تیم ملی فوتبال ایران روز شنبه 15 تیرماه از ساعت 6:30 به مصاف مصر می رود. این سومین بازی تیم ملی در مرحله گروهی این رقابت هاست. ایران تاکنون دو بازی مقابل نیوزلند و مصر به تساوی کشیده است. اولی را 2-2 کرد و دومی را بدون گل رها کرد. با این حال، رویکرد به این دو پیوند متفاوت است; برای اولی انتقادات زیادی به امیر قلعه نویی وارد شده اما برای تساوی دوم از او و سیستم دفاعی تیم ملی تمجید شده است. مشکل اینجاست که این رویه ممکن است باعث سردرگمی او قبل از بازی با مصر شود. در واقع شاید دغدغه روزهای قلعه نویی این باشد که به ارائه بازی تدافعی مقابل مصر فکر کنیم یا شجاعت نشان دهیم و از ابتدا برای کسب سه امتیاز وارد زمین شویم. بدیهی است که هر که این طرز فکر را انتخاب کند، برایش سود و منفعت خواهد داشت.
اتوبوس را پارک کنید
ایران پیش از این در دیدار مقابل بلژیک روی کاغذ بازنده بود. با این وجود، اتخاذ سیستم تمام دفاعی امیدهای تیم ملی را برای صعود به مرحله حذفی زنده نگه داشت. ایران روزنه های نفوذ بازیکنان بلژیک را به خوبی بست و به هدف خود که کسب امتیاز بود رسید. به این ترتیب او در مرحله گروهی دومین امتیاز را کسب کرد و حالا ابتکار عمل برای صعود را به دست خواهد گرفت.
اتفاق خوبی که در این راه برای قلانوی و تیم ملی افتاد این است که تا رسیدن بازی با مصر، تکلیف بسیاری از تیم های سومی از گروه های مختلف مشخص شده و می توانند بر اساس آن به نحوه بازی فکر کنند. با این حال، منطقاً قلنویی ممکن است به فکر اجرای همان سبک بازی مقابل بلژیک مقابل مصر باشد. این یکی به او اعتماد به نفس می دهد. چرا که با توجه به صعود 8 تیم برتر تیم های سوم، قلانوی با کسب تساوی مقابل مصر شانس زیادی برای صعود به مرحله بعد دارد. به این ترتیب، اگر او بخواهد در این بازی ریسک نکند، منطقی است. شاید قلانوی دوباره اتوبوس را پارک کند و به یک ضد حمله فکر کند. مخصوصا بازیکن زهرماری مثل طارمی در خط حمله دارد که می تواند از تجربه اش خوشحال باشد. در این شرایط امیر می تواند در بدترین شرایط ممکن یک امتیاز دیگر بگیرد. این بدان معناست که تیم او بیش از 96 درصد شانس صعود به مرحله حذفی را به عنوان یکی از 3 تیم برتر خواهد داشت.
شجاع باش
روند کسب امتیاز در گروه G جام جهانی به گونه ای است که ایران به همان اندازه که شانس قهرمانی دارد، ممکن است فرصت صعود به مرحله حذفی را نیز از دست بدهد. واقعیت این است که در این گروه قبل از بازی تیم ملی با مصر رقیب با 4 امتیاز صدرنشین است و ایران با 2 امتیاز در رده دوم قرار دارد. بنابراین اگر تیم ملی بتواند در آخرین بازی مرحله گروهی از سد مصر بگذرد، بعید نیست که سرگروه این گروه شود. اینجا موضوع جالب تر می شود. زیرا اگر ایران به عنوان سرگروه از این گروه صعود کند، در اولین دیدار مرحله حذفی باید با یکی از تیم های سوم برتر سایر گروه ها دیدار کند. این یکی باب میل قالانیوی است. چرا که او به وعده دو مرحله صعود در جام جهانی عمل می کند و به راحتی می تواند به حضورش روی نیمکت تیم ملی ادامه دهد. البته اگر قلانوی بخواهد به عنوان تیم سوم از این گروه صعود کند، باید با یکی از تیم های اول چند گروه که فرانسه خطرناک ترین آنها محسوب می شود، بازی کند.
در اینجا، تصمیم گیری برای یک قلعه جدید واقعا دشوار اما حیاتی می شود. او می تواند اتوبوس را پارک کند و یک امتیاز لازم برای صعود به مرحله حذفی را به عنوان تیم سوم کسب کند. یا اینکه شجاع باشد، یک بازی هجومی انجام دهد و شانس خود را برای رتبه بهتر در گروه G امتحان کند.
