به گزارش خبرگزاری به گزارش میهن تجارت، تاسوعای امسال بوی دیگری دارد و از روزهای پر التهاب و پر اضطرابی که مردم ایران پشت سر گذاشتند، روزهای زیادی نمی گذرد. روزهایی که صدای خبر اضطراب خانه ها را می آورد، روزهایی که بسیاری از مردم نگران عزیزان خود بودند، شب ها را بی خواب سپری کردند و بیش از هر زمان دیگری مفهوم امنیت و آرامش و سرپناه را درک کردند و در چنین فضایی محرم فرا رسید و تاسوعا بیش از هر سال دیگری رنگ و بوی زندگی امروز مردم را به خود گرفته است.
امسال که پرچم های سیاه در کوچه ها و خیابان ها برافراشته شد و صدای «یا ابوالفضل» در هیأت ها طنین انداز شد، بسیاری از مردم تنها یک واقعه تاریخی را به یاد نیاوردند، بلکه از تجربیات این روزهای اخیر به دنبال معنای جدیدی از وفاداری، ایثار و فداکاری بودند.
گویی فاصله کربلا تا امروز کمتر از همیشه شده است، زیرا در روزهای سخت مردم می توانند عظمت کسانی را درک کنند که آسایش دیگران را بر آسایش خود ترجیح داده اند.
وقتی جنگ مفاهیم عاشورایی را زنده می کند
جنگ تنها میدان جنگ نیست. جنگ همچنین محل آزمایش انسان هاست. مردم در روزهای پر التهاب اخیر بار دیگر دیدند که چگونه برخی نگرانی های خود را پنهان می کردند تا خانواده هایشان آرام باشند و چگونه آسایش خود را فدای امنیت دیگران کردند و چگونه همدلی و همراهی از دل مشکلات بیرون آمد.
این همان مفهومی است که تاسوعا هر سال به ما یادآوری می کند. حضرت عباس (ع) نه تنها یک سلحشور شجاع بود، بلکه نماد انسانی بود که خود را فراموش کرد تا دیگران آرام باشند. در سخت ترین شرایط در کنار امام خود ایستادند، اطمینان نامه دشمن را نپذیرفتند و تا آخرین لحظه وفادار ماندند.
شاید به همین دلیل است که گسترش امسال فرصتی برای بسیاری از مردم برای بازخوانی ارزش هایی است که در شرایط سخت به متن جامعه بازگشته است.
امسال مردم بیش از هر زمان دیگری می فهمند که فداکاری فقط در کتاب های تاریخ نیست. فداکاری یعنی ترجیح دادن آرامش دیگران بر آرامش خود یعنی در اوج نگرانی بودن، پناه دیگران بودن و به معنای ایستادن حتی در شرایط سخت است.
نامی که همیشه محبوب است
شاید یکی از صحنه های ماندگار این روزها زمزمه نام حضرت عباس (ع) در دل های نگران مردم باشد. نامی که سالهاست با سرپناه، امید و وفاداری گره خورده است. در لحظات پریشانی، در دغدغه های شبانه و در دل روزهای سخت، بسیاری از مردم این نام را بی اختیار بر زبان آورده اند. نام مردی که نماد ایثار و جوانمردی در تاریخ است.
تاسوعا یادآور این واقعیت است که برخی شخصیت ها متعلق به گذشته نیستند. حضرت عباس (ع) الگوی انسانیت برای ملت ایران است. فردی که در سختی ها می توان از او تقلید کرد و از او یاد گرفت که چگونه پناهگاه دیگران باشد.
امسال که مداح از تشنگی عباس می گوید، مردم فقط به فرات نمی اندیشند، به تمام لحظاتی فکر می کنند که انسان نیاز خود را رها می کند تا دیگران راحت تر باشند. وقتی صحبت از وفاداری او میشود، خیلیها به یاد کسانی میافتند که در روزهای سخت اخیر در کنار خانواده، مردم و مسئولیتهایشان ایستادند و کوتاه نیامدند.
