به گزارش خبرگزاری به گزارش میهن تجارت، حمله مجدد رژیم صهیونیستی به حومه بیروت صرفاً یک عملیات نظامی محدود نبود. این اقدامی بود که چندین هدف استراتژیک را دنبال می کرد. این حمله در شرایطی صورت گرفت که پس از تهاجم قبلی تل آویو به ضاحیه، جمهوری اسلامی ایران در قالب عملیات «نصر» با حملات موشکی به شمال سرزمین های اشغالی پاسخ داد و معادله جدیدی در زمینه بازدارندگی در منطقه ایجاد کرد.
اهداف راهبردی رژیم صهیونیستی برای حمله به ضاحیه
یکی از مهم ترین اهداف تل آویو حفظ چیزی است که آن را «آزادی عمل» می نامد. مقامات رژیم صهیونیستی همواره مدعی شدهاند که به دلیل محدودیتهای جغرافیایی و عمق استراتژیک کم، باید بتوانند تهدیدات خارج از سرزمینهای اشغالی را قبل از رسیدن به مرزهای فلسطین اشغالی از بین ببرند. در شرایط کنونی پس از تضعیف غزه و تحولات سوریه، لبنان به مهمترین دغدغه امنیتی رژیم صهیونیستی تبدیل شده است. جنگ اخیر نیز نشان داد که مقاومت لبنان همچنان قادر به ایجاد غافلگیری استراتژیک است.
از سوی دیگر بحران های داخلی سیاسی و اجتماعی رژیم صهیونیستی به ویژه پس از عملیات هفتم مهرماه باعث شده است تا تل آویو بیش از پیش از ابزار تنش آفرین بیرونی برای مدیریت اختلافات داخلی استفاده کند. ایجاد بحران در محیط اطراف همواره یکی از راهبردهای رژیم صهیونیستی برای فرار از فشارهای داخلی بوده است.
تل آویو هرگونه توافق ایران و آمریکا را تهدیدی علیه سیاست فشار حداکثری می داند. از دیدگاه صهیونیست ها کاهش فشارهای اقتصادی بر ایران می تواند به تقویت محور مقاومت منجر شود. به همین دلیل تلاش برای تخریب یا تضعیف هر گونه روند اجماع یکی از سیاست های ثابت این رژیم محسوب می شود.
بخش مهمی از اهداف رژیم صهیونیستی مربوط به منابع انرژی شرق مدیترانه است. تل آویو در کنار اهداف امنیتی به دنبال تثبیت حضور خود در جنوب لبنان و بهره برداری از ظرفیت های انرژی این منطقه است. دسترسی به منابع گاز و انرژی لبنان می تواند درآمدهای قابل توجهی را برای این رژیم ایجاد کند و در عین حال جایگاه آن را در پروژه تبدیل شدن به هاب انرژی منطقه تقویت کند.
عملیات نصر و تشکیل معادله جدید بازدارندگی
حمله موشکی ایران به سرزمین های اشغالی پس از تجاوز رژیم صهیونیستی به ضاحیه نقطه عطف مهمی از منظر راهبردی محسوب می شود. پیش از این، عملیات وعده صادق برای پاسخ به حملات علیه منافع، مقامات یا سایتهای رسمی ایران طراحی شده بود، اما عملیات نصر دامنه این بازدارندگی را گسترش داد.
بر اساس این معادله جدید، حمله به گروه های متحد و مرتبط با ایران نیز می تواند با پاسخ مستقیم جمهوری اسلامی مواجه شود. این تحول دایره بازدارندگی ایران را فراتر از مرزهای جغرافیایی کشور کشیده و جغرافیای مقاومت را نیز در برگرفته است. موضوعی که چالشی جدی برای تل آویو به حساب می آید.
نگرانی تل آویو از توافقی که در آن حضور ندارد
یکی دیگر از نگرانی های رژیم صهیونیستی امکان شکل گیری توافق بین تهران و واشنگتن بدون حضور مستقیم این رژیم است. برخلاف برجام که در چارچوب مذاکرات چندجانبه شکل گرفت، هرگونه توافق جدید بین ایران و آمریکا بدون نقش مستقیم تل آویو امکان پذیر است. مشکلی که از دیدگاه صهیونیست ها به معنای کاهش نفوذ و وزن سیاسی این رژیم در معادلات منطقه ای خواهد بود.
نشانه های بازگشت به جنگ
تداوم اقدامات رژیم صهیونیستی در لبنان و همزمانی آن با تحرکات آمریکا در عراق از دیدگاه بسیاری از ناظران نشان از تلاش برای تضعیف اهرم های راهبردی محور مقاومت دارد. چنین روندی معمولاً در آستانه دور جدیدی از تنش ها و درگیری های منطقه ای دنبال می شود و می تواند نشانه ای از آمادگی دشمن برای بازگشت به جنگ در ماه های آینده باشد.
بانک های ایران چگونه باید تغییر کنند؟
در صورت تداوم تجاوزات رژیم صهیونیستی، برخی از تحلیلگران بر این باورند که تنها تمرکز بر اهداف نظامی تاکتیکی ممکن است کافی نباشد و زیرساخت های اقتصادی حیاتی این رژیم نیز در محاسبات بازدارندگی لحاظ شود.
در این زمینه، پالایشگاه های حیفا و اشدود به عنوان مهم ترین مراکز پالایش، ذخیره و توزیع سوخت رژیم صهیونیستی از جمله اهدافی هستند که در حمایت از ماشین جنگی این رژیم نقش اساسی دارند. هرگونه اختلال گسترده در این مراکز می تواند تأثیر مستقیمی بر پشتیبانی لجستیکی، حمل و نقل و عملیاتی رژیم صهیونیستی داشته باشد.
برخی بر این باورند که در صورت اجرای هر گونه اقدام متقابل جدید، تکرار الگوی حملات قبلی ممکن است اثربخشی کمتری داشته باشد و تمرکز بر زیرساخت های اقتصادی و مراکز حیاتی ممکن است هزینه های استراتژیک بیشتری را بر تل آویو تحمیل کند.
آنچه مسلم است پس از عملیات «نصر» معادلات بازدارندگی در منطقه وارد مرحله جدیدی شده و هرگونه اقدام رژیم صهیونیستی علیه جغرافیای مقاومت دیگر بدون هزینه و پاسخ نخواهد ماند.
منبع : به گزارش میهن تجارت
