بحران قاچاق فیلم های ایرانی توسط شبکه های ماهواره ای فارسی زبان زخم کهنه ای است که هنوز قابل درمان نیست.
به گزارش همشهری، فاصله زمانی ورود فیلمها به شبکه تلویزیونی خانگی تا پخش غیرقانونی آن از شبکههای ماهوارهای به کمتر از یک ساعت رسیده است، فیلمهایی که بدون رعایت حقوق قانونی صاحبانشان به سرعت دانلود میشوند. ماجرای قاچاق فیلم های ایرانی سابقه ای طولانی دارد.
اگر در گذشته فیلم ها به صورت سی دی و دی وی دی منتشر می شد و یکی دو روز قبل از اکران از شبکه های فارسی زبان پخش می شد، اکنون با تغییر نحوه پخش و اکران آنلاین، سرعت سرقت فیلم افزایش یافته است. با توجه به اینکه وضعیت گیشه سینما چندان مساعد نیست، ورود فیلم ها به شبکه نمایش خانگی یکی از مهم ترین ابزارهای بازگشت سرمایه است. ابزاری که با سرقت شبکه های فارسی زبان آنطور که باید عمل نمی کند.
به نام شبکه نمایش خانگی مثل شبکه های ماهواره ای
هر چه به شبکه نمایش خانگی می آید ساعتی بعد از شبکه های ماهواره ای فارسی زبان پخش می شود. در جدیدترین مورد این اتفاق برای فیلم «ذن و بچا» ساخته سعید راوشی افتاد. این فیلم بلافاصله پس از انتشار در اینترنت، از تمامی شبکه های ماهواره ای فارسی زبان پخش و بازپخش شد.
همچنین اثر «غریزه» سیاوش اسدی به طور مداوم از این شبکه ها در حال پخش است. اما پیش از این فیلم های «رها» به کارگردانی حسام فرهمندجو و «گوزن های اتوبان» به کارگردانی ابوالفضل صفری چنین تجربه ای را داشته اند. این موضوع در واقع سال هاست که ادامه دارد اما چاره ای اندیشیده نشده است.
این شبکه های ماهواره ای که کار اصلی آنها تبلیغات و پخش فیلم بین آگهی های بازرگانی است در واقع دفاتر کوچکی هستند که با کمترین هزینه بیشترین درآمد را دارند. این دفاتر با پرداخت هزینه کرایه فرکانس ماهواره ای تبلیغاتی با مبالغ بالا دریافت می کنند و بین فیلم هایی که دارند به صورت رایگان پخش می کنند.
تولیدکننده ایرانی بیشترین ضرر را دارد
سعید خانی که چندی پیش فیلم «رها» به تهیه کنندگی او از شبکه های ماهواره ای پخش شد، معتقد است که بحث پخش فیلم های ایرانی از شبکه های ماهواره ای یک موضوع قدیمی است و به نتیجه نمی رسد، زیرا این یک بحث حاکمیتی است و تا زمانی که قانون کپی رایت جدی گرفته نشود، وضعیت همین است.
وی میگوید: شبکههای فارسیزبان تبلیغات دارند و شماره تلفنهایی را در اختیار مخاطبان خود قرار میدهند که در تهران هستند و اگر اراده شود از طریق این شمارهها میتوان آنها را پیدا کرد و نهادهای دیگری مانند وزارت ارشاد یا شورای حمایت و مبارزه با قاچاق فیلم میتوانند در این زمینه کمک کنند. مافیایی پشت پرده وجود دارد، وگرنه این شبکهها سخت اجازه نمیدهند که این اداره پیدا کند. ما حتی به یاست شکایت کردیم، اما آنها توضیح دادند که وقتی فرکانس ماهواره را میفروشیم، دیگر کاری به محتوایی که پخش میکند، نداریم، علاوه بر این، دفاتر این تلویزیونها معمولاً در کشورهای دوردست مانند کشورهای آفریقایی ثبت میشوند، اما بیشتر آنها در ایران دفتر دارند و ظاهراً هیچ دلسوزی برای تولیدکننده ایرانی وجود ندارد.
وی می گوید: در این شرایط اقتصادی بخشی از جامعه باید هزینه های فرهنگی مانند سینما را بپردازند به همین دلیل فیلم را غیرقانونی می بینند.
مجتبی راشوند، تهیه کننده صدام: تنها 3 روز پس از اکران آنلاین، فروش فیلم به دلیل پخش از ماهواره کاهش یافت.
ابوالفضل صفری تهیه کننده آهوهای بزرگراه: شبکه های ماهواره ای با من تماس گرفتند و گفتند 300 میلیون تومان بده تا بعدا فیلمت پخش شود.
