دور اول جام جهانی 48 تیمی مانند دوره های قبل پایان تلخی برای تیم ملی فوتبال کشورمان داشت. ایران که برای اولین بار در این مسابقات شکست نخورده بود، در حالی که می توانست یکی از 32 تیم راه یافته به دور بعد باشد، با سه تساوی به کار خود پایان داد.
اینکه چه اتفاقی افتاد و مسائل فنی در این شکست چه تاثیری داشت، مسائلی است که باید در جای خود و در زمان مناسب به آن پرداخت. صرف نظر از این موضوعاتی که باید مورد بحث قرار گیرد، در مصاحبه امیر قلانوی در پایان دیدار با مصر نکته مهمی وجود داشت که جای تامل دارد. او پس از پایان بازی بسیار ناراحت شد و گفت: همه از بازی لذت بردند اما خدا با ما سازگار نیست.
موضوع مقاله دقیقا همین جمله است; یک نفر گفته است که او به همه چیز در زندگی خود دست یافته است. امیر قلانویی هم در دوران بازیگری و هم در دوران مربیگری به افتخارات زیادی دست یافته است، چیزی نیست که تجربه نکرده باشد. او به عنوان سرمربی استقلال، سپاهان، تراکتور و سایر تیم های بزرگ، قهرمانی های زیادی را تجربه کرده و جام های زیادی را به دست آورده است. قلعهنویی دو بار به عنوان سرمربی تیم ملی در جام ملت های آسیا دو بار روی نیمکت تیم ملی نشست که تنها افتخاری که نصیبش نشد حضور روی نیمکت تیم ملی در جام جهانی بود که این اتفاق هم محقق شد تا امیر پس از حشمت مهاجرانی و جلال طالبی که جام جهانی را تجربه کردند، سومین سرمربی تاریخ ایران شود.
قلعه نویی علاوه بر فوتبال، در زندگی شخصی خود نیز شرایط خوبی را تجربه کرده است، بهترین ماشین، بهترین خانه و البته بهترین ساعت را دارد، حالا سوال اینجاست؛ آیا قلانوی در همه این موارد «ناسازگاری خدا» را دیده است؟ گفتن این حرف از سوی فردی که خیلی ها آرزو داشتند به جای او روی نیمکت تیم ملی بنشیند، درست است؟ چند نفر در ایران شرایطی مثل قلانوی دارند؟ چند نفر می توانند ساعت چند میلیارد تومانی را ببندند؟ چند نفر امکان زندگی در بهترین خانه ها و ویلاها را دارند؟ چند نفر در دنیا فرصت سرمربیگری در جام جهانی را دارند؟ آیا اینها لطف خدا نیست؟ اسم این چیزا چیه؟ چرا باید چنین چیزی در مورد یک نتیجه فوتبالی – که بیشتر آن مربوط به مسائل فنی است – گفته شود؟
اینکه می گویند فشار بازی و این جور چیزها باعث می شود مربی این گونه حرف ها را بزند، درست نیست، چون یک مربی باید بر رفتار، گفتار و حرکات خود تسلط داشته باشد و بداند چه می گوید و چه زمانی بگوید، این جمله ای است که می تواند عواقب زیادی داشته باشد.
امیر قلعه نویی جدا از شخصیت واقعی اش به شخصیت حقوقی اش معروف است اما همچنان در مصاحبه ها و صحبت ها ضعیف ظاهر می شود و در واقع چیزهایی می گوید که واقعیت ندارد. او اغلب از حب و بغض، بغض و انتقادهای سال های گذشته صحبت می کند، اما این بار به گونه ای صحبت می کند که عجیب است، این ادبیات با توجه به اینکه مردم نان کارشان را می خورند و البته به گفته خودش «عزت و ذلت دست خداست» از سرمربی تیم ملی خطرناک است.
