سیدمصطفی هاشمی طب در روزنامه شرق نوشت: در فاصله اعلام آتش بس در تجاوز نیروهای آمریکایی- صهیونیستی به کشورمان و توافق برای پایان جنگ در جلسه مدیران کشور، یکی از مدیران سابق که با به اصطلاح تندروها همدردی نزدیکی دارد و تأسیسات تخیلی جنگ طلبان را تخریب کرده بود، صحبت هایی را مطرح کرد. و چگونگی تامین بودجه برای این موضوع.
علیرغم نظرات دوستانی که می گویند جنگ باید ادامه یابد و خرج شود (بدون حد و مرز و بدون محاسبه هزینه و فایده) و سیلی اول را باید به آمریکا داد و هر که سیلی اول را بزند برنده است، به قول خودشان نه خانه آمده است و نه خانه. نه جنگی بوده و نه جنگ جدیدی در راه است و می توانیم با خیالی آسوده به بازسازی بپردازیم و تنها مشکل کشور تامین مالی بازسازی است. همین دوست عزیز همیشه تاکید می کند که در زندگی مردم کمبودی وجود نداشته باشد که دوستان به اصطلاح رادیکال و جنگ طلبان خیالی او مدام از دولت انتقاد می کنند که چرا به فکر رفع نیازهای مردم نیست. انگار جنگ مثل بازی های ویدیویی است که مردم با میوه و چای و قهوه کنارشان راحت روی کاناپه می نشینند و در جنگی که ادامه دارد مدام می جنگند و تلفات می گیرند و میوه و چای و قهوه و بدنشان مشکلی ندارد.
البته اینکه تا چه اندازه و در چه مواردی باید بازسازی را شروع کنیم، با توجه به شرایط روز و آنچه در پیش است، اولویت بندی است، اما اینکه به بازسازی همه جانبه همراه با شعار پیشگامی در جنگ و سیلی زدن به دشمن به عنوان آغاز پیروزی اشاره کنیم و بعد از آن انتظار نداشته باشیم که به آب، برق، گاز، نان، امکانات حمل و نقل و امکانات حمل و نقل و سایر موارد خدشه ای وارد نشود. رفاه امری محال و خیال انگیز است و اکنون این نوع تخیل در کسوت اسلام گرایی، تسلیت امام حسین علیه السلام، دلسوزی مردم و شعار چهارمین قدرت دنیا بودن خود را نشان می دهد.
تردیدی نیست که ملت ما و مستکبران باید مقاومت را سرلوحه کار خود قرار دهند، چرا که با مقاومت پرشور ملت ایران، آمریکا تفاهم نامه ای امضا کرد که در تاریخ آمریکا و در تاریخ کشورمان از نظر یک جانبه بودن به نفع ایران بی سابقه است و این باعث شده است که ترامپ، رئیس جمهور فعلی آمریکا مورد تمسخر آمریکا قرار گیرد. هر چند شاید در عمل چندان فایده ای نداشته باشد و همان طور که رهبر شهید ما به محور مقاومت در برابر آمریکا و صهیونیسم اعتقاد داشت، بحث مقاومت است و نه اقدام نسنجیده و اگر درست نگاه کنیم، آنچه برای کشور ضروری می دانستند بحث بازدارندگی بود و این حکمتشان بود که اولویت را انتخاب کردند و با وزنه زدن و وزن کشی نیروها، اولویت را انتخاب کردند. دعوای کوچه و بازار با بحث؟ امروز جنگ یک امر ترکیبی است. این بدان معناست که جنگ فقط با سلاح های نظامی انجام نمی شود.
شکل اقتصادی جنگ، تحریم و محاصره دشمن، اسراف، تبذیر و بی قانونی در اقتصاد و رانت خواری داخلی است که از یک سو سال ها بر ما تحمیل شده و از سوی دیگر خنجر را به جان خود زده ایم. شکل فرهنگی جنگ، تهاجم فرهنگی و گسترش فرهنگ ابتذال دشمن از طریق گسترش الگوهای خود در گذشته و اکنون به شکلی قوی تر و ممتازتر، گسترش الگوهایی است که حتی جامعه آنها از آن از طریق ماهواره و فضای مجازی برای کشورهایی مانند ما و در عین حال غفلت از مسائل آموزشی، استفاده نکردن از زبان ارتباط با مردم و تقویت تعلیمات دینی و تعالیم دینی و تقویت ظواهر دینی و دینی. حالا این رزمندگان ویدئویی بگویند اولاً چقدر می خواهند از جیب مردم بدهند، تا کی و کجا ادامه دهند و تا به حال چقدر پول داده اند؟ ثانیاً اینها با گستاخی ادامه جنگ را می گویند، در حالی که خدمت سربازی نکرده اند یا یک شب را در کنار موشک انداز سپری نکرده اند، به عنوان یک استراتژیست نظامی با مردم صحبت می کنند و از پیامدهای جنگ و محرومیت های احتمالی که مردم در اثر جنگ متحمل می شوند، اشاره ای نمی کنند و به وضعیت داخلی کشور که ناشی از جنگ بیشتر و بیشتر شدن جنگ است، اشاره نمی کنند.
بله، در مقابل صهیونیست های آدم خوار و کودک کش (که ابعاد کثیف وجودشان و آموزه های ضد بشری و کثیف تورات جعلی و تلمودهای خاخامانه برای مردم و حتی مسئولان روشن نشده است) و گروه یانکی که به جای یک حمله اتمی به یک سرباز اتمی، زن و کودک را می کشند. هیروشیما و ناکازاکی). ما باید قیام کنیم و البته قیام محدود به رویارویی نظامی نابرابر و شهادت صرف نیست. هر چه تجهیز داخلی و اصلاحات داخلی، فرهنگ استقامت، پایداری عملی، عدم اسراف و مصرف هر چه کمتر و رونق بیشتری در کشور اتفاق بیفتد، نیروی نظامی کشور که باید صادقانه دستش را گرفت و به خاطر دلاوری هایشان رشک برد، نیرومندتر و قوی تر می شود. وی افزود: رزمندگان ویدیویی یا عامل دشمن هستند یا نمی دانند و با توهم به آسیاب دشمن می اندازند که رژیم کودک کش در دو دهه اخیر از اقدامات شیطانی آنها سود زیادی برده است.
