش از توجه به سخنان والدین، رفتار و عملکرد خود را رصد می کنند، می افزاید: زمانی که والدین در برخورد با مسائل تربیتی رویکردی مشابه داشته باشند، کودک الگوی منسجم تری برای رفتار و تصمیم گیری خواهد داشت.
روانشناس و مشاوره کودک و نوجوان تصریح می کند: عدم هماهنگی والدین می تواند زمینه ساز شکل گیری رفتارهای نامطلوب در کودکان باشد. برخی از کودکان در چنین شرایطی یاد می گیرند که از اختلافات والدین برای رسیدن به خواسته های خود استفاده کنند و این مشکل به تدریج نظم و انسجام خانواده را کاهش می دهد.
چرا هماهنگی والدین مهم است؟ / همسویی والدین در مسائل تربیتی از بسیاری از تنش ها و سوء تفاهم ها جلوگیری می کند
رضازاده با بیان اینکه هماهنگی آموزشی نیز نقش مهمی در رشد اعتماد به نفس کودکان دارد، ادامه می دهد: زمانی که کودک با معیارهای ثابت و مشخصی مواجه می شود، احساس ثبات بیشتری می کند و تصمیم می گیرد و با اعتماد به نفس بیشتری رفتار می کند.
وی با بیان اینکه علاوه بر این، همسویی والدین در مسائل تربیتی از بروز بسیاری از تنش ها و سوءتفاهم ها در خانواده جلوگیری می کند، می گوید: همکاری و حمایت متقابل والدین فضای صمیمی تری را ایجاد می کند که بر سلامت روانی فرزندان تأثیر مثبت می گذارد.
این روانشناس و مشاور کودک و نوجوان می افزاید: هماهنگی والدین در تربیت فرزندان نه تنها به رشد صحیح کودک کمک می کند، بلکه روابط خانوادگی را تقویت می کند و هر چه والدین در تعیین اهداف و روش های تربیتی همفکر باشند، در تربیت فرزندانی مسئولیت پذیر و سالم موفق تر خواهند بود.
آنچه از بررسی نقش والدین در تربیت فرزندان به دست می آید این است که موفقیت در امر تربیت بیش از هر چیز به همکاری و همدلی والدین بستگی دارد. اگر چه تفاوت دیدگاه و سلایق بین والدین امری طبیعی است، اما آنچه مهم است توانایی آنها در رسیدن به چارچوبی مشترک برای تربیت فرزندان است.
کودک برای رشد سالم به پیام های روشن، پایدار و قابل اعتماد نیاز دارد و این تنها در سایه هماهنگی والدین امکان پذیر خواهد بود. هر چه این هماهنگی بیشتر باشد کودک با اعتماد به نفس و آرامش بیشتری مسیر رشد و یادگیری را طی می کند و عدم هماهنگی در روش های آموزشی می تواند عواقب متفاوتی برای کودکان داشته باشد.
سردرگمی در تشخیص درست و نادرست، کاهش احساس امنیت، ضعف در پذیرش قوانین و حتی برخی مشکلات رفتاری از جمله نتایج احتمالی اختلاف نظر آشکار بین والدین است. در چنین شرایطی ممکن است کودک از تفاوت دیدگاه والدین برای رسیدن به خواسته های خود استفاده کند و نظم و انسجام خانواده به تدریج دچار مشکل شود.
از سوی دیگر هماهنگی والدین بر سلامت روانی و عاطفی کودکان تأثیر مستقیم دارد و کودکانی که در محیطی آرام و هماهنگ رشد می کنند اعتماد به نفس بیشتری دارند، روابط اجتماعی موفق تری برقرار می کنند و در هنگام مواجهه با مشکلات از توانایی بالاتری در تصمیم گیری برخوردارند. علاوه بر این وجود اتحاد بین والدین باعث می شود فرزندان به قوانین خانواده احترام بگذارند و مسئولیت پذیری را بهتر بیاموزند.
هماهنگی در نحوه تربیت فرزندان توسط والدین یکی از ارکان اصلی استحکام خانواده و تربیت نسلی سالم، آگاه و توانا است. جامعه ای که خانواده های منسجم و آگاه داشته باشد در آینده از شهروندانی مسئولیت پذیر، قانون مدار و با اخلاق بهره مند خواهد شد.
منبع : به گزارش میهن تجارت
