پرونده تیم ملی ایران در جام جهانی 2026 به پایان رسید؛ شاگردان قلانوی در یک گروه ساده با کسب 3 امتیاز از صعود به مرحله حذفی بازماندند. این ناکامی در شرایطی رخ داد که 8 تیم برتر سوم 12 گروه نیز می توانستند به مرحله بعد صعود کنند و ایران جزو این 8 تیم نبود. پرونده بسته شد و ایران از جام حذفی خارج شد. اما هنوز سوالات بی پاسخ زیادی وجود دارد که ظاهرا صحبت از آنها دردی را التیام نمی بخشد، اما شاید روزی برای برخی از آنها پاسخی پیدا شود.
دنیس اکرت کجاست؟
بزرگترین معمای لیست 26 نفره تیم ملی دنیس اکرت سابق و درگاه فعلی است. مهاجم چشم آبی که تجربه حضور در جام جهانی را حتی در رویاهای خود باور نمی کرد، در لیست نهایی امیر قالانی قرار گرفت و راهی آمریکا شد. او به جای مهاجم موثر به نام سردار آزمون آمد. اما سوال اینجاست: چرا اکرت حتی یک دقیقه هم بازی نکرد؟ او در 3 دیداری که تیم ملی نیاز به برتری داشت روی نیمکت رها شد تا دیگران اولویت حضور در زمین را داشته باشند.
رمز و راز اکرت تنها مربوط به جام جهانی نیست. اصولاً ابهاماتی که در مورد ایشان وجود دارد بیشتر از این حرف هاست. چرا در دیدارهای تدارکاتی به میدان نرفت؟ تنها دقایقی که اکرت برای تیم ملی بازی کرد، یک نیمه در مبارزه با جوانان تیجوانا بود. یک بازی آماتور که به این بازیکن فقط نصف فرصت بازی داده شده است. اگر اکرت خوب نیست چرا او را به جام جهانی بردند و اگر خوب است چرا فرصت بازی پیدا نکرد؟
چشمات بهتر شد؟
دومین معمای بزرگ فهرست 26 نفره تیم ملی روزبه چشمی است. او در اردوی ترکیه مصدوم شد و گفته شد حداقل تا یک ماه نمی تواند در شرایط رقابتی به میدان برود. حتی شایعه شده بود که از لیست حذف شده است. اما در یک تصمیم خبری، روزبه دوباره وارد لیست شد. مشکل اینجاست که روزبه حتی یک دقیقه هم در تیم ملی بازی نکرد. حتی اگر می خواست، اصلاً نمی توانست این کار را بکند. چون مصدومیت باعث شد نتواند با تمام قدرت بازی کند. این یکی از آن انتخاب های عجیب قلانوی است که شاید روزی بخواهد درباره آن توضیح دهد. چگونه یک جایگاه در فهرست با بازیکنی پر شد که همه میدانستند مصدوم است و قادر به رقابت نیست؟
گردشگران در آمریکا، جوانان در خانه
موضوعات فوق به خودی خود اکنون بی اهمیت هستند. مسئولیت چنین انتخاب هایی با سرمربی تیم ملی است که اگر بخواهد می تواند در این باره توضیح دهد. با این وجود مشکل آزاردهنده چنین انتخابی، خانه نشینی جوانان آینده دار فوتبال ایران و بردن توریست ها به جام جهانی است. دنیس اکرت (دراقی) بزرگترین سوال این بخش است. سردار آزمون پاس شد، کسری طاهری جوان و آینده دار از خط گذشت و حتی اللهیار صیادمنش هم فرصتی برای حضور در کمپ پیدا نکرد تا دنیس اکرت در آمریکا مسافر شود. یعنی حداقل 2 بازیکن خوش آتیه و جوان ایرانی قربانی شدند تا یکی مثل اکرت سفر به آمریکا را در قالب یک توریست تجربه کند.
روزبه گشتی نیز همین شرایط را دارد. هادی حبیبی نژاد که فصل خوبی را پشت سر گذاشت از لیست خارج شد تا جا برای بازیکن مصدوم باز شود. اساسا اگر قرار بود از هافبک دفاعی مثل روزبه در این جام استفاده نشود، چرا محمدجواد حسین نژاد یکی از آینده سازان فوتبال ایران این فرصت را نداشت که حتی به اردوی تیم ملی بیاید؟ آیا واقعا بهتر نیست فوتبالیست های جوان ایرانی به جای توریست-بازی بودن به آمریکا بروند تا تجربه چنین اتفاق مهمی را در کارنامه خود داشته باشند و در آینده راحتتر با فشار این گونه مسابقات کنار بیایند؟ احتمالا بهتر بود البته این مسائل چندین بار بیان شده اما گوش شنوایی نبود که جلوی جوانان فوتبال ایران را از مسئولان بگیرد. بیچاره هایی که قربانی چند توریست شدند.
