تربیت فرزند؛ نقطه تلاقی یا تقابل دیدگاه‌های والدین؟

به گزارش خبرگزاری به گزارش میهن تجارت، خانواده اولین و تاثیرگذارترین محیطی است که شخصیت، ارزش ها و نگرش های کودکان در آن شکل می گیرد و در این میان نقش والدین در ایجاد محیطی امن، منسجم و قابل پیش بینی از اهمیت ویژه ای برخوردار است و می تواند در مسیر رشد فرزندان تاثیرگذار باشد.

تربیت کودک تنها محدود به آموزش مستقیم نیست، بلکه مجموعه ای از رفتارها، تصمیمات و الگوهایی است که کودک همه روزه در محیط خانواده رعایت می کند و به همین دلیل هماهنگی والدین در اصول و روش های تربیتی یکی از ارکان مهم موفقیت در امر تربیت تلقی می شود.

با این وجود تفاوت دیدگاه و نگرش والدین نسبت به مسائل مختلف زندگی امری طبیعی است، این تفاوت ها گاه در زمینه تربیت فرزندان ظاهر می شود و در مدیریت روابط خانوادگی چالش هایی ایجاد می کند.

در این شرایط آنچه مهمتر از اختلاف نظر است، نحوه برخورد والدین با این اختلافات است و مدیریت صحیح تفاوت دیدگاه ها می تواند از آسیب های روحی و روانی برای فرزندان جلوگیری کرده و آرامش بیشتری را در فضای خانواده برقرار کند.

اختلاف نظر والدین تا چه حد بر فرزندان تأثیر می گذارد؟ / هر چه هماهنگی والدین بیشتر باشد، فضای خانواده امن تر، منسجم تر و پایدارتر می شود

مائده قبا، روانشناس و زوج درمانگر وی در گفت و گو با خبرنگار به گزارش میهن تجارت با بیان اینکه یکی از مهمترین اهداف ازدواج فرزندآوری و تربیت صحیح فرزندان است، اظهار کرد: به همین دلیل لازم است زوجین قبل از ازدواج و حتی در سال های ابتدایی زندگی مشترک در مورد مبانی تربیتی، ارزش ها، اعتقادات و روش های تربیتی خود به تفاهم و همسویی برسند.

وی با بیان اینکه هرچه این هماهنگی بیشتر باشد، محیط خانواده ایمن، منسجم و پایدارتر می شود و فرزندان در محیطی آرام و قابل پیش بینی رشد می کنند، افزود: اما در زندگی واقعی شرایط همیشه ایده آل نیست و حتی زوج هایی که در ابتدای ازدواج بر سر بسیاری از مسائل تربیتی اتفاق نظر دارند ممکن است به مرور زمان و تحت تاثیر تغییرات فردی، اجتماعی، فرهنگی و شرایط زندگی با یکدیگر اختلاف نظر داشته باشند.

این روانشناس و زوج درمانگر با بیان اینکه این تفاوت نگرش گاهی به حوزه تربیت فرزندان نیز تسری پیدا می کند، اظهار کرد: در این شرایط والدین نسبت به موضوعاتی مانند روش تنبیه و تشویق، نحوه آموزش ارزش ها، قوانین خانواده و محدودیت ها و انتظارات از کودک دیدگاه های متفاوتی پیدا می کنند و وقتی کودک در محیطی بزرگ می شود که والدین با پیام های متناقض روانی به او می دهند.

یکی از مهمترین وظایف والدین حفظ هماهنگی نسبی با فرزندان است/ تأثیر بیشتر مادران بر شخصیت فرزندان

قبا با بیان اینکه کودک نمی داند کدام دیدگاه صحیح است و به کدام قانون باید پایبند باشد، ادامه داد: این تعارض می تواند آثار درازمدتی بر شخصیت، اعتماد به نفس، امنیت روانی و حتی روابط آینده او بگذارد و به همین دلیل یکی از مهم ترین وظایف والدین حفظ هماهنگی نسبی با فرزندان است، حتی اگر در خلوت و در سطح نظرات شخصی با یکدیگر اختلاف نظر داشته باشند.

وی با بیان اینکه زمانی که مادر و پدر در مسائل اساسی مانند اعتقادات، ارزش های اخلاقی و نحوه تربیت فرزندان با هم اختلاف داشته باشند، فشار روانی قابل توجهی بر خانواده وارد می شود، گفت: در چنین شرایطی نباید فراموش کرد که فرزندان بیشتر از رفتار و سبک زندگی تحت تاثیر حرف والدین قرار می گیرند.

این روانشناس و زوج درمانگر افزود: به طور معمول به دلیل اینکه مادران زمان بیشتری را با فرزندان خود می گذرانند، سبک زندگی، منش، رفتار و ارزش های آنها تاثیر عمیق تری بر شخصیت فرزندان می گذارد، بنابراین مادری که دغدغه تربیت صحیح فرزند خود را دارد، نباید ناامید شود و حتی اگر همسرش همکاری نکند، باز هم می تواند با داشتن ارتباط خوب و الگوی سالم، نقشی مثبت و ماندگار بر فرزندش داشته باشد.

کودکان به جای گوش دادن به توصیه های والدین، ناظر رفتار آنها هستند و بسیاری از باورها و ارزش های خود را با الگوبرداری از والدین خود به دست می آورند. بنابراین رفتار والدین نقش تعیین کننده ای در شکل گیری شخصیت و نگرش فرزندان دارد.

ایجاد محیطی سرشار از احترام، گفتگو و همکاری بین والدین می تواند زمینه رشد سالم عاطفی و اجتماعی فرزندان را فراهم کند. کودکانی که در محیطی باثبات با پیام‌های واضح تربیت می‌شوند، احساس امنیت بیشتری می‌کنند.

اگرچه اختلاف نظر بین والدین اجتناب ناپذیر است، اما حفظ ثبات در تصمیم گیری های مربوط به فرزند می تواند از بسیاری از چالش های تربیتی جلوگیری کند و توافق بر سر اصول کلی و پرهیز از درگیری با فرزندان یکی از مهم ترین عوامل موفقیت در تربیت فرزند به شمار می رود.

تربیت فرزند فرآیندی مستمر است که مستلزم آگاهی، صبر و همکاری والدین است و هر چه وفاق و همدلی در محیط خانواده بیشتر باشد، نسلی سالم، مسئولیت پذیرتر و از نظر روانی امن تر خواهد بود.