در حالی که آمریکا برای جشن گرفتن دویست و پنجاهمین سالگرد اعلامیه استقلال آماده می شود، نامه سرنوشت سازی با امضای جورج واشنگتن که تسلیم بریتانیا در یورک تاون را پذیرفته بود، برای اولین بار در لندن به نمایش گذاشته شد.
این یادداشت دست نویس به عنوان بخشی از انقلاب 250: داستان استقلال آمریکا 1763-1783، یک نمایشگاه جدید در آرشیو ملی لندن به نمایش گذاشته شده است. به گفته این موسسه، این نمایشگاه “رویدادهای سیاسی کلیدی و مانورهای نظامی منتهی به استقلال آمریکا” و همچنین “تاثیر این درگیری بر کسانی که آن را تجربه کردند” را بررسی می کند.
علاوه بر این نامه، این نمایشگاه شامل سایر مکاتبات، نقشههای اصلی، حسابهای دست اول، گزارشها و یک کپی اصلی کمیاب «دانلپ برادساید» از اعلامیه استقلال است.
واشنگتن این نامه را در اکتبر 1781 دیکته کرد و امضا کرد تا تسلیم بریتانیا در یورک تاون ویرجینیا را بپذیرد. او در این نامه از «تمایل شدید خود برای جلوگیری از خونریزی بیشتر» نوشته است. این نامه نگاری به درگیری های بزرگ در طول جنگ انقلاب پایان داد و در نهایت راه را برای استقلال آمریکا هموار کرد.
این یادداشت به چارلز کورنوالیس، ژنرال سپهبدی که کمپین جنوبی بریتانیا را در طول جنگ انقلابی آمریکا رهبری می کرد، داده شد. کورنوالیس این نامه را با خود به انگلستان برد و تا سال 1880 در خانواده اش باقی ماند. در این سال نامه به اداره اسناد عمومی اهدا شد که بعداً به آرشیو ملی تبدیل شد.
شان کانینگهام، مورخ و متصدی نمایشگاه، در بیانیهای که با آدل سلیمان، از NBC News به اشتراک گذاشته شد، گفت: «علیرغم مختصر، مختصر و مستقیم بودن، این یادداشت پیامدهای بسیار زیادی برای نسلهای بعد داشت. این لحظه ای است که انگلیسی ها متوجه شدند که باید از سیزده مستعمره ای که قرار بود به ایالات متحده آمریکا تبدیل شوند، دست بکشند. لحظه ای که سرانجام بریتانیا واقعیت «اعلامیه استقلال» را که پنج سال پیش تنظیم شده بود، می پذیرد.
پس از اعلام استقلال در سال 1776، میهن پرستان آمریکایی سال ها با نیروهای بریتانیایی در سراسر شمال شرقی و میانه آتلانتیک جنگیدند. یک نقطه عطف بزرگ در سال 1778 رخ داد، زمانی که فرانسه رسماً به متحد آمریکا تبدیل شد و موافقت کرد که سربازان، تسلیحات، پشتیبانی دریایی و کمک های مالی به آرمان انقلابی ارائه کند.
در سال 1780، فرماندهان بریتانیایی تمرکز خود را به جنوب معطوف کردند، به این امید که بتوانند از حمایت وفادارانه در میان مهاجران جورجیا، کارولینای جنوبی، کارولینای شمالی و ویرجینیا استفاده کنند. کورنوالیس پیش از انتقال ارتش خود به ویرجینیا، سلسله مبارزاتی را در کارولینا رهبری کرد. او یک پایگاه قوی در یورک تاون، واقع در رودخانه یورک، به امید دریافت تدارکات و نیروهای کمکی از نیروی دریایی بریتانیا ایجاد کرد.
در همین حال، نیروهای آمریکایی و فرانسوی از نیویورک در حال حرکت به سمت جنوب بودند و ناوگان فرانسوی به سمت خلیج چساپیک حرکت کردند. پس از شکست فرانسویها بریتانیاییها در نبرد چساپیک در سپتامبر 1781، کورنوالیس عملاً در یورکتاون به دام افتاد. با توجه به اینکه دهانه خلیج چساپیک توسط فرانسوی ها کنترل می شد، کشتی های انگلیسی نه می توانستند نیروهای کورنوالیس را تقویت کنند و نه تخلیه کنند.
در اواخر سپتامبر 1781، نیروهای آمریکایی و فرانسوی یورک تاون را محاصره کردند و عملیات محاصره را آغاز کردند. در 19 اکتبر 1781، کورنوالیس نزدیک به 8000 سرباز و همچنین تعداد زیادی کشتی و سلاح را تسلیم کرد.
پیروزی آمریکا و فرانسه در یورک تاون ضربه ای قاطع برای بریتانیا بود. اگرچه جنگ در برخی مناطق ادامه یافت، اما خبر این شکست باعث تضعیف حمایت از جنگ در بریتانیا شد و در نهایت به آغاز مذاکرات صلح انجامید. این گفتگوها در نهایت به امضای «پیمان پاریس» در سال 1783 انجامید که در آن بریتانیا رسماً استقلال ایالات متحده را به رسمیت شناخت.
