اسکات پترسون در گزارشی در روزنامه کریستین ساینس مانیتور نوشت: اولین رویارویی مستقیم و تبادل آتش بین ایران و اسرائیل که با حمله اسرائیل به ساختمان سفارت ایران در اول آوریل و حمله موشکی و پهپادی بی سابقه ایران به خاک اسرائیل آغاز شد. در 14 آوریل، تحلیلگران می گویند، آنچه در پی آمد، حاوی درس هایی برای تل آویو است، حتی اگر دولت اسرائیل همزمان در حال جنگ علیه حماس در غزه و رویارویی با دشمن بسیار قدرتمندتر مورد حمایت ایران در لبنان، گروه حزب الله است.
به گزارش سرویس بین الملل میهن تجارتدر ادامه این مقاله آمده است: راز زیمیت، کارشناس مسائل ایران در انستیتوی مطالعات امنیت ملی و مرکز ائتلاف مطالعات ایرانی در دانشگاه تل آویو، گفت: ما به این موضوع عادت کرده بودیم که اگر ایران میخواهد به اسرائیل حمله کند، این کار را انجام دهد. از طریق نیابت های او، یا از طریق سوریه، یا از طریق حملات [دیگر].»
به گفته وی، اسرائیل سال ها تصور می کرد که تنها یک سناریو، یعنی حمله اسرائیل به تاسیسات هسته ای ایران، باعث اقدام تلافی جویانه مستقیم طرف ایرانی می شود. از 7 اکتبر، اگرچه نیروهای تحت حملات ایران در یمن، عراق، سوریه و لبنان تبادل آتش با اسرائیل را افزایش داده اند، اسرائیل به صراحت اعلام کرده است که خواهان یک جنگ تمام عیار نیست.
زیمیت که مشاور سابق ارتش اسرائیل در امور ایران نیز بوده است، افزود: برای اولین بار شاهد احتمال (اقدام) دیگری از سوی ایران هستیم.
واکنش بی سابقه ایران همچنین باعث ارزیابی مجدد تمایل تهران به پذیرش ریسک شده است.
به گفته این کارشناس مسائل ایران، اگر مقامات ارشد تهران «با شلیک بیش از 300 موشک و پهپاد آماده پذیرش این خطر هستند که قطعاً یک اقدام نمادین نیست»، این موضوع در اذهان اسرائیلی ها منعکس می شود که «باید ما در حوزههای دیگر مانند استراتژی هستهای ایران باید منتظر چنین واکنشی باشیم یا نه.»
زیمیت ادامه داد: (حمله آوریل ایران) لزوماً به این معنا نیست که ایران از این پس کشور متفاوتی خواهد بود و تهران از این پس تصمیمات متفاوتی اتخاذ خواهد کرد، اما این تحولات قطعاً تردیدهایی را ایجاد می کند. استراتژیها و سیاستهای ایران را همانطور که تاکنون میشناسیم ایجاد خواهد کرد.»
حمله تلافی جویانه ایران که بزرگترین حمله پهپادی در تاریخ تلقی می شد، پس از آن صورت گرفت که به نظر می رسید ایران تمایلی به اقدام مستقیم برای دفع حملات متعدد اسرائیل علیه منافع مقاومت در منطقه ندارد.
میراو زونزین، تحلیلگر ارشد امور اسرائیل در گروه بینالمللی بحران گفت: اسرائیل مدتهاست که با آزادی عمل بالا در سوریه عمل میکند و قبلاً نیز اقدامات مشابهی (مانند حمله به اهداف ایرانی) انجام داده است. اما طبیعتاً “این یکی کاملاً متفاوت بود، زیرا هدف یک ساختمان کنسولی بود… بنابراین به وضوح یک ناتوانی اطلاعاتی و سلسله مراتب سیاسی در درک پیامدهای این حرکت وجود داشت.”
وی افزود که اکنون اسرائیل “درک بسیار واضح تری” از این واقعیت دارد که حمله به هر چیزی که ایران بخشی از خاک خود می داند، “خط قرمز” تلقی می شود که اسرائیل احتمالاً “دفعه بعدی” آن را در نظر خواهد گرفت. قرار خواهد داد
زونزین در ادامه اظهار داشت که حمله ایران به خودی خود «از نظر گستره، تعداد و مهمات استفاده شده فراتر از انتظار (مقامات اسرائیل) بود… همه از این وضعیت متوجه شدند که ایران توانایی حمله چیست، توانایی اسرائیل چیست. و اینکه برخی از متحدان اسرائیل باید از این کشور دفاع کنند.”
تهدید هسته ای؛ یک نگرانی عمده
با این حال، او معتقد است که سوال بزرگتری که بیپاسخ مانده است این است که «اسرائیل چگونه میخواهد اقدامات خود را در قبال ایران (و متحدانش، بهویژه حزبالله) تنظیم کند».
علاوه بر این، به گفته زونزین، علیرغم حمله اخیر ایران با استفاده از تسلیحات متعارف، «نگرانی اصلی اسرائیل (از سوی ایران) تهدید هستهای است… و تهدید اصلی غیر هستهای از جانب حزبالله لبنان است، زیرا آنها «نگرانی بسیار زیادی دارند. تعداد زیادی موشک و راکت که برخی از آنها تیربار هستند و درست در پشت مرزهای اسرائیل قرار دارند.
در واقع، مقامات و کارشناسان ایرانی از ایجاد یک معضل راهبردی برای اسرائیل لذت می برند، به ویژه پس از 7 اکتبر که اسرائیل هنوز از آسیب روانی و بحران گروگان گیری ناشی از آن بهبود نیافته است. عملیات نظامی اسرائیل در غزه هنوز نتوانسته حماس یا رهبری آن را که دو هدف اصلی ارتش اسرائیل بودند از بین ببرد، اما بیش از 35 هزار کشته و ویرانی های زیادی برجای گذاشته است.
اندکی پس از حمله ایران که به گفته تهران نظم جدیدی در منطقه ایجاد کرد، روزنامه وطن امروز در صفحه اول خود تصویری از نخست وزیر رژیم صهیونیستی را منتشر کرد که در کنار دیوار ندبه و با فونت بزرگ در کنار عکس در حال نماز خواندن بود. عبارت “Helpless” درج شد.
زیمیت افزود: «در نهایت، فکر نمیکنم اسرائیل از هدف قرار دادن اهداف ایرانی در سوریه یا هر جای دیگر اجتناب کند، اما احتمالاً برای جلوگیری از حملات مشابه ایران، هدف قرار دادن سایتهای دیپلماتیک و حمله آشکار به اتباع ایرانی در ایران». وی از ورود به خاک این کشور خودداری خواهد کرد. این موضوع قطعاً در تصمیمات آینده اسرائیل نقش خواهد داشت، اما نه به اندازه ای که اسرائیل دیگر اقدامی علیه ایران نکند».