فداکاری، فداکاری و مسئولیت؛ میراث مکتب تاسوعا و عاشورا
شاید یکی از مهمترین دستاوردهای روزهای سخت اخیر، بازگشت همدلی و مسئولیت پذیری در جامعه باشد. افرادی که نگران یکدیگر بودند، جویای احوال همدیگر بودند، کنار هم می ایستادند و سعی می کردند از اضطراب و نگرانی اطرافیان بکاهند.
این روحیه همان چیزی است که در مکتب عاشورا و تاسوعا می گذرد. اینکه انسان خود را جدا از دیگران نداند و در لحظات سخت، بار غم دیگری را به دوش بکشد.
تاسوعا هر سال این درس را تکرار می کند که جامعه تنها با قدرت و امکانات نمی ایستد، بلکه چیزی که مردم را در کنار هم نگه می دارد فداکاری، وفاداری و مسئولیت است. ارزش هایی که شاید در روزهای عادی کمتر به چشم بیایند اما در بحران ها بیش از همیشه خود را نشان می دهند.
روزی برای بازگشت به ارزش ها
شاید راز ماندگاری تاسوعا در همین است; که هر نسلی در هر موقعیتی بتواند بخشی از زندگی خود را در آن بیابد. تاسوعا امسال فرصتی برای مردم ایران است تا به ارزش هایی که جامعه بیش از هر زمان دیگری به آن نیاز دارد بازگردند.
ارزش هایی مانند فداکاری، ایثار، همدلی، پناهگاه دیگران بودن و وفادار ماندن به انسانیت؛ همان مفاهیمی که حضرت عباس (ع) با جان و دل از آنها دفاع می کرد.
در این دوران، مردم بیش از پیش میدانند که قهرمانان واقعی کسانی هستند که امید را در روزهای سخت زنده نگه میدارند. کسانی که پیش از خود به دیگران فکر می کنند و امنیت و آسایش دیگران را بر آسایش خود ترجیح می دهند.
گسترش؛ پلی بین کربلا و امروز
تاسوعا امسال رنگ دیگری دارد و افرادی که اضطراب را تجربه کرده اند بهتر می توانند وفاداری حضرت عباس (ع) را درک کنند. افرادی که نگرانی برای عزیزان خود را تجربه کرده اند، بیشتر با مفهوم سرپناه ارتباط برقرار می کنند و افرادی که روزهای سختی را پشت سر گذاشته اند بهتر می دانند که ایستادن در کنار حقیقت چه بهای سنگینی دارد.
به همین دلیل است که تاسوعای امسال فقط یک آیین عزا نیست، بلکه بازگویی ارزش هایی است که در سخت ترین روزها جامعه را سرپا نگه می دارد و امید را در دل ها زنده می کند.
نامی که هنوز پناه دل هاست
امشب در کوچه و خیابان های شهر صدای «یا ابوالفضل» بلندتر از همیشه به گوش می رسد. صدایی که از دل تاریخ بیرون می آید، اما همچنان آرامش بخش و امیدوارکننده است. شاید مردم بیشتر از اینکه برای گذشته اشک می ریزند برای بقای همان ارزش ها عزاداری کنند. ارزش هایی که اگر در جامعه جاری باشد، هیچ سختی و بحرانی نمی تواند پیوند بین مردم را از بین ببرد.
گسترش امسال پس از روزهای سخت و پر اضطراب جنگ، بیش از هر زمان دیگری یادآور این واقعیت است که ایثار و ایثار مفاهیمی فراموش شده نیستند. هنوز زنده اند، در دل مردم جریان دارند و هر بار که نام حضرت عباس (ع) برده می شود، دوباره زنده می شوند. همانطور که امید پس از هر سختی دوباره متولد می شود.
منبع : به گزارش میهن تجارت
